kristal kelebek

BLOGUMA HEDİYE; ARTIK YENİ ADRESİMDEYİM:)

2008-11-05T17:52:00.005+02:00

Bloguma ikinci yaş hediyesi verdim:)..Yepyeni bir yüz ve adres...
Umarım sizler de yeni yerimi seversiniz.

Ben artık burdayım: http://www.kristalkelebek.com/

NOT: BENİM SİTEMİN LİNKİNE BLOGLARINDA YER VEREN ARKADAŞLARIM; ADRESİMİ YENİSİ İLE DEĞİŞTİREBİLİRSENİZ ÇOK SEVİNİRİM:).

İKİNCİ YAŞ VE MEYVE ŞEKERLEMELİ YOK YOK KURABİYESİ

2008-11-02T23:27:00.004+02:00

31 Ekimde blogumun doğum günüydü:)..Ne de hızlı geçmiş zaman, tam iki yıl olmuş bu maceraya, bu güzel yolculuğa başlayalı.

İyi ki blog dünyasını tanımışım; bu sayede harika dostlar edindim, başta mutfak olmak üzere pek çok konuda bilgi sahibi oldum. Yeni yeni tarifler öğrendim. Denemeler yaptım ve paylaştım; hem mutfağım hem de hayatımdan kesitler sundum. Zaman zaman ihmal ettiğim de oldu buradaki sayfalarımı ama geçen süreyle buraya ve buradaki dostluklara çok daha fazla bağlandığımı hissettim. İyi ki o gün bir cesaret bu dünyaya adım atmışım..
Hep beraber daha nice senelereeeee:)….

Blogun doğum gününü cıvıl cıvıl bir kurabiyeyle kutlayalım. Bu kurabiye yine benim evdeki malzemeleri “biraz ondan biraz bundan” mantığıyla(!) birleştirmemle oluştu. Güzel de oldu hani. Zaten benim için kurabiyenin her çeşidi güzeldir, evde her zaman kurabiye bulunmalıdır:).

MEYVE ŞEKERLEMELİ YOK YOK KURABİYESİ

Malzemeleri:

3 yumurta
yarım su bardağı zeytinyağı
bir su bardağından 1 parmak eksik toz şeker
1 paket kabartma tozu
1 paket vanilya
1 su bardağı meyve şekerlemesi (fotoğrafta görünenler)
1 su bardağı iri çekilmiş ceviz
1 çay bardağı kabuksuz ayçekirdeği
1 çay bardağı kabuksuz antep fıstığı
aldığı kadar un

Yapılışı:

İlk olarak, yumurtaları, zeytinyağını, şekeri bir yoğurma kabında karıştırıyoruz. Üzerine meyve şekerlemesini, cevizi, çekirdeği ve fıstığı ekleyip iyice karıştırıyoruz. Un, vanilya ve kabartma tozunu ekleyerek ele yapışmayan yumuşak bir hamur elde ediyoruz. Hamurdan gelişigüzel parçalar koparıp yağlı kağıt serilmiş tepsiye dizip, önceden 175C°’ye ısıtılmış fırında kurabiyeler pembeleşinceye kadar pişiriyoruz.

Afiyet bal kaymak olsun:)))…

Not: Ben bu meyve şekerlemelerini bir kuruyemişciden almıştım ama marketlerde de bu tür meyve şekerlemelerinden satıldığını duymuştum.

CUMHURİYET BAYRAMI ve ARŞİVDEN BİR TARİF

2008-10-30T14:00:00.006+02:00

Dün düğünümüzün olduğu mekanda Cumhuriyet Balosuna davetliydik. Çok kalabalık ve coşkulu bir geceydi. Hep bir ağızdan marşlar söyledik..
Bu vesileyle CUMHURİYET’imizin 85. kuruluş yıldönümü, bu en önemli bayramımız kutlu olsun..Ata’mızdan emanet bu en kıymetli mirasın koruyucularıyız…

Geçen hafta bloglar olarak kapatıldık, geri geldik… Her neyse, şimdi kaldığımız yerden devam:)..

Bugün arşivimden bir fotoğrafın tarifini paylaşacağım. Kısıtlı zamanların kurtarıcısı ve tek başına yetecek besleyicilikte; Sosisli Makarna. Makarnanın sosisle, domatesle ve sarımsakla müthiş birleşimi; makarna tutkunlarının hayır diyemeyeceği bir lezzet.

İşte tarifi:

SOSİSLİ MAKARNA

Malzemeleri:

1 paket burgu makarna
4-5 adet sosis
2 yemek kaşığı zeytinyağı
1 yemek kaşığı salça
2 adet rendelenmiş domates
3 diş sarımsak
6-7 dal maydanoz
tuz
karabiber
kırmızı pul biber (isteğe bağlı)

Yapılışı:

Öncelikle makarnayı tuzlu suda haşlayıp süzüyoruz. Diğer yanda sosisleri yarım santim eninde dilimleyip zeytinyağıyla tencerede kavurmaya başlıyoruz. Sosislere minik minik doğradığımız sarımsağı ve salçayı da ilave edip iyice kavuruyoruz. Hepsi kavrulunca domates rendesini, kıyılmış maydanozu, tuzu ve baharatları ilave ediyoruz. Makarna sosumuz koyu olursa kıvamını biraz sıcak suyla açıyoruz. Sos kaynayınca makarnayı üzerine ilave edip karıştırıyoruz. Sıcak sıcak servis ediyoruz.

Afiyet olsun:).

KAPATILDIK!!

2008-10-27T09:57:00.000+02:00

Dün eşimle blog sayfama bakacaktık; o adresi yazdı ve sayfam açılınca yasaklı olduğu yazısını okudum..
Neden yaaa, ama nasıl, bu ne demek ki şimdi?? Dakikada onlarca benzer soru soruyordum, şaşkındım.
Sonra blogger sitesinin de tıpkı youtube sitesi gibi yasaklandığının farkına vardım. Üzüntümün, yaşadığım hayal kırıklığının, kırgınlığımın tarifini yapmam çok zor. Hala da soruyorum; neden, neden, neden....? Muhtemelen dengesizce, uygunsuzca yayınlar veren bir blogun kurbanı olduk bizler de. Uygunsuz o blogu engelleyip kapatmak yerine bizim de seslerimiz kısıldı..Burda kendimizce, hayatlarımızı, dostluklarımızı paylaşıyorken bizler de susturulduk, yasaklandık..Ne diyeceğimi ne yazacağımı bilemiyorum..
Ben tekrar düşüncelerimizi bu sayfalardan paylaşmak, dostlarımın sitelerini ziyaret etmek, hayata güzel bir parantez açtığım bu sayfalarda yazılarımı, tariflerimi yayınlamak istiyorum...

LİMONLU GÜNLER VE ANNEMİN SÜPER ANTEP FISTIKLI PROFİTEROLÜ

2008-10-21T16:26:00.010+03:00

Haftasonundan beri geçen birkaç günde hem üzüntüyü hem de sevinci beraber yaşadık. Nedeni, hani size daha önce de bahsettiğim benim yaramaz Limon kuşum.

Cumartesi günü ben bir arkadaşımın minik kızı için düzenlediği bebek mevlütündeydim. O sırada annem beni aradı ve Limon’un kaçtığını söyledi. Önce inanamadım çünkü bizim papağanımız evde dolaşmaya alışkın ve dış kapı açık bile olsa bir kere omzumuzdan uçup da dışarıya çıkmaya yeltenmemiş bir kuştu. Nasıl oldu dedim? Limon babamın omzundayken babam yere eğilmiş o sırada yaramaz Limon uçmuş, şans bu ya tam da o anda annem kapının önüne çöpü koymak için kapıyı açmış ve bizim Limoncuk yaydan çıkmış ok misali atıvermiş kendini dışarıya. Bizimkiler hemen ardından koşmuş ama çoktan gözden kaybolmuş Limoncuk.

Önce çok şaşırdım ardından da çok üzüldüm. Limon 2 seneye yakın süredir bizleydi ve bu zaman içerisinde bir kuştan öte ailenin bir ferdi gibi olmuştu. Ben evlendikten sonra sessizleşen evlerinde annem ve babamın neşe kaynağı oydu. Beni tanır, omzumdan inmez, başını kaşıtırdı.
Tüm Cumartesi günüm böylece berbat olmuştu. Bir hayvana böylesi bağlanmak ne derece doğru pek emin değilim ama o gün onu tekrar göremeyeceğimi, başına kötü bir şeyler geleceğini düşünüp kendi kendime kahroldum.

Derken dün çok sürpriz bir gelişme oldu. Bizim basıp dağıttığımız Limon’un kayıp ilanlarında babamın telefon numarasını gören birileri arayıp Limon’u bizim evin oradaki parkta gördüklerini söyledi. Biz de apar topar işyerinden eve doğru yola koyulduk. Annem Limonun kafesini de alıp çoktan parka gitmişti bile. Gözlerime inanamamıştım ama işte o ağaçtaki bizim kuşumuzdu. İlk önce biz çağırınca gelecek sandık ama bizim Limon hanım önce bizi biraz uğraştırmayı seçti. Annem, babam, eşim, abim, ben ve bir arkadaşımız bütün site içinde Limon’un ağaçtan ağaca geçişlerini takip ettik.

Dışarıda kaldığı bu iki günde bizim kuşumuz doğaya da beklediğimizden çok daha iyi şekilde adapte olmuştu. Ona saldıran Saksağanlardan havada türlü pikeler yapıp kurtulmayı öğrenmiş, evde birkaç tur uçunca yorulan o kuş şimdi siteyi boydan boya uçarak turlar olmuştu. Öyle ki başına kötü bir şeyler gelmeyeceğinden emin olsak, önümüzde Ankara’nın ayaz geceleri olmasa onu doğada bırakmayı bile seçebilirdik. Ama sonuçta o kafeste doğmuş, bu iki gün dışında doğayı hiç bilmemiş bir ev kuşuydu, doğa onun için hala çok tehlikeliydi.

En sonunda ağaca çıkıp, bir kelebek ağıyla Limonumuzu yakaladık. O an hepimiz nasıl da sevindik anlatamam. Kaçan bir kuşu iki gün sonra yakalayıp eve getirmek çok zor, mucize gibi bir şey ama işte biz başarmıştık:).
İki buçuk saat kadar süren kurtarma operasyonumuz başarı ile sonuçlanmıştı, biz de gönül rahatlığıyla işimize döndük.

İşte bizim macera dolu birkaç günümüz böyle geçti:). Limon bizi çok korkuttu. Artık onun kaçabileceği konusunda çok daha dikkatli davranmamız gerektiğini anladık.

Eh böyle tatlı biten bir hikayenin ardından bir tatlı tarifi vermek uygun düşer sanırım. Bu tarif canım annemden, onun hünerli elleriyle yaptığı, benim en sevdiklerimden; Profiterol’ün tarifi..Her gün olsa yiyeceğim tatlılardan biridir Profiterol (bu “her gün olsa” kısmını canım annem için yazıyorum, o anlar:)).

ANTEP FISTIKLI PROFİTEROL

Malzemeleri:

Hamur için:

1 su bardağı su
1 su bardağı un
100 gr tereyağı
1 tatlı kaşığı toz şeker
1 tutam tuz
4 adet yumurta

İç Kreması İçin:

Yarım litre süt

1 adet yumurta sarısı

1 çay bardağı toz şeker

1,5 çorba kaşığı un

1 paket vanilya
Kabuksuz antep fıstığı

Üzeri İçin:
Dr. Oetker Çikolatalı Sos

Yapılışı:

Hamur için öncelikle bir tencereye suyu, yağı, şekeri ve tuzu koyup kaynatın. Kaynayınca içine unu ekleyip çok hızlı karıştırarak, topaklanmasına izin vermeden kısık ateşte bir süre pişirin. Hamur pişince kenara alıp soğutun, soğuyunca içine teker teker yumurtaları ekleyip iyice karıştırın. Yağlı kağıt serilmiş fırın tepsisine, aralıklarla, iki kaşık yardımıyla hamuru yuvarlak parçalar halinde koyun.180 C°’ye ısıtılmış fırında üzerleri pembeleşinceye kadar pişirin ve iyice soğuyana dek fırının kapağını açmayın.
Bu arada Antep Fıstığı dışındaki bütün krema malzemelerini karıştırıp pişirerek bir muhallebi hazırlayın. İçine Antep fıstıklarını da ekleyip soğumaya bırakın. Soğuyan hamurların ortasını bıçakla kesip içlerini krema ile doldurun. Üzerlerine hazır çikolatalı sosu yapıp dökün ve hiç vakit kaybetmeden afiyetle yiyin:)).

MUZLU SÜRPRİZ KURABİYELER VE BİR SOBE

2008-10-15T12:41:00.006+03:00

Bayramda güney sahillerinde olduğumuzdan bahsetmiştim bir önceki yazımda. O yemyeşil dönüş yolumuzu, eşsiz doğasının yanında güzel yapan bir başka şey de yoldaki meyve-sebze satıcıları idi.
Tezgahlarda Akdeniz’in güneşinden, suyundan, toprağından sonuna kadar nasibini almış, çeşit çeşit taze ve kuru meyveler bütün albenisiyle bizleri bekliyor gibiydi:). Bir tezgahtan alışveriş edip yola koyuluyor, daha sonra biraz ilerdeki diğer tezgahlarda başka güzel, doğal lezzetlerle karşılaşıp yine kısa bir alışveriş molası veriyorduk. Zaten bu güzel dur-kalklar sayesinde yolculuğumuz biraz uzadı. Olsun, bir yolculuğu güzel yapan biraz da bulunduğun yörenin doğasının, kendine has özelliklerinin tadına vara vara ilerlemek değil midir? Biz de aynen öyle yaptık.
Akdeniz’e inilir de o salkım salkım, minik, tatlı mı tatlı muzlardan alınmaz mı..Biraz bize, biraz eşe dosta, aileye derken miktarı biz biraz abartmışız:). Eee evde iki kişi olup da bunca muzu bozulmasına zaman tanımadan tüketmek gerekti. Zaten iki lokmacık olan şeker parçası bu muzların büyük çoğunluğunu yedik. Kalanlarla ne yapsam diye düşünürken eşimden bir fikir geldi; “muzlu kurabiye”… Ve düşündüğü şekliyle bana anlattı. Kakaolu bir kurabiye olmalı ve ısırınca muz kurabiyenin içinden sürprizzzz diye çıkmalıydı. Ben de bu fikri alıp hayata geçirdim:). Tarifler, ölçüler tamamen benim uydurmam. Sonuç ise son derece başarılı. Bunu ben değil, kurabiyeyi tadanlar söyledi. Babam “muz kurabiyenin içinde krema gibi olmuş” dedi.
Beni en mutlu eden şey ise sonucundan şüphemin olduğu (ilk defa denediğim ve benzerini görmediğim bir tarif olduğu için) bir tarifin böyle güzel bir lezzete dönüşmesi idi. Eh, bundan böyle evdeki muzları değerlendirmek şöyle dursun, sırf bu kurabiyeyi yapmak için muz alacağız:).

Tarifi Şöyle:

MUZLU SÜRPRİZ KURABİYELER

Malzemeler:

3 yumurta (birinin akı ayrılacak)
1 su bardağından 2 parmak eksik toz şeker
yarım su bardağı sıvıyağ
2 yemek kaşığı kakao
1 paket vanilya
1 çay kaşığı karbonat+yarım limon suyu (bunun yerine 1 paket kabartma tozu da kullanılsa aynı sonucu verecektir sanırım, ben evde kabartma tozu kalmadığı için karbonat kullandım)
aldığı kadar un
yeterince muz (her kurabiyeye bir yuvarlak dilim)
Hindistan cevizi

Yapılışı:

Öncelikle yumurtaları, sıvıyağı, şekeri bir yoğurma kabında karıştırıyoruz. Karbonata limon suyunu bir kapta ilave edip karıştırıyoruz (bunun yerine sadece kabartma tozu da kullanılabilir) ve karışıma ilave ediyoruz. Unu, vanilyayı ve kakaoyu ekleyip çok yumuşak olmayan, kolayca şekil verilecek kıvamda bir hamur elde ediyoruz. Daha sonra hamurdan ceviz büyüklüğünde parçalar koparıp, yuvarlayıp elimizde açıyoruz. Açtığımız hamurun içine 1 cm kalınlığında doğradığımız bir dilim muz koyup hamuru yuvarlayıp kapatıyoruz, tepsiye diziyoruz. Bütün kurabiyeleri bu şekilde hazırladıktan sonra ayırdığımız yumurta akını kurabiyelerin üzerine fırça ile sürüp hindistan cevizi serpiyoruz. 175 C° dereceye önceden ısıtılmış fırında yaklaşık 15-20 dakika pişiriyoruz.

Afiyet olsun..

Blog aleminde sobeler tam hız devam ediyor.. Beni de adaşım sobelemiş, ona çok teşekkür ediyorum:).
Sobeye göre bu sitedeki testi cevaplıyorsunuz. Oldukça zevkli bir test olduğunu söyleyebilirim. Bir nevi seçtiğimiz resimlerden karakter analizimiz yapılıyor. Benim sonuçlarım oldukça uygun çıktı. İşte benim seçtiğim resimlere göre karakter analizim:

Ruh Hali
Sofistike
Zevk seçimin dış görünüşüne çok önem verdiğini gösteriyor.Dışarıya güzel gözüken kendi içinde de mutlu olur öyle değil mi?
Romantiksin ve doğanın sade güzelliklerinden hoşlanıyorsun. Uçsuz bucaksız tabiat manzaraları seni rahatlatıyor.
Müzikte her zaman yenilikler peşinde koşan iyi bir dinleyicisin. Senin için konserlerin yerini hiçbir şey tutamaz.
Sanata bakış açın oldukça klasik. Tarihe ve yüzyıllar boyunca yaşayan eserlere özel bir ilgin var. Gerçek sanatın zamana direnebilen olduğuna inanıyorsun.

Eğlence
Firari
Tatilde yakınlarınla birlikte olacağın keyifli zamanları, her türlü konfor ve hizmeti sunan, dinlenip yenilenmeni sağlayacak bir mekanda geçirmeyi tercih edersin.
Hayatı, ışıklar ve ses sonuna kadar açık yaşamayı seviyorsun. Dolu dolu.-Fazlasıyla tutkulu ve duygusalsın, biraz da gösterişçi? Kendini özgürce ifade ediyorsun ve seni izleyenlere aldırmıyorsun.
Kafanı rahat tutmayı ve dengede kalmayı seviyorsun. Sakin ruh halin başkalarına ders niteliğinde.Derin bir nefes al ve Omm!...
Seni rahatsız eden nedir? Doğal görüntüyü her şeye tercih edersin.Şişirilmiş ve yapay duran her türlü plastik görüntüyü dayanılmaz buluyorsun.

Alışkanlıklar
Keyif düşkünü
İyi görünmek senin için sıradan bir durum. Ama ceplerini hafiflettiği de bir gerçek.Ama önemli olan kendini iyi hissetmen.
Evinde modern ve cool bir zevkin var.Fonksiyonel olması yetmez, evin de senin kadar tarz sahibi olmalı.
Tercih ettiğin içecek sakinlik ve alışkanlıkların konforuna olan sevgini temsil ediyor.

Aşk
Aşk böceği
Aşk senin için uzun bir bağlılık demek. Kendini adamak, fedakarlık ve sevecenlik..
Senin için özgürlük anı yaşamak demek. Oldukça gözü karasın ve önüne çıkan fırsatları değerlendirmekten çekinmiyorsun.

ŞEFTALİ-NEKTARİN REÇELİ

2008-10-06T18:02:00.004+03:00

Yoğun ve çok güzel geçen bir bayramı geride bıraktık..Akrabalarla bir araya gelmek beni çok mutlu etti. Birbirinden güzel bayram tatlılarına tatlı sohbetler eşlik etti.
Hatta bu bayram fırsat da bulup birkaç gün de güneye kaçtık; denizle ve kumsalı ısıtan güneşle yeniden kucaklaşmak çok iyi geldi:).
Şimdi enerji toplamış vaziyette, hayata kaldığı yerden devam etme vakti.
“Enerji” demişken; meyvenin besleyiciliği ve enerjinin birleşimi çeşit çeşit reçellere dolabımda yer vermeyi her zaman sevmişimdir.
Bu sefer, geçenlerde evde durup duran iki kocaman şeftaliye iki nektarinin eşlik etmesiyle pişirdiğim reçelimin tarifini veriyorum.

Ağzımız hep tatlı olsun…

ŞEFTALİ-NEKTARİN REÇELİ

Malzemeler:

2 adet büyük boy şeftali
2 adet nektarin
1 su bardağı toz şeker (daha tatlı sevenler miktarı artırabilir)
birkaç damla limon suyu

Yapılışı:

Şeftali ve nektarinlerin kabuğunu soyup küp küp doğruyoruz. Bir tencereye meyveleri aktarıp üzerine şekeri döküyoruz. Bu şekilde bir gece bekletip meyvelerin suyunu salmasını sağlıyoruz. Meyveler suyunu bırakınca tencereyi ocağa koyup iyice kaynatıyoruz, bu arada reçelin suyuna bakıp kıvamının gelmesini bekliyoruz. Reçel kıvama gelince limon suyunu ekleyip karıştırıyoruz. Ocağın altını kapatıp reçeli kavanozlara paylaştırıp soğutuyoruz.

MUTLU BAYRAMLAR

2008-09-29T10:06:00.003+03:00

TAHİNLİ MİSKET KURABİYELER

2008-09-25T09:30:00.006+03:00

Evde her zaman kurabiyemiz olsun istiyorum. Çayın yanına eşlik edecek, ev yapımı, mis gibi kurabiyelere kimse de hayır diyemez sanırım:).
Bu sefer farklı bir kurabiye denemek istedim. Kaç zamandır burnumda, küçükken pastaneden aldığım tahinli çöreklerin kokusu tütüp duruyordu; yumuşacık, tatlı ve bol tahinli…

Ben de evdeki malzemelerle bu tada yakın, mini mini kurabiyeler yaptım. Ufacık, misket gibi 80 civarında kurabiyemiz oldu, çayın yanında birer ikişer afiyetle yendiler. Ama sanırım bir dahaki sefer daha büyük topçuklar yaparım, çünkü bu şekilde oldukça vakit alıyor.
Hazır şu sıralar son bahar yağmurları da yağıyorken, bu haftasonu yine bu kurabiye pişirilmeli, yanında bir fincan kahve ya da bir bardak çayla pencere önü keyfi yapılmalı…Düşüncesi bile harika:)..

İşte Tarifi:

TAHİNLİ MİSKET KURABİYELER

Malzemeler:

3 adet yumurta
Yarım su bardağı tahin (bir dahaki yapışımda 1 bardak kullanmayı düşünüyorum)
Yarım su bardağı susam
Yarım su bardağı üzüm pekmezi
Yarım su bardağı toz şeker
1 su bardağı dövülmüş ceviz
yarım su bardağı zeytinyağı
1 paket kabartma tozu
aldığı kadar un

Yapılışı:

Öncelikle yumurta,şeker, tahin, pekmez,ceviz, yağ ve susamı bir yoğurma kabında iyice karıştırıyoruz. Üzerine un ve kabartma tozunu ilave ederek ele yapışmayan yumuşak bir hamur elde ediyoruz. Daha sonra hamurdan cevizden küçük yuvarlaklar yapıp yağlanmış fırın tepsisine diziyoruz. Önceden 175C°’ye ısıtılmış fırında kurabiyeler pembeleşinceye kadar pişiriyoruz.

Afiyet olsun:)…

HATIRA DOLU BİR LEZZET: KIZILCIK MARMELATI

2008-09-22T14:24:00.005+03:00

Bazı yiyeceklerden konu açılınca sizin de aklınıza bir tek insan, bir tek mekan geldiği olur mu? İşte “kızılcık marmelat”ının bendeki öyküsü de böyle…

Eskiden; rahmetli anneannemle dedem sağ iken, ne zaman onların Eskişehir’deki evlerine gitsek, abimle ben özellikle bir tek şeyi sayıklardık; anneannemin kızılcık marmeladını.
Kıpkırmızı oluşu ve mayhoş tadı bizi bizden alırdı. Ekmeklerimizin üzerine biraz tereyağı ve bol marmelat sürer kahvaltımızın baş tacı ederdik, böyle kaçar dilim yerdik bilmiyorum:).
Hazır satılanlarda o tadı hiçbir zaman alamadım.
Bu yaz annemle beraber Dikili pazarından satın aldığımız kızılcıklarla marmelat yaptık.
Kızılcıklar anne eliyle birleşince o eski lezzeti yakalayabildik. Şimdi kahvaltı soframda bu güzel marmeladı yerken gözlerimi kapıyor ve Eskişehir’deki o eski günleri, kahvaltı sofralarımızı, soba üzerinde kızaran ekmeklere marmelat sürüşlerimizi hayal ediyorum…

KIZILCIK MARMELATI

Öncelikle kızılcıkları yıkayıp bir tencereye koyup yarım bardak su ilavesiyle yumuşayıncaya kadar pişiriyoruz. Sonra ince delikli bir süzgeçten kaşıkla eze eze başka bir kaba süzüp çekirdeklerini ayırıyoruz. Süzülen kızılcıkları tencereye aktarıp üzerine şekeri ilave ediyoruz. Şeker konusunda bir ölçü veremiyorum çünkü annem hep göz kararı yapar. Siz şekeri kendi damak tadınıza göre azar azar artırarak ilave edersiniz. İyice karıştırıp istenen kıvama gelinceye kadar karıştırıyoruz. Ocaktan almadan birkaç damla limon suyu da ekliyoruz. Pişen marmelatları kavanozlara boşaltıp soğuyunca ağızlarını kapatıyoruz.

Afiyet olsun:).

Bu arada Derya arkadaşım beni sobelemiş. Kendisine çok teşekkür edip cevaplarımı yazıyorum:

1.İsminiz?
Aslı

2.Nerelisiniz?
Ankara

3.Yaşadığınız yer?
Ankara

4.Mesleğiniz?
Mühendis

5.Hobileriniz?
Resim yapmak, Fotoğraf çekmek, Latin dansları ve tabi ki yeni yemek tarifleri denemek:).

6.Evli misiniz?
Evet

7.Kaç çocuğunuz var?
Hiç çocuğum yok.

8.En sevdiğiniz yemek?
Zeytinyağlı Pırasa (annemin yaptığı:)). Her gün olsa yiyebilirim:).

9.En sevdiğiniz tatlı?
Dondurma, her mevsim:).

10.Sevdiğiniz müzik türü?
Türkçe Rock ve Yabancı Klasik Hafif Müzikler.

11.Nerelere gitmek istersiniz?
Mümkün olsa tüm dünyayı gezmek isterim.
Ama öncelikle Fransa, İtalya ve Uzakdoğu’yu görmek istiyorum. Umarım mümkün olur:)..

İFTAR SOFRAMIZ VE FIRINDA BEŞAMEL SOSLU PATATES

2008-09-16T11:00:00.009+03:00

Haftasonu; annemler, kayınvalidemler, abimler hep beraber bizde iftar yaptık.
Eh, yeni evli olunca misafir ağırlamaları hep heyecanlı geçiyor:). Gitgide alışsam da bu heyecan sanırım bende hep olacak.

Neyse ki Pazar günü olan iftarımızın hazırlıklarına Cumartesi’den başladım da kendimi tek güne sıkıştırmadım.
Tüm aile çok güzel bir akşam geçirdik. Evimizde, soframızda şen kahkahaların yükseldiğini duymak çok güzeldi:).

Fotoğrafta yemeklerin hepsi görünmese de iftar menümüz şöyle idi:

(menüdeki yemeklerin bazılarının isimlerinin üzerine tıklayınca daha önce verdiğim tariflerine ulaşabilirsiniz)

İftariyelikler (Hurma, kuru incir, günkurusu kayısı, ceviz, badem, fındık, zeytin, peynir..vs)
Sütlü Mercimek Çorbası
Mantarlı Salçalı Biftek
Şehriyeli Pirinç Pilavı
Fırında Beşamel Soslu Patates
Ispanaklı-Hellim Peynirli Börek
Mevsim Salatası
Közlenmiş Kırmızı Biber Turşusu
Zeytinyağlı Pırasa
Fırın Sütlaç

Yemekler sofraya aceleyle gelince hepsini fotoğraflayamadım. Sofra fotoğrafında yer almasa da “Fırında Beşamel Soslu Patates” en beğeni toplayan yemeklerdendi. Bu bir porsiyonluk fotoğrafı ben daha sonra çektim, fikir vermesi açısından.
Bana çok pratik gelen ve her et yemeğinin yanına garnitür olarak kullanılabilen bu patatesli tarif kısaca şöyle:

FIRINDA BEŞAMEL SOSLU PATATES

Malzemeler:

3 adet büyükçe patates
5 su bardağı süt
4 yemek kaşığı un
2 yemek kaşığı tereyağ
kaşar rendesi (miktarı isteğe bağlı)
tuz

Yapılışı:

Öncelikle patatesleri haşlayıp kabuğunu soyuyoruz. Diğer tarafta tereyağında unu kavurup unun kokusu çıkınca, sütü ekliyor ve tuz ilave edip, karıştırarak pişiriyoruz. Pişen beşamel sosa kaşar rendesinin bir kısmını ekleyip iyice karıştırıyoruz. Haşlanan patatesleri küp küp doğrayarak beşamel sosa ilave edip sosla iyice bütünleşene kadar karıştırıyoruz. Bir fırın kabına bu karışımı yayıp üzerine kaşar rendesi serpip kaşarlar kızarana dek 180°C’ de pişiriyoruz, sıcak sıcak servis ediyoruz.

Afiyet Olsun:).

SOSİSLİ PUF POĞAÇA

2008-09-10T14:19:00.008+03:00

Hamur yoğurmak beni son derece rahatlatıyor. Bu yoga yapmak gibi bir şey:) o an aklınızda başka hiçbir şey olmuyor. Mayalı hamurlarla uğraşmak ise çok daha zevkli. Hamuru yoğurup da bir süre sonra iki katına çıkışını izlemek bana çok heyecanlı geliyor (mutfağı gerçekten sevmek sanırım tam da böyle bir şey).

Geçenlerde eşim canının pastane poğaçası çektiğinden bahsetmişti ben de içindeki malzemeleri az çok tahmin ettiğimden evde yapabileceğimi düşündüm.
Pastane poğaçalarının baskın özelliği yumuşak ve kabarık oluşu ve mis gibi mahlep kokması olduğuna göre hemen malzemelerimi hazırladım; özellikle maya ve mahlep bu poğaçanın olmazsa olmazı. Sonuçta beni son derece memnun eden ve sık sık yapacağım bir poğaça tarifim oldu.

İç malzemesini ister benim gibi sosisle, isterseniz peynir, kıyma veya patatesle hazırlayın, hepsi de ayrı güzel lezzetler olacaktır. Hatta bu hamurla sade poğaçalar yapıp, onlarla kaşarlı-domatesli minik sandviçler hazırlamak da değişik bir sunum olabilir.

İşte buyrun tarifini;

SOSİSLİ PUF POĞAÇA

Malzemeleri:

2 yumurta
Yarım su bardağı eritilmiş tereyağ
Yarım su bardağı zeytinyağı
1 su bardağı ılık süt
1 paket instant maya
3 yemek kaşığı toz şeker
1 tatlı kaşığı tuz
1,5 tatlı kaşığı mahlep
aldığı kadar un (ben yine her zamanki gibi tam buğday unu kullandım, poğaçalarımın esmerliği bundan:))
içine: sosis

Yapılışı:

Bir yoğurma kabında tereyağı, sıvıyağı, yumurtaları, ılık sütü, şekeri ve tuzu iyice karıştırıyoruz. Islak malzemelere unu yavaş yavaş eklerken mayayı ve mahlebi de ekliyoruz. Sonuçta ele yapışmayan fakat oldukça yumuşak bir hamur elde etmeliyiz. Hamurun üzerini kapatıp hacmi iki katına çıkana dek mayalandırıyoruz. Hamurdan cevizden büyük parçalar koparıp elimizde inceltip içine bir parça sosis koyup hamuru yuvarlayarak kapatıyoruz. Üzerlerine yumurta sarısı sürüp susam serperek önceden 200°C’ye ısıtılmış fırında üzerleri kızarana dek pişiriyoruz.

Afiyet olsuuun:)..

OLDUKÇA HAFİF BİR İMAM BAYILDI

2008-09-05T10:42:00.005+03:00

Evliliğe alışma dönemi bir yandan, işyeri ve ev arası koşuşturmalar diğer yandan üzerime üzerime gelince, ben zaman yönetme yeteneğimi hepten kaybettim sanırım.
Eskiden kendime ve bloguma çok daha rahat vakit ayırabiliyordum oysa şimdi bloguma eklediğim her yazının arasına günler giriveriyor ister istemez. Ben yine de bulduğum ilk fırsatta blogumu da ihmal etmemeye çalışıyorum elimden geldiğince.
Yazmadığım sürelerde elbette mutfağımdan güzel kokular yayılıyor, tencerelerde yemekler fokurduyor; fırın, havanın sıcaklığına nispet yaparcasına ısınıyor da ısınıyor.. Ama işte, ben zamanımın kontrolünü daha çok elime geçirmeye başladığımda yazdığım tarifler daha sıklaşmaya başlayacak tabi.
Ramazan da geldi; o eski ramazan coşkularını aratsa da kendine has havasıyla, düzenimizi kendine uydurarak geldi. Ramazanda hafif yemekler tüketmek gerektiğinden tam da bu aya uygun sağlıklı ve lezzetli bir tarif paylaşmak istiyorum; “İmam Bayıldı”.
Zeytinyağlı bütün yemekleri seven benim için İmam Bayıldı süper bir seçenek. İçindeki malzeme bolluğu ile de oldukça besleyici bir öğün. Aslında İmam Bayıldı yaparken hep patlıcanlar önceden kızartılır ama anneciğimden öğrendiğim şekliyle, bu tarifte bütün malzemeler çiğden konuluyor. Böylece hem çok daha hafif, hem de besin değerlerini daha çok koruyan bir yemek haline geliyor bizim İmam Bayıldı…

İşte buyrun tarifini:

İMAM BAYILDI

Malzemeler:

(Malzemelerde miktar belirtmiyorum, herkes hangi malzemeyi daha çok sevdiğine göre şekillendirir, mesela ben soğan-sarımsağını bol tutuyorum).

Kişi sayısına göre patlıcan (tercihen çok büyük olmayanlardan)
Kuru soğan
Sarımsak
Domates
Sivri Biber
Birkaç dal maydanoz
Zeytinyağı
2 adet kesme şeker

Yapılışı:

Öncelikle patlıcanları alaca soyup sapını kesiyoruz ve üzerine bolca tuz ekip acı suyunu bırakması için bekletiyoruz.
Diğer tarafta piyazlık doğradığımız soğanları tuzla ovup yumuşatıyoruz, sarımsakları küçük küçük doğruyoruz, domateslerin kabuğunu soyduktan sonra küp küp kesiyoruz. Soğan, sarımsak ve domatese doğradığımız biberleri ve kıydığımız maydanozları da ekleyip karıştırarak iç harcımızı oluşturuyoruz.
Acı suyunu salan patlıcanları yıkayıp üç kenarından yarıklar açıyoruz. İç malzememizi bu yarıklara doldurup patlıcanları bir tencereye diziyoruz. Üzerine biraz zeytinyağı ve su ekliyor, tuzunu, şekerini attıktan sonra önce kaynatıp sonra ocağın altını iyice kısarak hafif ateşte pişiriyoruz. İyice soğuduktan sonra servis yapıyoruz.

Afiyet olsun:)…

CANIM BABAMIN KÖŞESİ:)

2008-08-25T11:59:00.008+03:00

Evdekiler, mutfağa ilgimi bildiklerinden ne zaman yeni bir tarif ya da yemekle ilgili herhangi bir bilgi geçse benimle paylaşırlar.

Canım babacığım da zamanla, ona gelen emaillerden edindiği hazine değerinde iki tane belgeyi benimle paylaştı ve bloguma koyup herkesin bu bilgilere erişebilmesini sağlamamı istedi benden. Bu iki tane belgede o kadar çok bilgi var ki; insan hemen hepsini okuyup uygulamak istiyor:).

İlki; Rakı ve Mezeleri: yazı, öncelikle apayrı bir kültür olan rakıdan ve rakı sofrasından bahsediyor. İkinci ve beni daha çok ilgilendiren kısmında ise ikiyüze yakın meze tarifi var (ben şimdiden bir tarifi gözüme kestirdim bile:)). İkinci döküman ise Denizden Gelen Lezzet: bu yazıda balıkla ilgili ayrıntılı pek çok bilgiye ulaşabiliyorsunuz; Balık nasıl alınır, saklanır, balıkla hangi ot ve baharatlar gider, hangi mevsimde hangi balık yenir" bu bilgilarden sadece birkaçı. Bu bilgiler yanında balık ve deniz ürünleriyle ilgili yine pekçok tarife yer verilmiş, gerçekten hazine değerinde bir döküman.

Dökümanlar Rakı ve Mezeleri ve Denizden Gelen Lezzet adlarıyla burada: Denizden Gelen Lezzet , Rakı ve Mezeleri 1, 2, 3, 4.

Bu yazıyı da Canım Babamın Köşesi adıyla blogumun sağ tarafında, ARŞİVİM kısmına kolay erişim için koyacağım.

Canım babacığıma bu güzel bilgileri benimle ve benim vasıtamla blogumu okuyan bütün arkadaşlarımla paylaştığı için çok teşekkür ediyorum..

DÖNDÜM, DİKİLİ'DEN, EGE'DEN ESİNTİLERLE, BİR DE REÇEL TARİFİYLE...

2008-08-13T11:05:00.026+03:00

Döndüüüüm:).
Güzel Ege’yi, denizi, Dikili’yi geride bırakıp; dinlenmiş, harika vakit geçirmiş, fotoğraf makinemde yüzlerce fotoğraf ve aklımda pek çok güzel anıyla birlikte evime döndüm..
Bedenim ve zihnim tatil ihtiyaçlarının sinyallerini çoktandır vermekteydi, işleri de ayarlayıp Dikili’deki yazlık eve gittik bu yaz da.
Eskiden tatil için ayırabildiğimiz süreler çok kısa olduğundan hep otel tatilleri yapardık, o kısıtlı süreyi de denize girmek, güneşlenmek gibi tipik tatil aktiviteleriyle geçirip evimize dönerdik. Birkaç sene önce Ege’nin bu şirin beldesinde yazlık bir ev alınca; Ege’nin havasını, denizini, insanını daha çok tanıyınca, ben buradan başka bir yere tatile gitmeyi hiç istemedim. Her sene daha çok sevdim, ben de bir “Ege tutkunu” oldum:).
Bu sene de çok güzel günler geçirdim orada; Ayvalık’a, Cunda’ya da gittim (sakızlı dondurma da yedim bol bol:)) , Dikili’nin insanı ferahlatan esintisine aklımdaki tüm karmaşaları, bedenimdeki bütün yorgunlukları bıraktım, rahatladım..Oradaki komşularımızla dostane sofralarda buluştuk yeniden, konuşacak ne çok şey birikmiş...

Eşimle bisiklete bindik, annemle reçel yaptık, babacım olta yapmayı öğretti bize..O kadar dolu dolu, o kadar eğlenceli ve dinlendirici geçti ki günlerim, yaptıklarımın hepsini yazmaya kalksam yine unutacağım bir şeyler olacaktır. En iyisi biraz da fotoğraflar anlatsın Ege günlerimizi:)..

LİMANDA BİZ YEMEK YERKEN PAYINI BEKLEYEN KEDİCİK
DİKİLİ LİMANINDAN BİR GÖRÜNÜŞ

SİTEMİZİN RESTORANI

AYVALIK ADALARI TEKNE TURUMUZDAN HARİKA BİR MANZARA

KENDİNİ TURKUAZA BIRAKMIŞ BİR TEKNE

TUR TEKNESİNİN BURNUNDAN MASMAVİ GÖKYÜZÜ

SİTEMİZİN SAHİLİNDE GÜN BATIMI

NAR AĞACIMIZ

PATLICANLARIMIZ

GÖKKUŞAĞI GİBİYDİ RÜZGAR GÜLÜ

SÜS YILDIZIM

VE TABİ Kİ KELEBEKLEEER:)

KAPI ZİLİMİZ:)

ŞU GÜLÜN GÜZELLİĞİNE BAKIN

Biz oradayken incirler daha olgunlaşmamıştı. Eşimle bisiklete binip ağaçlardan incir kopartıp yeme planlarımız biraz ertelenmiş olsa da bu minik ham incirlerle reçel yapma fikri geldi aklımıza. Daha önce annemle hiç incir reçeli yapmayı denemediğimiz için aslında tam olarak hangi tür incirden ve incirin hangi evresinde reçel yapılacağı konusunda bilgimiz yoktu. Biz de oradaki bu ham incirlerden topladık (tam olarak kaç gr. incir kullandığımızı bu yüzden bilemiyorum). Sonra internette pek çok siteyi inceledim, zaten tarifler az çok birbirine benziyordu, incirlerin de ölçüsü belli olmadığından klasik “göz kararı” ölçümüzle reçelimizi yaptık:).

Reçelimizin harika bir aroması oldu. Ama galiba reçellik incirler biraz daha küçükken toplanıyor. Bizimkilerin içinde minik çekirdekler oluşmaya başlamıştı. Yine de tadı çok güzeldi:).

TOPLADIĞIMIZ İNCİRLER

Yazılanlardan genel olarak anladığımız ve damak tadımıza göre şekillendirdiğimiz şekliyle tarifi şöyle:

İNCİR REÇELİ
İncirlerin kabuğunu incecik soyup su dolu bir tencereye koyup kaynatıyoruz. 1-2 dakika kaynadıktan sonra suyunu süzüp, incirlerin acı suyunun çıkmasını sağlıyoruz. Bu işlemi 3 kez tekrarlıyoruz.

İNCİRLER HENÜZ HAŞLANMADAN ÖNCE

Öte yanda bir ölçü şekere bir ölçü su olacak şekilde bir şerbet kaynatıp, haşlanan incirleri bu şerbete atıyoruz. Şeker ve suyun tam ölçülerini veremiyorum çünkü incirlerin ağırlığını da tam olarak bilemiyorduk, biz incirlerimize yetecek kadar şerbet kaynattık. Reçel kıvamına gelinceye kadar incirleri kaynatıyoruz, kapatmaya yakın yarım limonun suyunu ilave ediyoruz.

Biz Dikili’den döndükten sonra annem kavanoza koyduğu reçelin üzerini streçle sarıp bir süre de güneşte kıvam almasını sağlamış. Ben böyle; güneş ışınlarıyla lezzetine lezzet katılmış reçelleri daha da seviyorum:).

İşte bir Ege tatili de böyle geldi ve geçti..Keşke bir ömür sürseydi:)))..

GÜNEŞ DAMLAR İÇİME:)...TATİLDEYİMM..

2008-07-23T15:11:00.002+03:00

Ege'deyim, Dikili'de...
Özlediğim topraklara, havaya, denize kavuştum en nihayet bu sene de.
Biraz dinlenip enerji topladıktan sonra; birbirinden renkli fotoğraflarla, yazılarla yine burada olacağım..
GÖRÜŞMEK ÜZERE;)..

MÜSLİ BAR

2008-06-23T13:33:00.003+03:00

Yaz…Bu sene sıcaklar biraz gecikti, biraz rahat nefes aldık derken, haftasonu yaz varlığını bizlere hissettirdi. Hava güneşsiz olsa enerjisizlikten, güneş tepemize çıksa sıcaklardan şikayet ediyoruz. İnsan doğası bu, bizleri memnun etmek zor ama ben her daim sıcağı sevenlerdenim. Kışın kalorifere yapışırım adeta, yazın güneşi hep sırtımda hissetmek isterim. (Ah bir de şu kuraklık olmasa..).
Hoş geldin yaz.. Bizlere tatil hayalleri kurduran güneş, hoş geldin:)..

Haftasonları fırsat bulup da bilgisayarımı açamıyorum hiç. Yaz mevsimi düğün mevsimi de olunca haftasonlarımız düğün, nikah, sünnet, doğumgünü davetleriyle geçiyor. Eh, alışveriş, büyükleri ziyaret, ev işleri derken; tüm haftanın bu nimet zamanları su gibi akıp gitmiş oluyor. İşte yeni bir haftaya daha başladık bile..Umarım herkes için güzel bir hafta olur:).

Geçenlerde evde durup duran yulaf ezmesi paketi dikkatimi çekti. Bununla ne yaparım diye düşünürken aklıma, içinde kurutulmuş meyveler, türlü fındık, fıstık vs. bulunan müsli barlardan yapmak geldi.

Atıştırmalık olarak her zaman doğal şeyleri tercih ettiğim için tamamen doğal malzemelerden, şeker kullanmadan yaptım müsli barlarımı. Ben eşimin pek sevmeyeceğini düşünürken, o “bana bundan her zaman yapar mısın?” dedi:). Yapmaz mıyım hiç? Bu haftasonu tam iki kere yapıldı müsli barlar:). Bugün de işyerime gelirken çantama birkaç dilim attım. Kan şekerim çok çabuk düştüğünden bu tür atıştırmalıklar can kurtaran gibi oluyor doğrusu..

İşte, içinde evdeki malzemeler ve “hayal gücüm” kullanılmış müsli barlarımın tarifi:

MÜSLİ BAR

Malzemeler:

2 su bardağı yulaf ezmesi
1 su bardağından 1 parmak az süzme bal (aslında bal oranı tamamen kullanılan malzemeleri yapıştırması açısından diğer malzemelerin miktarına bağlı)
10 adet gün kurusu kayısı (küp küp kesilmiş)
1 su bardağı iri dövülmüş ceviz
1 su bardağı iri dövülmüş yer fıstığı
yarım su bardağı kabuksuz ay çekirdeği
üstüne ve altına susam

Not: Kullandığım cevizin, fıstığın, çekirdeğin ölçülerini göz kararı yazdım. Sizler istediğiniz her tür kuruyemişle (bal oranını ayarlayarak) kendi müsli barlarınızı şekillendirebilirsiniz.

Yapılışı:

Bir kapta susam hariç bütün malzemeleri karıştırıyoruz. Kare bir borcam kabı yağlayıp (ilk yapışımda yağlamayı unuttuğum için kaptan çıkarmakta oldukça zorlandım:)) susam serpiyoruz. Yulaflı karışımı kaba yayıp iyice bastırıyoruz, en üste tekrar bolca susam serpiyoruz. 180 dereceye ısıtılmış fırında 10-15 dakika pişiriyoruz. Oda sıcaklığına gelip sertleşmesini bekliyoruz, sonra da istediğimiz boyutta dilimliyoruz.

Afiyet olsun…

SOFRAMIZDA İLK MİSAFİRLERİMİZ :)

2008-06-18T10:55:00.003+03:00

Geçen Cuma ilk misafirlerimi ağırladım.
Eşimin üniversiteden arkadaşları Çağatay ve Müşerref bizdelerdi. İlk misafirlerimizin onlar olmasının bizim için ayrı bir önemi var çünkü 2 sene önce biz de onların ilk yemekli misafiriydik:). Zaman ne de çabuk geçiyor, o günden tahmin edemezdim, 2 sene sonra bizim de misafirlerimizi böyle evimizde ağırlayacağımız zamanların geleceğini..

Genelde sakin bir yapıya sahip olmama rağmen bu “ilk yemekli misafir” konusu beni hayli telaşlandırdı. Ne yemekler yapsam? Yetiştirebilir miyim? Yemeklerimi severler mi?..sorularıyla meşgul ettim kendimi bir süre:). Neyse ki her şey yolunda gitti. Kendime yazdığım felaket senaryoları gerçek olmadı; yemekleri yakmadım, dibini tutturmadım, yetişmeyen yemek olmadı..vs :).

Aslında arkadaşlarımız o kadar candan ve samimi ki beraber peynir ekmek yesek memnun olurlar ama işte insan misafirlerini en iyi şekilde ağırlamak istiyor, onlara lezzetli sofralar sunmak istiyor. Bütün telaşım bundandı.

Kendimi bu telaşa kaptırmışken en kötüsü de sofrayı fotoğraflamayı unutmam oldu. Oysa ki ne hayaller kurmuştum bunun için; soframın her açıdan fotoğrafını çekip blogumda yer verecektim. Ne zaman ki karnımız doydu, çayımızı alıp koltuklara geçtik benim aklım yerine geldi, sofra fotoğrafları da hikaye oldu tabi:). Neyse, artık bir dahaki soframıza diyelim:)..

Bu ilk yemeğimde bildiğim, güvendiğim tariflere başvurdum, böylece son an sürprizleri yaşatmadım kendime..
Menümüzde Sütlü Mercimek Çorbası, Fırında Baharatlı Tavuk Budu, Acılı Tavuk, Kadınbudu Köfte, Beşamel Soslu Patates, Pirinç Pilavı, Zeytinyağlı Biber Dolma, Mısırlı Mevsim Salatası , Bezelyeli-Kıymalı Çıtır Börek (en son tarifini verdiğim böreğin içi farklı olanı)vardı (unuttuğum yemek olmadıysa:)). Tatlı olarak ise Çağatay ve Müşerrefin en sevdiği Vişneli Cheesecake vardı. Bu menüdeki tariflerin çoğunu daha önce vermiştim (isimlerin üzerine tıklayarak tariflerine ulaşabilirsiniz).

Tavuğun tarifine kısaca değinirsek; butları bir gece önceden yoğurt, acısız ketçap ve kekik karışımına buladım, acılı tavuk içinse acılı ketçap, pul biber ve kekik karışımını kullandım. Ertesi gün butları tekrar yıkayıp kekik ve tuzla tatlandırdıktan sonra fırın poşetiyle fırında pişirdim. Acılı tavuklar sosuyla birlikte, poşette fırına girdi.

O gün gönül rahatlığıyla misafirlerimizi ağırlamış olmak çok mutlu etti bizi. Beraber harika vakit geçirdik. Çağatay ve Müşerref geldiğiniz için tekrar çok teşekkürler:)…

BÖREK TARİFİMİN FOTOĞRAFLARI

2008-06-16T11:52:00.005+03:00

Geçen yazımda yayınladığım böreğin fotoğraflarını ancak bu sabah yükleyebildim:).. Gecikme için kusura bakmayın..

HERKESE HARİKA BİR HAFTA DİLİYORUUUUUM:)..

Kıymalı Patatesli Çıtır Börek

PATATESLİ, KIYMALI ÇITIR BÖREK

2008-06-12T15:18:00.005+03:00

Son yazdıklarıma baktım da şimdi internet de var evde, diğer eksikler de büyük ölçüde halledildi. Hayat rayına oturdu pek çok anlamda…
Yine de yoğunluklar bitmiyor hiçbir zaman. Sanki hafta sonları bize bahşedilmiş en büyük nimet gibi. Hafta arası iş-ev döngüsünden yorulmuş bedenlerimizi, zihinlerimizi dinlendirmek şöyle dursun; haftasonu, eksikleri gidermek, usta çağırmak, alış-veriş, anne-baba ziyareti ile geçiyor şimdilik. Bir hızla da geçse haftanın iple çekilen iki günü geliyor bu hafta da:).
Yarına arkadaşlarımız bize yemeğe geliyorlar. Evimde ilk yemekli misafirlerim, çok heyecanlıyım:). Alışveriş listesi yapıldı, yemek listesi planlandı, bu akşam yemeklerin bir kısmını hazırlayarak işe başlayacağım. Eşim gereğinden fazla telaş yaptığımı söylese de ilk yemekli misafirler önemli benim için. İlk misafir menümü, fotoğrafları ve tariflerimi de paylaşacağım en kısa zamanda.
Ondan önce annemin leziz mi leziz, çıtır çıtır bir böreğinin tarifini paylaşmak istiyorum. Bu böreği mutlaka deneyin derim, benim sık sık yapacağım bir tarif bu.
Not: Böreği dün sabah fotoğrafladım ama makinem evde kaldığı için şimdi fotoğrafını koyamıyorum, fırsatım olursa bu akşam, yoksa haftasonu böreğin fotoğrafını ekleyeceğim. Akılda canlandırması kolay bir börek aslında; üzeri çörekotlu, kare şeklinde.

Tarifi şöyle:

PATATESLİ KIYMALI ÇITIR BÖREK

Malzemeler:

İçi için:

3 yemek kaşığı sıvıyağ
1 adet orta boy kuru soğan
4 adet haşlanmış patates
250 gr dana kıyma
5-6 dal maydanoz
tuz
karabiber

Ayrıca:
1 kg yufka
1 su bardağı su
yarım çay bardağı üzüm sirkesi
1 çay bardağı sıvıyağ

Üzerine:
1 yumurta sarısı
çörek otu

Yapılışı:

İçi için öncelikle bir tencerede yağ ile soğanı ve kıymayı kavuruyoruz. Haşlanmış patatesleri soyup küp küp doğrayarak, maydanozu da incecik kıyarak kıymaya ilave ediyoruz, tuz ve karabiberle tatlandırıyoruz. Sonra, suyu, sirkeyi, yağı karıştırıyoruz. Bir yufkayı açıp tamamına bu karışımdan sürüyoruz. Yufkanın dört kenarından katlayıp büyük bir kare elde ediyoruz ve tekrar sulu karışımdan sürüyoruz. Daha sonra bu kareyi bıçakla 4 küçük kareye bölüyoruz. Soğuyan iç malzemesinden küçük karelerin ortasına koyup tekrar bohça gibi dört köşesini katlayıp, açılmaması için ters çeviriyoruz. Her böreğin üzerine yumurta sarısı sürüp çörek otu serpiyoruz ve 200 dereceye ısıtılmış fırında pişiriyoruz.

Bu börekler puf puf kabarıyor ve ılık ılık yendiğinde harika bir çıtırlığa sahip oluyor.

Böreğin fotoğrafı yerine sizlerle kuşum “limon”un fotoğrafılarını paylaşmak istiyorum:).

Limon şimdi annemlerin evinde. İkimiz de birbirimizi çok özlesek de biz gündüzleri evde olmadığımızdan onun için en uygun yer annemlerin evi. Limon’un en büyük zevki kafasını kaşıttırmak ve kaşar peyniri yemek:)..Canım kuşum benim...

LİMONUM HER ZAMAN OLDUĞU GİBİ KAFESİNİN İÇİNDE DEĞİL DE DIŞINDA DURURKEN:)

LİMONUM MSN'DE BENİM YERİME YAZARKEN:))

LİMONUM BICI BICIDA :)

DÜĞÜNDEN BİRKAÇ KARE

2008-06-02T12:53:00.009+03:00

Hala evimizde internet yok:). Eşim bir süredir yurt dışındaydı, gelince internet sorununu çözeceğiz beraber. Tarifler, resimler birikmiyor değil tabi, internete uzun uzun vakit ayırabileceğim ilk fırsatta onlar da gelecek. Şimdilik düğünümüzden birkaç kare paylaşmak istiyorum. O gün nasıl da heyecanlıydık:)....

KIBRIS FOTOĞRAFLARIMIZ

2008-05-28T14:10:00.012+03:00

Balayında Kıbrıs'daydık. Daha önceden ben 2-3 sene yaz tatilinde Kıbrıs'a gitmiştim. Gerçekten görülmesi gereken, çok güzel bir yer.
Bizim gittiğimiz zamanda hava da çok iyiydi; Ankara'da yağmur, soğuk varken biz orada yüzüyorduk:).
Haftanın tam da ortasında olduğumuz bu anlarda Kıbrıs'dan birkaç kareyi paylaşmak istedim, gönüllerimiz ferahlasın, renklensin diye:).

İLK SOFRA, ISPANAKLI BÖREK DENEMESİ:)

2008-05-20T14:02:00.005+03:00

Yeni ev, yeni mutfak, yepyeni bir hayat..Tüm bunlara alışmak çok kolay olmasa da bu yolda oldukça fazla mesafe kaydettim sanırım.

Alttaki fotoğraf ilk soframıza ait; iki kişilik, mütevazi ve sıcacık:).

Yemek yapmak benim için her zaman bir zevk, bir hobi oldu. Evlendikten sonra ise eşime yemek yapıyor oluşum beni ayrıca mutlu etse de, "bugün ne pişirsem?", "yemeği yetiştirebilecek miyim?", "acaba eşim beğenecek mi?" soruları beni strese sokmuyor değil. Şimdilik herşey yolunda sadece biraz daha pratik olmanın yollarını bulmalıyım zamanla; hem çalışıp hem de ev işlerine yetişmek beni zorluyor:). Belki de henüz çok başında olduğum için böyle geliyordur bana.

İlk soframızdan bir tarif paylaşacağım şimdi; her evde yapılan, hemen hemen herkesin severek yediği "ıspanaklı börek". Canım annem muhteşem yaptığı için bunca zaman ben yapmayı hiç denememiştim. İşin başa düşmesi lazımmış:).

İşyerimizde ufak bir meyve-sebze bahçemiz olduğundan bahsetmiştim daha önce; geçen hafta ordan taze ıspanak gelmişti. Ben de ıspanaklı börek denemeye karar verdim. Canım anneciğime tarifi sorup, sofrada gözüken börekleri yaptım. Yiyenler çok beğendi, ben de çok mutlu oldum:).

İşte benim tarifim:

Ispanaklı Börek:

Malzemeleri:

3 adet yufka

1 adet yumurta

1su bardağı yoğurt

yarım su bardağı sıvı yağ (ayrca 2 yemek kaşığı sıvı yağ)

yarım kilo ıspanak (tam miktarını bilemiyorum aslında, bahçeden geldiği için)

6-7 sap taze soğan

1 paket hellim peyniri

tuz

karabiber

toz kırmızı biber

Yapılışı:

Öncelikle böreğin içini hazırlıyoruz. Bir tencerede 2 kaşık sıvıyağda doğranmış taze soğanları ve ıspanakları, ıspanaklar suyunu çekene dek kavuruyoruz. Tuz ve baharatlarla tatlandırıyoruz. İçine minik zar büyüklüğünde doğradığımız hellim peynirini ilave edip soğumaya bırakıyoruz. Diğer yanda bir kapta yumurta, yoğurt ve sıvıyağı karıştırıyoruz. Yağlanmış dört köşe bir borcama 1. yufkayı seriyoruz, kenarlarlardan taşıyor. 1. yufkanın üzerine bolca yoğurtlu karışımdan sürüyoruz. İkinci yufkayı bölerek birinci yufkanın üzerine seriyoruz, onun üzerine de yoğurtlu karışımdan sürüyoruz. Soğuyan iç malzemesini eşit miktarda yayıp ilk yufkanın sarkan kısımlarını üzerine örtüyoruz. Tekrar yoğurtlu karışımdan sürdükten sonra en üste son yufkayı serip, taşan kısımlarını böreğin altına katlıyoruz. Böreğin en üstüne artan yoğurtlu karışımı iyice sürüp, önceden 180 dereceye ısıtılmış fırında pişiriyoruz.

Afiyet olsun...

YİNE YENİDEN YEPYENİ BURADAYIM:)

2008-05-13T17:01:00.009+03:00

Yazmayalı çok uzun zaman oldu ama çok geçerli bir nedenim vardı...Medeni halimde artık "evli" yazıyor :).
Kına hazırlıkları, düğün hazırlıkları, taşınma, evlilik ve balayı evrelerini sağsağlim, mutlulukla geçirdikten sonra yorgun ama huzurlu tekrar buradayım..
Dün iş başı yaptım. İşyerinde biriken işler, evliliğe alışma devresi derken sanırım bir süre daha aksayacak buraya yazmalarım. Sonra kendi mutfağımdan yepyeni tarifler, yeni yazılar, yeni fotoğraflarla dolacak sayfalarım:).
Şimdilik kınamın hazırlıklarından birkaç fotoğraf ekliyorum buraya. Fotoğrafların devamları gelecek en kısa zamanda:).
Herkese tekrar "merhaba"...Burada olmak çok güzel:)...

BU, KINAMDA DAĞITILAN KÜÇÜK KINA KESELERİNDEN BİRİ..(arkada harıl harıl hazırlık yapan canım ailemi, kınanın altında da bendenizin elini görüyorsunuz:))

BU DA KINA KESELERİNİ KOYDUĞUMUZ KINA SEPETİ..

AŞAĞIDAKİLER İSE KINADA DAĞITTIĞIMIZ, İÇİ KURUYEMİŞ DOLU SERAMİK KUTULAR.

DAĞITILMAYI BEKLEYEN, ÖZENLE HAZIRLANMIŞ KURUYEMİŞ KUTULARIMIZ..

Bütün bu hazırlıkları binbir emekle, zevkle, birlikte yapan annem, halam, yengem, canım Mehtap ablam ve tatlı kızına yürekten teşekkür ediyorum..İyi ki varsınız canlarım:)...

YENİ BİR HAFTA, MUFFİN PİZZA...

2008-04-13T23:31:00.007+03:00

Yoğunluğum her geçen günle artsa da tarif eklemeye ara vermek yok...
Bu muffin pizzaları geçenlerde abimler bize geldiğinde yapmıştım. Bu tarifi Hasret’in blogundan esinlendim. O muffin kalıbı kullanmıştı, ben de tek kişilik mini fırın kaselerinde yaptım. İç malzemesini kendi zevkimize göre şekillendirdim. Gerçekten çok pratik ve çok da lezzetli bir tarif bu. Sevgili Hasret’e bu güzel tarifi için teşekkür ederim. Burada onun tarifini, aşağıda da benim koyduğum malzemelerle yapılışını okuyabilirsiniz.
Herkese güzel bir hafta dilerim:).

MUFFİN PİZZA

Malzemeler:

Kişi sayısı kadar kare milföy hamuru
Ketçap
Kekik
Sucuk
Sosis
Kırmızı Biber (hani şu büyük, etli, tatlı olanlardan)
Konserve mısır
Kaşar peyniri rendesi

Yapılışı:

Isıya dayanıklı küçük kaseleri yağlayıp hepsine birer milföy hamurunu açarak yerleştiriyoruz. Ayrı bir tarafta ketçapı biraz suyla inceltip içine biraz kekik serpiyoruz. Hazırladığımız bu sosu milföylerin üzerine sürüp, bunun üzerine doğranmış sosis, sucuk, kırmızı biber ve mısır ekliyoruz. En üste kaşar peyniri rendesi serpip 170 dereceye ısıtılmış fırında pişiriyoruz.

Alttaki fotoğrafta abicimi pizzasının keyfini sürerken görebilirsiniz:).

BİR ÖNERİ RİCASI VE TRUFF

2008-04-04T13:14:00.005+03:00

Kaç zamandır arkadaş bloglarda birbirinden renkli, birbirinden lezzetli görünümde trufflara bakıp bakıp “bir gün ben de yapmalıyım” diyordum. Hatta uzunca süredir artan keklerimi poşetleyip bir gün truff haline dönüştürmek için saklıyordum. Geçen haftasonu bu düşüncemi eyleme geçirdim ve ilk truff denememi yaptım ben de:)…

Bir önceki yazımda da belirttiğim gibi oldukça heyecanlı ve yoğun bir dönemdeyim. O yüzden yazılarımı fazla uzatmadan eldeki tarifleri yayınlamaya çalışacağım. Yoksa yayınlanmayı bekleyen tariflerin fotoğrafları bana ben onlara baka baka kendimi yiyeceğimi biliyorum:).

Bu yazımda siz arkadaşlarımdan bir de ufak isteğim olacak. Bir süredir gelin makyajımı yaptıracağım güvenilir eller arıyorum:), o günün öneminden dolayı eğer olur da istemediğim bir görüntüye bürünürsem çok üzüleceğim. O yüzden Ankara’da bu tip bir profesyonel makyaj yaptıracağım birilerini tanıyan varsa bana bildirebilir misiniz? Bir de makyajı yapacak kişinin bizim eve gelmesi gerekecek, saçımı yapacak kişiler de evde olacak çünkü. Bu tür işlerde memnun kalan insanların tavsiyesiyle hareket etmek en garantili çözüm oluyor.
Ayyyy, nasıl da heyecanlandım yine:).

Neyse lafı daha fazla uzatmadan tarife geçeyim (iyi ki uzatmadım yani:)).

TRUFF

Malzemeleri:

200 ml krema (küçük kutularda satılanlardan)
100 gr sütlü çikolata
100 gr bitter çikolata
istediğiniz miktarda kek (ben 5-6 dilim civarında artan keklerimden kullandım, keklerim kakaolu, cevizli ve üzümlüydü)

Dışını kaplamak için:

File antep fıstığı, dövülmüş fındık, hindistan cevizi

Yapılışı:

Öncelikle kremayı bir tencereye döküp ısıtıyoruz, kaynamadan hemen önce ocaktan alıp içine ufak ufak kestiğimiz çikolataları atıp sürekli karıştırarak çikolataları iyice eritiyoruz.
Kekleri ince ince ufalayarak çikolatalı kremanın içine ekliyoruz, hepsini iyice karıştırıp homojen bir görüntü elde ediyoruz. Karışımı bu şekliyle oda sıcaklığında 3-4 saat (ara ara karıştırarak) daha sonrada buzdolabında da 3-4 saat bekletiyoruz. Bekleyip sertleşen trufftan ceviz büyüklüğünde parçalar koparıp yuvarlıyoruz. Dışını istediğimiz malzemeye (fındık, fıstık…) bulayıp servis ediyoruz.

Not: Servis etmeden önce truffların buzdolabında beklemesi gerekiyor.
Afiyet olsuuun:). Herkese güzel bir haftasonu diliyorum.

TATLI TELAŞLARIM VE MANTARLI KÖFTELER:)

2008-04-01T17:10:00.008+03:00

Tatlı telaşların tam göbeğindeyim her ne kadar buraya fazla yansıtamasam da:). Heyecanlı, karmaşık, şaşkın dönemlerdeyim.. Kum saatinin üst yarısında pek de az kum tanesi kaldı, azaldıkça daha hızlı tükeniyorlar sanki…Blogumu takip edenler az çok biliyor bu telaşların nedenini; hayatımda bambaşka ve güzel bir sayfa açmaya çok az kaldı...

Her gün “yapılacaklar listesi” bir dolup bir boşalıyor. Günler; alışverişler, ayarlamalar, telefon konuşmalarıyla geçiyor. “Her şey tamam” derken eksikler çıkıyor; sonra ümitsizliğe kapılacakken bir çıkış noktası bulunuveriyor. Kısacası sizi seven, önemseyen, sizin için en iyisini isteyen insanların desteğini hissederek, evlilik hazırlıkları ve tüm o telaşlar bile zevkli bir hale geliyor.

Her şeyin yolunda gittiğini bilsem bile kafamın içi bin bir düşünceyle dolu şu günlerde. Bu durumlar insanın kendi başına gelmeden tam olarak anlaşılması güçmüş aslında, ne kadar da uzakmışım tüm bu konulara. Oysa şimdi günler mertebesinde yakınım bu yepyeni hayatıma. Umarım her şey yolunda ve kolay gider.

Bu, insanı durgun ve düşünceli kılan hazırlık dönemindeki en büyük destekçim olan aileme buradan da çok çok teşekkür etmek istiyorum. Sizler olmasanız hayatımın resmindeki en güzel renkler hep eksik olurdu. Sizi çok seviyorum canlarım:).

Tüm bu koşuşturmacalar arasında mutfağı da ihmal etmiş değilim aslında, tarifler, fotoğraflar birikmiş, “biri”nin onları bloga aktarmasını bekliyor. Eh o “biri” de aklı bir karış havada gezince şu aralar:) blogum biraz sessiz kaldı. Ama bir süre için elimdeki tarifleri zamanında aktarabilmek adına tarif ve resimleriyle arka arkaya yayınlamaya çalışacağım. Oysa hepsi için vakit bulup da uzun uzun yazılar yazmak isterdim. Neyse, ileride bunun için rahat bir zihin ve bol bol zaman sahibi olacağımı düşünüyorum:).

Bu yazıda geçen haftasonu annemin yaptığı bir köfte tarifini paylaşmak istiyorum. Ben bir et yemeğini bu kadar zevkle yiyebileceğimi hiç düşünemezdim..Böyle söylüyorum çünkü etle aram hiç yoktur; aile zoruyla:) arada sırada yerim. Ama bu köfte bambaşka bir şeymiş:). Annem sanırım tarifini televizyondan almış ve yine kendimize göre şekillendirmiş.

Benden tam not alan bu köftenin tarifi şöyle:

MANTARLI KÖFTE

Malzemeleri:

Köftesi için:

1 kg köftelik dana kıyma
1 adet orta boy kuru soğan (rendelenmiş )
1 adet yumurta
yarım ekmeğin ufalanmış içi
birkaç dal maydanoz (doğranmış)
tuz
karabiber

İçi için:

2 yemek kaşığı sıvı yağ
1 adet orta boy kuru soğan
1 paket mantar
2 adet orta boy domates
tuz
karabiber

Üzerine:

Kaşar peyniri rendesi
2 yemek kaşığı domates salçası

Yapılışı:

Öncelikle köfte malzemelerini iyice karıştırıp yoğuruyoruz. Bir süre dinlendirdikten sonra ceviz büyüklüğünde parçalar koparıp yuvarlıyoruz. Daha sonra ortasına parmağımızla bastırıp çukurlaştırdığımız köfteleri tepsiye dizip, 200 C°’deki fırında pişiriyoruz.
Köfteler pişerken diğer yanda, yemeklik doğradığımız soğanı yağla kavurduktan sonra küp kesilmiş mantar ve domatesleri de ekleyip, tuz ve karabiberle tatlandırıp, suyunu çekinceye kadar pişiriyoruz.
Mantarlı karışımı pişen köftelerin içlerindeki oyuklara pay edip üzerlerine rendelenmiş kaşar serpiyoruz. 2 yemek kaşığı salçayı biraz suyla seyreltip köftelerin üzerine gezdiriyoruz.
Daha sonra köfteleri kaşarlar eriyip kızarıncaya kadar fırında son pişirmeden geçiriyoruz.

Yanında pirinç pilavıyla harika oluyor. Herkese afiyet olsun:).

BEKLENEN, ÖZLENEN DAMLACIKLAR...KOKOSTAR KURABİYELER..

2008-03-22T01:31:00.007+02:00

Önceki yazımda çok istemişim galiba; şu birkaç gündür yağmur neymiş hatırladık Ankara’da:). İki gün önce de bahçemizdeki laleler çiçek açtı. Evet, doğa burada çoktan uyandı...
Bugün doya doya ıslandım yağmur altında, sanki hiçbir telaşım yokmuş gibi tadını çıkardım serin damlacıkların. Bir süre için de olsa unuttum yapılacak işlerimi, kokusunu içime çektim nemli toprağın..

Cuma akşamları saat 10 bizim televizyonla buluşma vaktimiz. Diğer diziler silsilesinden çok farklı tuttuğum “Hatırla Sevgili” var çünkü bu saatte. Bence özellikle günümüz gençliğinin bir belgesel seyredercesine takip etmesi gereken, ülkemizin yakın siyasi tarihi hakkında objektif bakış açısıyla, öğretici bir eser bu dizi. Bu hafta çok hüzünlüydü. Biraz önce sonlanan dizinin etkisiyle bir buruk içim. Söylenecek ne çok söz var geçmiş ve bugünle ilgili.. Sayfalarca tutar içimden geçirdiklerim aslında ama işte bu da benim yemek blogum ve yazacaklarımı kurabiye tarifime bağlayamayacağım kesin..Neyse, sadece bu dizinin (eserin) benim için önemini burada belirtmek istedim bu akşam.

Geçenlerde Yeşil Kivi blogunda Seçil’in tarifini verdiği Kokostar Kurabiyeleri gördüm. Benim sık sık yaptığım Koko Toplarıma bayılan aile fertlerinin çok hoşuna gidecek bir kurabiye olabileceğini düşündüm.
Ben bu kurabiyelerin harika görünüşlerini Seçil’den esinlendim, tarifi ise kendi damak tadımıza göre şekillendirdim. Bu harika kurabiye tarifi için Seçil’e çok teşekkür ediyorum. Seçil’in orijinal tarifi burada. Altta ise benim mutfağıma uyarlanmış şekli yer alıyor.
Bu kurabiyelere bizimkiler bayıldı, bence mutlaka denenmesi gereken bir tarif:).

KOKOSTAR KURABİYELER

Malzemeleri:

Dışı için:

Yarım su bardağı sıvıyağ
1 su bardağından 2 parmak eksik toz şeker
2 yumurtanın sarısı
2 yemek kaşığı kakao
1 paket kabartma tozu
1 paket vanilya
Aldığı kadar un (ben tam buğday unu kullandım)

İçi için:

2 adet yumurtanın beyazı
2 su bardağı Hindistan cevizi
yarım su bardağı pudra şekeri

Yapılışı:

Yapılışına Seçil’in tarifinden bakabilirsiniz. Ben farklı olarak üst süsleme malzemesini hazırlamadım, onun yerine kurabiyeler ılıkken üzerlerine pudra şekeri eledim.

Afiyet olsun.....

EKLEME:

Bir yorum üzerine gördüm ki Seçilin sayfası açılmıyor. Ben de yapılışını daha önceden yazmadığım için tarif eksik kalsın istemedim. Benim yaptığım hali şöyle idi:

Benim yazdığım malzemelere göre, dış malzemesini karıştırıp çok yumuşak olmayan bir hamur hazırlıyoruz. İç malzemesini de ayrı bir kapta iyice karıştırıyoruz. Ceviz büyüklüğünde alıp elimizde açtığımız dış hamurunun içine birer çay kaşığı iç malzeme koyup yuvarlayıp, 175 dereceye ısıtılmış fırında pişiriyoruz. İstenirse kurabiyeler piştikten sonra üzerine pudra şekeri serpilebilir.

BAHAR PİLAVI

2008-03-11T00:53:00.005+02:00

Mart kapıdan baktırır, kazma kürek yatırırdı hani:) ? Şaka bir yana, özellikle şu iki senedir mevsimleri de bir başka yaşar olduk. Hani Ankara karasal iklimdi, geçişler sert olurdu falan ama bu sene sanki hiç bahar yaşamadan yaza gireceğiz. Kış çetin ve kuru geçti (evet, biraz kar yağışı oldu ama geçtiğimiz yazın kuraklığını telafi edecek kadar değildi) sonra Mart ayına girer girmez 20’li dereceleri gördük termometrelerimizde.
Eh havalar böyle olunca bünyeler de şaşırıyor haliyle. Bizim evde şu anda herkes hasta, herkeste bir keyifsizlik hakim. Evde bol bol meyve ve bitki çayı tüketiliyor. Bu geçiş dönemini en az hasarla atlatmak için dikkatli olmak lazım, güzel havalara aldanıp incecik kıyafetlerle sokağa fırlamamak lazım (bu laf banaydı:)).
Biraz yağış, biraz yağmur..Şimdi hepimiz bunu diliyoruz. Eskiden, ben küçükken hatırlıyorum da nasıl olursa hafta sonuna hep yağışlı havalar denk gelirdi. Eh haliyle tatil günlerini dışarıdaki gri havaya bakarak evde geçirmek çok canımı sıkardı, “keşke dinse şu yağmur” derdim.
Şimdi düşünüyorum da şöyle bir ay aralıksız yağsa, hava gri bile olsa ama içimizi serinlete serinlete gökyüzünden boşalıverse damlalar. Toprak kana kana içse yağmuru, ben dışarı çıkıp yağmur altında yürüsem, ıslak toprak kokusunu içime çeksem doya doya..
Bahar yağmurları kadar güzeldir baharın o kendine has enerjisi, renkleri... Bahar bin bir renkli çiçekleriyle gökkuşağına boyarken doğayı, ben baharın renklerini mutfağımdan geçirdim.
İşte en az bahar kadar renkli, bir o kadar lezzetli ve sağlıklı bahar pilavım:).

Not: Bu pilavın tarifini annem birkaç hafta önce televizyonda seyretmiş. Aklında kaldığı şekliyle bana anlattı, biz de kendi damak tadımıza uyarlayıp son şeklini verdik. Bu pilavın adı neydi tam bilmiyorum ama bu rengarenk haliyle ona çok gidecek “Bahar Pilavı" ismini ben koydum.

Buyrun tarifini:

BAHAR PİLAVI

Malzemeleri:

1 çay bardağı sıvıyağ
5-6 sap taze soğan
2 adet orta boy kabak (küp küp doğranmış)
2 yemek kaşığı çiğ ay çekirdeği içi
5-6 adet kuru kayısı (tavla zarı gibi doğranmış)
3 su bardağı pirinç
4,5 su bardağı kaynar su
1 yemek kaşığı kuru nane
tuz

Yapılışı:

Öncelikle tencerede yağımızı kızdırıp, ince ince doğradığımız taze soğanları kavuruyoruz. Daha sonra sırasıyla çekirdeği, kabakları ve kuru kayısıyı ekleyip kavurarak hepsinin pişmesini sağlıyoruz. Daha önceden ıslatıp yıkadığımız pirinçleri de diğer malzemelerin üzerine ekleyip pirinçler şeffaflaşıncaya kadar kavurmaya devam ediyoruz. Pirinçler de kavrulunca kaynar suyu, kuru naneyi ve arzu ettiğimiz miktarda tuzu ekleyip pilav iyice suyunu çekinceye kadar kısık ateşte pişiriyoruz. Pilav suyunu çekince altını kapatıp çok az karıştırdıktan sonra tencerenin üzerini kağıt havluyla örtüp demlenmeye bırakıyoruz. Demlenen pilavımız servise hazır hale geliyor.

Afiyet olsun:)))..

BİR KONSER VE BİR TATLI

2008-03-02T12:54:00.004+02:00

Zamanı tutabilmenin, onu kısa bir süre için de olsa durdurabilmenin en güzel yolu zamana izlerini bırakacak bir şeyler yapmak galiba..Dostlarla, yıllar sonra bile hatırlayacağımız, anılarımızın en güzel parçalarını oluşturacak bir şeyler yapmak.

Dün gece tam da böyle bir şey yaptık; çok güzel bir konser izledik, harika bir performansa, özenle hazırlanmış, büyüleyici bir sahneye tanık olduk. Şarkılara eşlik ettik, dansettik, şarkıların içine girdik adeta..Şebnem Ferah’ın konserine ilk defa gittim ben. Tereddütsüz söyleyebilirim ki izlediğim en güzel konserdi.

Konserden sonra dansetmekten ayaklarım zonkluyor, kulaklarım çın çın çınlıyordu. Ama geçirdiğim o güzel saatler her şeye değdi doğrusu:).

Böyle güzel zamanların tamamlayıcısı, tatlı sohbetlerin eşlikçisi tatlılardır elbet. Favorim sütlü tatlılar olsa da ayva tatlısı sütlü tatlı kadar sevdiğim tek tatlıdır. Özellikle annemin yaptığı ayva tatlısının tadına hiç doyamam. Gıda boyası kullanmadan hoş bir renk alır annemin ayva tatlısı. Bunun sırrının; ayvayı pişirirken tencereye ayva çekirdeklerini atması ve tatlıyı çok kısık ateşte yavaş yavaş pişirmesi olduğunu söylüyor annecim.

İşte onun tarifiyle Ayva Tatlısı:

AYVA TATLISI

Malzemeleri:

4 adet ayva
2 adet elma
16 silme yemek kaşığı şeker
3 adet karanfil
2 bardak su

Yapılışı:

Öncelikle ayvaları soyup ikiye bölüyor ve çekirdek yuvalarını boşaltıyoruz. Diğer tarafta soyulmuş elmaları rendeleyip ayvaların boşluklarına pay ediyoruz. Ayvaları bir tencereye yerleştirip her bir yarım ayvaya 2 silme yemek kaşığı toz şeker döküp, 2 bardak suyu, ayvaların çekirdeklerini ve karanfilleri tencereye ilave ediyoruz. Tencereyi ocağın en küçük bölümüne koyup, su kaynadıktan sonra ocağın altını en kısık konuma getirip ayvalar suyu çekinceye kadar ağır ağır pişiriyoruz (annem bu aşamanın 2 saat kadar sürdüğünü söylüyor). Ayvalar tüm suyu çektikten sonra servis tabağına alıp, iyice soğutup servis süresine kadar buzdolabında bekletiyoruz. İsteğe göre kaymakla, kaymaklı dondurmayla veya çırpılmış kremayla servis ediyoruz.

Afiyet olsun.

Herkese güzel bir hafta diliyorum...

TUTAMIYORUM ZAMANI

2008-02-22T09:44:00.004+02:00

Bu aralar garip haller içerisindeyim ve bir şarkının iki kelimesi geliyor sık sık aklıma; “..tutamıyorum zamanı...”.
Bu iki kelime tam benim halimi anlatıyor şu sıralar. Hayat, tekrar tekrar farkına vardırırken zamanın ne derece önemli bir kavram olduğunun, ben bu hızlı akışa karşın geride kalmış hissediyorum kendimi.
Tuhaf olan ise; 1 saat 60 dakika, bir gün 24 saat, 1 hafta 7 gün iken bu zaman dilimlerinin farklı hızlarla ilerlediğini hissediyorum çoğu zaman. Bu doğal aslında ve eminim herkes de benim gibi hissediyordur. Zamana ihtiyacımız olduğunu hissettiğimizde su gibi akıp giderken, sıkıldığımız bir durumda, ya da sabırsızlandığımızda o akreple yelkovan çakılıp kalır yerinde, zaman bir türlü geçmek bilmez.
Okul zamanı, zorlayan sınavlarım esnasında zamanın durmasını az istememiştim doğrusu, ya da sıkıcı bir dersin çabucak bitip geçmesini saatime baka baka az beklemedim. Abim Amerika’da okurken, onun özlemini çekerken, o seneler geçmek bilmedi bana göre. Bütün tatillerimde ise hızlı hızlı akıp geçti hep zaman. Olan şu ki bu “zaman”a ne ara ihtiyacımız olsa geçip gidiveriyor.
İşte bu aralar da yetişemiyorum yine bir şeylere. Pazartesi işyerinde hafta başı yapıyoruz, hafta hemen ertesi gün bitiyor sanki. Bloguma daha yeni yazı yazdım diyorum, aradan bir hafta geçmiş oluyor. Yapılacak edilecek tonla şey varken zamana sığdıramıyorum ben, giden gemi gibi ardından bakıyorum.
Daha geçen ay nişanım olmuştu sanki, oysa üzerinden 10 ay geçmiş. Aylar öncesinden belirledik düğün tarihini, o aylar geçivermiş.
Biliyorum bu ruh halimin bütün sorumlusu da bu, zaman yaklaştıkça kendimi hazır hissetmemem. Biliyorum bütün tarihler erken olacak, bu konuda zaman hiç yetmeyecek. Ne değişik dönemlermiş bunlar, ne çabuk geçti seneler, ne ara büyüdüm ben? Mutluluğa yelken açtığını bilse de sanırım herkeste evlilik öncesinde böyle hisler oluyordur.
Yapılacak tonla hazırlık var. Sanırım şimdi derin bir nefes alıp rahatlamalı, olayları biraz da akışına bırakıp bu hazırlıklardan keyif almaya bakmalıyım.
Yine de, zaman, bu aralar birazcık frene bassan olmaz mı :) ?

Bu aralar hamur yoğurmak beni en rahatlatan uğraşlardan:). Öyle olunca ev çeşit çeşit kurabiye, çörek doluyor. Ev halkı da bundan hiç şikayetçi değil:).
Pişerken evin içini portakal esansına bürüyen bu kurabiyeleri dün akşam yaptım. İşte tarifi:

PORTAKALLI FINDIKLI KURABİYE

Malzemeler:

3 adet yumurta
1 su bardağından 2 parmak eksik toz şeker
yarım su bardağı sıvıyağ
2 adet portakalın rendelenmiş kabuğu
1,5 su bardağı iri dövülmüş fındık
aldığı kadar un (ben tam buğday unu kullandım)
1 paket kabartma tozu
1 paket vanilya

Yapılışı

Malzemeleri yazıldığı sırayla bir yoğurma kabında karıştırıp ununu azar azar ekleyerek hafifçe ele yapışan, yumuşak bir hamur elde ediyoruz. Hamurdan 2 kaşık yardımıyla gelişigüzel şekilde kopararak, yağlı kağıt serdiğimiz tepsiye dizip önceden 175°C’ ye ısıtılmış fırında üzeri kızarana dek (15-20 dk.) pişiriyoruz.

Afiyet olsun.

İKİ RENKLİ PUDİNGİM VE TENCERE DİBİ SIYIRICILIĞI:)

2008-02-11T16:21:00.000+02:00

Her bölgenin ayrı deyişleri, başka başka inanışları vardır ya, annem de yeri geldiğinde bu tür deyişlerden örnekler verir. Bunların kimi güldürür beni, kimi şaşırtır. Bu inanışlar, ne zaman, nasıl ortaya çıkmıştır bilinmez ama bir şekilde nesilden nesile aktarılır.
Eskiden beri bu deyişlerden birini annem benim için sık sık kullanırdı. Bizim oralarda tencerenin dibini sıyırana (bu ben oluyorum:)), “düğünün güzün (güz-sonbahar-zamanı) olacak” denirmiş. Bizim evde annem mutfakta ne zaman bir sütlü tatlı pişirse, tencerenin dibini sıyırma görevi (!) bana aitti:). Eh hal böyle olunca geçen seneler düğünümün güz aylarında olması ihtimalini kuvvetlendirir vaziyetteydi. Bir yandan ilkbahar gelini olma isteğim, diğer yandan o güzelim tatlıları ılık ılık tadacak olmanın düşüncesi birbirleriyle çelişedurur, ben hep o önemli vazifemi gönüllü olarak yerine getirirdim. Eh, bunda batıl inançlara pek öyle inanmıyor oluşumun katkısı da büyüktü tabi.
Sonuçta en azından bir zıt örnek ile, sanırım (bir aksilik olmazsa) yakında ben bu inancı çürütmüş olacağım:) ve yediğim tatlılar yanıma kar kalmış olacak:)).
Geçtiğimiz haftasonu, ailecek yiyeceğimiz yemeğin tatlısını ben yapmak istedim. Her zaman olduğu gibi tercihim yine sütlü tatlılardan yanaydı ama daha önce denemediğim bir tarif olsun istiyordum. Eh bunun da en eğlenceli şekli tarifi uydurmak olduğu için birbiriyle güzel gideceğine inandığım iki lezzeti tek tatlıda birleştirme düşüncesiyle başladım tatlımı yapmaya; çikolata ve portakal..Sonuç olarak, lezzetini herkesin beğendiği, benimse özellikle kıvamını çok beğendiğim yeni bir puding tarifim oldu.

Tencereyi kim sıyırdı söylememe gerek yok sanırım:)).

İşte tarifim:

İKİ RENKLİ PUDİNG

Malzemeleri:

Portakallı Puding İçin:

1 litre süt
1 su bardağı toz şeker
1 yumurta sarısı
3 tepeleme yemek kaşığı un
1 portakalın rendelenmiş kabuğu
1 paket vanilya
bir küçük kutu süt kremasının yarısı

Çikolatalı Puding İçin

1 litre süt
1 su bardağı toz şeker
2 yumurta sarısı
2 tepeleme yemek kaşığı un
1 paket vanilya
bir küçük kutu süt kremasının yarısı
80 gr. sütlü çikolata

Yapılışı:

İlk olarak portakallı pudingi pişirmeye başlıyoruz. Bir tencereye vanilya ve süt kreması dışındaki portakallı pudingin malzemelerini koyuyoruz. Ocağa koymadan önce iyice karıştırıp pürüzsüz hal almasını sağlıyoruz ve kısık ateşte kaynayana dek pişiriyoruz. Puding 2-3 dakika kaynadıktan sonra ocaktan alıp vanilya ve süt kremasını ilave edip, iyice karıştırıyoruz. Pişen portakallı pudingi servis kaplarının yarısına kadar dolduruyoruz. Soğumaya bırakıyoruz.
Aynı şekilde çikolatalı pudingi pişiriyoruz ve çikolatalı pudingin malzemelerinden vanilya, krema ve sütlü çikolatayı puding piştikten sonra ilave edip iyice karıştırıyoruz. Bu pudingi de servis kaplarında portakallı pudingin üzerine döküyoruz. İyice soğuyan pudingleri dilediğimiz malzemeyle süsleyip servis yapıyoruz (ben Hindistan cevizi ve yeşil fıstıkla papatyaların neşesini taşıdım pudinglerime:)).

Afiyet olsun:).

MİS KOKULU ÇÖREKLER VE PORSELEN DEMLİK ÇAY SAATİ ETKİNLİĞİ 13

2008-02-04T14:46:00.000+02:00

Hünerli Eller blogunun sahibi arkadaşım beni Porselen Demlik çay saati etkinliğine davet etmiş. Ben de onun bu nazik davetine mayalı bir çörekle katılmak istedim.

Bu çörekler pişerken mutfağı mahlep ve mayanın kokularına bürüyor..İşte çörek yapmanın en güzel yanı da bu bence. Pek çok akşam işten eve geldiğimizde anneciğim bizi benzer kokularla karşılar, babamla ben de tahmin yürütmeye başlarız. Kek, kurabiye, çörek cinsleri sayılır birbiri ardına. Çoğu kez ben kazanırım bu tahmin yürütmece oyununu, güvenirim bu duyuma:).

Bu kez sırf bu nefis koku için ben sıvadım kolları geçtim mutfağa. Sonuçta oldukça fazla sayıda mahlep kokulu mini mini açma benzeri (açma kadar yağlı değil ama görüntüsü açmayı andırıyor) çöreğimiz oldu. Ben bu kez de yine (her hamur işinde yaptığım gibi) tam buğday unu kullandım.

Hünerli Ellere daveti için teşekkür ediyorum ve etkinliğinde kolaylıklar diliyorum.

İşte çöreklerimin tarifi:

MAHLEPLİ ÇÖREK

Malzemeleri:

1 paket instant maya
1 su bardağı sıvıyağ
2 su bardağı ılık süt (süt-su karışımı da olabilir)
3 yemek kaşığı şeker
1 tatlı kaşığı tuz
1 tatlı kaşığı mahlep
alabildiği kadar un

Üzerine:

1 adet çırpılmış yumurta
çörek otu

Yapılışı:

Bir kapta sıvı malzemeleri karıştırıyoruz, üzerine unu, mayayı, şekeri, tuzu ve mahlebi ekliyoruz. Gerektikçe un ilave ederek yumuşak, hafifçe ele yapışan kıvamda bir hamur elde ediyoruz. Kabın üzerini iyice örterek yaklaşık 1 saat kadar hamuru kabarmaya bırakıyoruz. Hamur kabardıktan sonra istediğimiz büyüklükte parçalar koparıp rulo haline getiriyoruz, her ruloyu bükerek düğüm atar gibi şekil veriyoruz (açma şekli). Yağlı kağıt serili tepsiye dizdiğimiz çöreklerin üzerine çırpılmış yumurta sürüp çörek otu serperek önceden 180 dereceye ısıtılmış fırında pişiriyoruz.

Afiyet Olsun..

CEVİZLİ İRMİK HELVASI

2008-01-27T22:57:00.000+02:00

Geçen yazıda Hindistan mutfağının bir tatlısından, Havuç Helvasından bahsettim. Ama o yazıda da bahsettiğim gibi helva denince benim aklıma ilk olarak; şöyle dumanı üzerinde mis gibi tereyağ kokan irmik helvası gelir.
Bütün favori tatlılarımın sütlü tatlılar olması bir yana, tatlılar konusundaki bu tercihimi bir tek irmik helvası söz konusu olursa değiştiririm. Hele de tatlı krizinin gecenin bir körü gelip de sinsi sinsi yanaştığı zamanlarda hemencecik hazırlar, ılık ılık yeriz biz:).
Uzun lafın kısası, hemen hemen herkesin çok sevdiği, bizim evde de sık sık yapılan irmik helvasının tarifinin blogumda yer almayışı büyük eksiklik olacaktı. Aslına bakılırsa ben bu helvayı göz kararı yapıyorum artık. Ama yaklaşık ölçülerle tarifi aşağıda veriyorum. Sonuçta yapa yapa herkesin damak tadına göre kendi helva tarifi oluşuyor, bu da benimki:).

İrmik Helvası

Malzemeleri:

2 su bardağı irmik
1 su bardağı toz şeker (isteğe göre artırılabilir)
3-4 su bardağı sıcak su (istenirse sadece süt ya da su- süt karışımı kullanabilir)
yarım su bardağından biraz az sıvıyağ
1 yemek kaşığı tereyağ
1 su bardağı iri dövülmüş ceviz (ben bol cevizli seviyorum)

Yapılışı:

Öncelikle yağları ve cevizi bir tencereye koyup 2-3 dakika cevizleri kavuruyoruz daha sonra irmiği ekleyip, irmik kahverengi renk alana dek iyice kavuruyoruz. Kavrulan irmiğe suyu ve şekeri ekleyip karıştırıyoruz. Helva suyunu iyice çekip dağılmaya başlayınca ocağı kapatıp helvayı demlenmeye bırakıyoruz. İstersek ılıkken istersek soğuyunca servis yapıyoruz.

Afiyet olsun:))).

YE#30 DÜNYA MUTFAKLARI: HİNDİSTAN'DAN HAVUÇ HELVASI

2008-01-15T00:55:00.000+02:00

Bu ayın YE etkinliği ev sahibesi Sevgili Tuba bizler için konu olarak Dünya Mutfaklarını seçmiş. Bence bu harika bir konu..

Başka ülkelerin insanları, kültürleri, yemekleri benim merakımı hep cezbeden konulardandır. Zaman ve imkan el verdiğince gittiğim, gezdiğim, yemeklerini tattığım ülkeler oldu. Ama dünya böylesi büyük, kültürler böyle çeşitliyken her zaman kendimin tecrübe edemeyeceği noktalar kalacaktır elbet..
Bloglarımız sayesinde zaten her gün bilgi birikimimize eklemeler yapıyor, pek çok şey öğreniyoruz, şimdi bir de bu etkinlikte edineceğimiz bilgiler, öğreneceğimiz tarifler sayesinde pek çok ülkenin mutfağına daha da aşina hale geleceğiz:). Şimdiden gelecek tarifleri büyük merak ve sabırsızlıkla bekliyorum.
Ev sahipliği yapacak olan Sevgili Tuba’ya şimdiden teşekkür ediyor ve kolaylıklar diliyorum…

Gelelim benim tarifime..Geçenlerde halamlara gittiğimde, halam bana değişik bir tatlı ikram etmişti. Yerken, tereyağının aromasını rahatlıkla hissettiğiniz, havucun sebze tadından tamamen kurtulup; üzüm, ceviz ve tarçın üçlüsüyle (benim için muhteşem üçlü:)) bambaşka bir lezzete büründüğü bu tatlının bir Hindistan tatlısı olduğunu söyledi halam bana. Eniştem işleri nedeniyle sık sık Hindistan’a gittiğinden orada tadıp beğenmiş bu tatlıyı, adı Havuç Helvası. Gelince de hemen denemeye koyulmuşlar beraber. Ortaya da bu değişik ve yapımı da bir o kadar pratik tatlı çıkmış.

Ben de genel malzemelere sadık kalarak, ölçüleri kendimize göre ayarlayıp, evde denedim Havuç Helvasını. Dediğim gibi değişik bir tatlı oldu, sevdik ve yedik. Yine de sık sık yapacağım bir tatlı olduğunu söyleyemem (onun yerine şöyle bol fıstıklı bir irmik helvasını tercih ederim doğrusu:)).

Bu tatlıyı tanımamı sağlayan halam ve enişteme buradan teşekkürler:).

Deneyecek olanlara da şimdiden afiyet olsun diyorum:).

HAVUÇ HELVASI (HİNDİSTAN’DAN)

Malzemeler:

1 kg havuç
2 yemek kaşığı tereyağ
1 yemek kaşığı sıvıyağ
1 su bardağından 1 parmak eksik toz şeker
2 su bardağı ılık süt
1 su bardağı iri dövülmüş ceviz
1 su bardağı kuru üzüm
1 tatlı kaşığı tarçın

Yapılışı:

Havuçları rendeleyip hazırlıyoruz. Bir tencereye yağları ve cevizi koyup cevizi çok hafif kavuruyoruz. Üzerine havuçları ilave edip rengi değişene kadar kavurmaya devam ediyoruz. Havuçlara şekeri ekleyip biraz karıştırdıktan sonra sütü ilave edip havuçlar sütü iyice çekene kadar pişiriyoruz. Havuçlar sütü iyice çekip bir müddet daha kavrulduktan sonra ocağı kapatıyoruz. Üzümleri ve tarçını de ekleyip iyice karıştırıyoruz. İster ılık isterse soğuk olarak servis ediyoruz. Servis yaparken istenirse üzerine biraz daha tarçın serpilebilir.

KIRMIZI

2008-01-08T13:00:00.000+02:00

Bugün dışarıda bambaşka bir hava var; güneş uzun zamandan sonra ilk kez bu denli parlak gülümsemiş, güneşe inat ince ince yağan kar çatılara, ağaçlara birikmiş. Hepsi de tuhaf bir uyum içinde..

Dışarıda beyazın hakimiyeti süre dursun benim içim kırmızı hissediyor bu aralar..Bilmem sizde de olur mu; ben bazen bazı renklere daha yakın hissederim kendimi. Mesela yakın zamana kadar siyah ve grileri daha çok hissettim; biraz bulutlu, çokça karmaşık duygular, düşünceler dönemiydi benim için. Şimdi geçti çok şükür. Dedim ya bu ara “kırmızı”yım ben:).

Böylesi bir zamanda buna uygun bir tarif paylaşmak istiyorum; kırmızı bir reçel tarifi..Benim çok yeni tanıştığım bir meyvenin reçeli bu; “Frenk Üzümü Reçeli”. Aslında yaban mersini (likapa) alınmak için çıkılan alışverişin sonunda nedense rotam bu mini mini kırmızı meyveye kaydı. Bu meyvelerin tazesini bu mevsimde bulmak zor, o yüzden markette dondurulmuş olarak satılan bir kutu Frenk üzümü ile yaptım reçelimi.

Daha önce hiç tatmadığım Frenk üzümleri, şirin görünüşleri dışında, kendine has mayhoş tadıyla, minik çekirdekleriyle akılda kalıcı bir meyve. Onlarla bir de kek denemek isterim ama bizim evdekilerin klasik kek anlayışlarının çok dışına çıkacak mayhoş bir kek olacağından tüm kekin bana kalmasından korkuyorum:).
Reçelini ise biz çok beğendik. Yapım aşamasında damak tadına göre şeker ilavesi yapmak en uygunu aslında çünkü gerçekten oldukça mayhoş bir meyve bu,benim gibi bu tattan hoşlananlara ise biçilmiş kaftan.

Benim yaptığım şekliyle tarifi böyle:

Frenk Üzümü Reçeli

Malzemeler:

1 kutu donmuş Frenk üzümü (480 gr)
1,5 bardak toz şeker
1 çay bardağı su (gerekmeyebilir de)
birkaç damla limon suyu

Yapılışı:

Dondurulmuş Frenk üzümlerini tencereye boşatıp üzerine şekeri dökerek oda sıcaklığında iyice suyunu bırakmasını bekliyoruz. Meyveler yeterince sulanmamışsa 1 çay bardağı su ilave ediyoruz. Daha sonra kısık ateşte reçel yoğunlaşana dek kaynatıyoruz. İyice yoğunlaşınca limon suyunu ilave edip, karıştırıp kaplara boşaltarak soğutuyoruz.

Not: Ben su ilave etmedim, reçelimi de ocakta unutunca iyice suyunu çekti. Ben daha katı, jölemsi reçelleri sevdiğim için bu hiç sorun olmadı:). Daha sulu bir reçel istenirse ilave su şart.

Afiyet Olsun:).

YENİ YIL

2007-12-30T01:36:00.000+02:00

Yazmayalı biraz fazlaca zaman oldu farkındayım ama içim tam olarak rahat olup da içimden yazmak gelmediğinde aklım hep burada da olsa yazamıyorum. Neyse ki şimdi aklım da kalbim de sonbaharından çıktı da gönül rahatlığıyla dökülüyor kelimelerim yeniden:). Hem yepyeni bir yıla adım atmak üzere olduğumuz bu günlerde blogumda kutlayacağım bu ikinci yılbaşında sizlere tatlı tatlı bir de tarif vermek istedim; bir Yeni Yıl Pastası…

Umarım 2008 yılı hem ülkemiz hem de dünya için barış ve dostluk, bizler için sağlık, huzur, mutluluk, başarı ve bol bol da şans getirir. Seneye bu günlerde, geçirdiğimiz seneye şöyle dönüp de bir baktığımızda “2008 benim senemdi” demek nasip olsun hepimize:).

DAHA NİCE GÜZEL SENELERE, HEP GÜZEL YAŞANMIŞLIKLARLA, HEP GÜZEL UMUTLARLA, BİRLİKTE ULAŞMAK DİLEĞİYLE:)…

YENİ YIL PASTASI

Malzemeler:

Pandispanya İçin:

5 yumurta
2 kahve fincanı nişasta

3 kahve fincanı un
3 kahve fincanı toz şeker

yarım kahve fincanı sıcak su
1 paket kabartma tozu

1 paket vanilya

Ara Krema İçin:

1 litre süt
2 yumurta sarısı
1 su bardağından 1 parmak eksik toz şeker

3 çorba kaşığı un
1 yemek kaşığı nişasta

yarım küçük kutu süt kreması

1 paket vanilya

Üst Kreması İçin:

Ara kremasının malzemelerini yarım ölçü kullanıp 1 yemek kaşığı kakao ekleyerek bir krema pişirebiliriz ya da daha pratik ve lezzetli bir alternatif olan Dr. Oetker’in Kakaolu Creme Ole’sini üzerindeki tarife göre hazırlayıp kullanabiliriz.

Ayrıca:

3 adet muz
hazır antep fıstığı ve badem krokan (biraz şeker eritip kabuksuz fıstık ve bademle karıştırıp bir yağlı kağıt üzerinde soğutarak evde kendiniz de krokan hazırlayabilirsiniz)

Yapılışı:

Pandispanya için şeker,su ve yumurtaları mikserle köpük olana kadar çırpıp şekerin erimesini sağlıyoruz. Sonra unu, nişastayı, vanilyayı ve kabartma tozunu karışıma ekleyip bu karışımı, yağlanmış kelepçeli kek kalıbına döküp 175 dereceye ısıtılmış fırında pişiriyoruz. Pandispanyayı ben bir gece önce yapıp buzdolabında bekletiyorum, pandispanya iyice soğuyunca pastayı hazırlamak çok daha kolay oluyor. Pandispanya oldukça yüksek olduğundan ben ertesi gün üçe böldüm ve her katını biraz soğuk sütle ıslattım.
Krema için un, yumurta sarısı ve şekeri tencereye koyup azar azar süt ilave edip karıştırarak topaklanmasına izin vermeden pişiriyoruz. Bir süre kaynayan kremayı ocaktan alıp içine vanilyayı ekliyoruz. Bir kaba alıp çırparak iyice soğutuyoruz ve içine süt kremasını da ekleyip iyice karıştırıyoruz.
Daha sonra ilk pandispanya katını alıp kremanın bir kısmını yayıyoruz. Üzerine muz dilimlerini dizip ikinci katı kapatıyoruz. İkinci katın üzerine de kalan kremayı sürüp, üzerine parçalanmış badem krokan serpiştiriyoruz. Üçüncü katı da kapadıktan sonra pastanın her yerini üst kremamızla sıvıyoruz. En üste parçaladığımız antep fıstıklı krokanı serperek pastamızı süslüyoruz. Buzdolabında birkaç saat (1 gece bekleyebilirse daha iyi olur) dinlendirdikten sonra servis ediyoruz.

Not:

Hem pandispanya hem de iç krema malzemeleri oldukça fazla olduğundan sonuçta fazlaca büyük bir pastam oldu. Ben kreması bol pastaları sevdiğimden sorun olmadı ama iç kremayı yarı yarıya malzeme ile hazırlayıp, pandispanyayı da iki kata bölersek daha makul boyutlarda bir pasta elde edebiliriz:).

Herkese afiyet olsun…

YE#29 ZEYTİNYAĞLILAR, ZEYTİNYAĞLI PIRASA VE BARBUNYA

2007-12-14T17:04:00.000+02:00

Bu ayki etkinliğin konusunu duyunca ayrıca bir mutluluk hissettim. Nedeni ise tam bir sebze düşkünü oluşum. Bunun nedeni küçüklüğüme kadar uzanıyor aslında..
Abim ve ben küçükken bizim yemeklerimiz annem için ayrı bir uğraş konusuymuş. O zamanlardan hafızama takılan kareler var aklımda; annem mutfakta bize çeşit çeşit sebzelerden çorba hazırlardı, meyve salataları, püreleri yapardı ve yemeğimizi sevip ondan tam fayda sağlayabilmemiz için güzel güzel süsler, bir şölen havasında yedirirdi.
Anneciğimin o günlerdeki bunca emeği, özverisi; abim ve bana sağlıklı bir yeme alışkanlığı olarak geri döndü. İkimiz de hiç yemek seçmeden büyüdük. Hatırlıyorum da ben 4-5 yaşlarındayken benim en sevdiğim atıştırmalıklar havuç ve salatalıktı. Evde, elimde bu ikisinden biri olur, hem yer hem de cimcimeliklerime devam ederdim:).
Bugünse en sevdiğim yemekler 1-zeytinyağlı pırasa 2- bamya ‘dır (bu ikisinin çoğu insan tarafından pek de tercih edilmediğinin farkındayım:)). Şimdi çok şanslıyım ki gerçekten sevdiğim yemekler sağlıklı şeyler, bunların en başında da “zeytinyağlı yemekler” geliyor elbette.
İşte bu ayın etkinlik konusu da “zeytinyağlı yemekler”. Öncelikle bu güzel konuyu seçip bizlere ev sahipliği yapacak olan Sıcak Paylaşımlar blogunun sahibi Sevgili Aysel’e çok teşekkür ediyorum. Onun ve etkinliğe katılacak diğer arkadaşlarımın sayelerinde yine birbirinden harika tariflerle buluşacağız:).

Ben etkinliğe benim favorilerim olan iki temel zeytinyağlı tarifiyle katılıyorum. Daha önce yayınladığım zeytinyağlıların tariflerine de altta verdiğim listede isimlerine tıklayarak ulaşabilirsiniz.

Ayrıca herkese sağlıklı, neşeli, güzel bir haftasonu dilerim:))..

ZEYTİNYAĞLI PIRASA

Malzemeleri:

1 kg pırasa
1 küçük boy kuru soğan
2 adet havuç
2 yemek kaşığı pirinç
1 tatlı kaşığı salça
yarım çay bardağı zeytinyağı
2 adet kesme şeker
tuz

Yapılışı:

Öncelikle pırasalarımızı 2-3 cm.lik dilimler halinde doğruyoruz. Diğer yanda yemeklik doğradığımız soğanı ve daire şeklinde kestiğimiz havuçları zeytinyağında kavuruyoruz. Soğanlara önce salçayı, sonra pırasaları ekleyip pırasalar hafif yumuşayana kadar kavurmaya devam ediyoruz. Pırasanın üzerini geçecek kadar kaynar su, şeker ve tuz ilavesi yapıyor, kaynayınca da pirinçlerimizi ekliyoruz ve pişiriyoruz. Zeytinyağlı pırasa piştikten sonra soğutup, limonla birlikte servis ediyoruz.

ZEYTİNYAĞLI BARBUNYA

Malzemeleri:

1 kg barbunya
1 orta boy kuru soğan
2 adet havuç
2 diş sarımsak
1 yemek kaşığı salça
yarım çay bardağı zeytinyağı
2 adet kesme şeker
tuz

üzeri için: maydanoz

Yapılışı:

İlk olarak barbunyaları ayıklayıp haşlıyoruz ve suyunu döküyoruz. Sonra yemeklik doğradığımız soğanı, ince doğranmış sarımsakları ve daire şeklinde kestiğimiz havuçları zeytinyağında kavuruyoruz. Bunlara salçayı ve barbunyayı da ekleyip, barbunyaların rengi dönene kadar kavurmaya devam ediyoruz, tuzu ve şekeri ekliyoruz. Üzerlerini geçecek kadar kaynar su döküp pişiriyoruz. Barbunyalar yumuşayıp pişince soğutup üzerine kıyılmış maydanoz serperek servis ediyoruz.

Afiyet olsun..

Daha Önce yayınladığım zeytinyağlılarım:

Zeytinyağlı Brokoli
Zeytinyağlı Yaprak Sarma
Zeytinyağlı Biber Dolması
Zeytinyağlı Enginar Kalbi
İç Baklalı Zeytinyağlı Enginar
Fasulye Pilaki

YAĞMUR, HAFTASONU VE SALATALARIM

2007-12-10T17:38:00.000+02:00

Yağmuru, hatta gri bulutları gün gelip böyle özlemle karşılayacağımı düşünmezdim. Ama bu sene, yaşanan kuraklık, yağmur kokusunu doya doya içimize çekeceğimiz günleri aratır oldu bize..
O yüzden, son bir haftadır havanın kapalı oluşu, durup durup yağmur yağması bile eskiden olduğu gibi yalnızca “hüzün” taşımıyor içime. Bu kez ben de yağmuru içine çeken toprak kadar hevesliyim, yıkanıp temizlenen kaldırımlar kadar duru içim..İyi ki geldin yağmur, iyi ki geldin...

Bugün, yağmur gibi içimize serinlik ve hafiflik taşıyacak üç salata tarifi paylaşmak istiyorum.

Cevizli Kereviz Salatası

Malzemeler:

2 adet kereviz
1 diş sarımsak
süzme yoğurt
1 çay bardağı dövülmüş ceviz
tuz

Yapılışı:

Kerevizleri çiğ halde rendeliyoruz. Süzme yoğurda dövülmüş sarımsağı, tuzu, cevizi ve kerevizleri karıştırıp bir servis kasesine aktarıyoruz. Üzerini de dilediğimiz gibi (tercihen taze kereviz yapraklarıyla) süsleyip servis ediyoruz.

Brokoli Salatası:

Malzemeler:

1 paket brokoli
Süzme yoğurt
1 diş sarımsak
tuz

Yapılışı:

Brokolileri hafif diri kalacak şekilde haşlayıp süzüyoruz. Süzme yoğurda dövülmüş sarımsak ve tuz ekleyip brokolilere ilave ediyoruz. İyice karıştırıp servis ediyoruz. (İstenirse üzerine sızma zeytinyağı gezdirilebilir).

Mısırlı Mevsim Salatası:

Bu, bizim evin olmazsa olmaz salatasıdır. Özelliği benim için vazgeçilmez tane mısırlardır; ne kadar çok mısır o derece mutlu bir Aslı:)... Mısır olduktan sonra geri kalan malzemeler marul, havuç, salatalık, domates, turp, biber, ceviz, kızarmış hellim peyniri… gibi çok çeşitli olabilir. Ama üzerine mutlaka ve mutlaka nar ekşisi dökülmeli. İstersek bu güzel tabloya biraz da sızma zeytinyağı dokunuşu ilave ederiz, o zaman salatamız tamamlanmış olur:).

Afiyet olsuuun:).

Bunlar da yağmur öncesi ve sonrası çektiğim fotoğraflar. Bulutlar bugün çok esrarlı görünüyorlardı. Her hüznün sonundaki sevinç gibi beliriveren gökkuşağı tüm renklerini objektifime taşıdı...

Bunlar da haftasonu görüntülediğim birkaç kare.

Herkese güzel bir hafta dilerim:)….

KAT KAT AYVALI RÜYA

2007-12-04T12:09:00.000+02:00

Haftasonu annemle değişik bir tatlı yapalım istedik. Napalım napalım diye düşünürken; buzdolabında çoktandır bekleyen, bahçemizin mahsulü bir poşet dolusu küçük ayvalarımızı değerlendirelim dedik. Ben ilkokuldayken annemin arkadaş günlerinde sıkça yaptığı elmalı tatlısını bu kez ayvalarımıza uyarladık, zaman içinde değişen damak tadımıza göre ayarlamalar yaptık ve sonuçta bu üç katlı ayvalı tatlı çıktı ortaya.
Aldığım yorumlara göre bu üç katın en gözdesi ortadaki muhallebili kısım oldu. Eğer siz de klasik ayva tatlısı yerine bu kez farklı bir tatlı denemek isterseniz gönül rahatlığıyla bu tatlıyı önerebilirim.

İşte tarifi:

Kat Kat Ayvalı Rüya

Malzemeler:

Alt Kat İçin:

4 adet orta boy ayva
2 adet elma
8 yemek kaşığı toz şeker
3-4 adet karanfil

Orta Kat için:

1 litre süt
1 bardaktan 1 parmak eksik toz şeker
3 yumurta sarısı
4 yemek kaşığı un
yarım küçük kutu süt kreması
1 paket vanilya

Üst Kat İçin:

3 yumurta beyazı
3 yemek kaşığı toz şeker

Yapılışı:

Öncelikle, alt kat için, ayvaları ve elmaları soyup dilimliyoruz. Bir tencereye elmaları, ayvaları, karanfilleri, şekeri, 4-5 adet ayva çekirdeğini (renk vermesi için) koyuyoruz. Hepsinin üzerine de 1 bardak kadar su ekleyip kısık ateşte ayvalar yumuşayıncaya kadar (gerekirse su ekleyerek) pişirip soğumaya bırakıyoruz. Soğuyan ayva tatlısının içinden karanfilleri ve çekirdekleri çıkartıp, bir ezici yardımıyla (yoksa çatalla da olur) püre haline getiriyoruz.
İkinci kat için vanilya ve süt kreması dışındaki bütün malzemeleri iyice karıştırıp kısık ateşte muhallebi kıvamında pişiriyoruz. Muhallebi pişince ocağın altını kapatıp vanilya ve kremayı ekleyip iyice karıştırıyoruz.
Daha önce pişirdiğimiz ayvalı katı borcam bir kabın altına döküyoruz ve muhallebiyi de bu katın üzerine yayıyoruz.
En üst kat için yumurta beyazlarını bir mikserle, kar haline gelene kadar iyice çırpıyoruz ve şekeri de ekleyip şeker eriyene kadar bir süre daha çırpıyoruz. Sonuçta katı bir köpük halini alacak.
Son aşamada muhallebi katının üzerine son katı serip 180 derece fırında üst kat kızarana kadar pişiriyoruz.
Buzdolabında iyice soğuttuğumuz tatlıyı dilimleyerek servis yapıyoruz.
Afiyet olsuuuun:).

Not:
Benim kabım için muhallebi kısmı biraz fazla geldi. Ben artanı porsiyonluk 3 kaba bölüştürdüm. Dün muhallebiyi tadan babam “bu ne güzel bir tatlı” dedi. Böylece favori sütlü tatlılar yelpazeme bir yenisini daha eklemiş oldum:).

ESRA'MIZA ÖZEL SAYI "KEVGİR" ÇIKTI

2007-12-02T01:13:00.000+02:00

Esra'mızın "Kevgir"i bu ay onu için çıktı.

Esra'nın birbirinden güzel yemeklerini, tatlılarını blog arkadaşlarımız denedi, fotoğrafladı. Ben de kendimce katkıda bulunmak istedim. Dergiyi hazırlayan, bu yemekte tuzu bulunan bütün arkadaşlara teşekkürler:).

Kevgir'in bu özel sayısı için tıklayınız.

Benim dergideki yazım da burada:

Hep yazdım hep anlatmaya çalıştım eksik kelimelerimle; blog dünyası sadece tariflerimi yayınladığım bir yer değil benim için diye… Bloglardan edindiğim sadece tarifler değildi çünkü.
Sayfalarına hayatlarını aktaran, bütün içtenlikleriyle sevinçlerini, hüzünlerini paylaşan, birbirlerine yardım eden ve bunu gönülden isteyerek yapan insanları tanıdım. Nice zamanlar gerçek dünyanın sahte yanlarını görüp de hep bu güzel insanların sayfalarına koştum; yazdık, anlattık, öğrendik, mutlu olduk, hüzünlendik..
İşte bu güzel gönüllerden benim için çok önemli birisi ESRA. Onun için geçmiş zaman ekleri kullanmak istemiyorum, onun için hüzünlü sözcükler sarf etmek gelmiyor içimden. Onunla yazışmalarımız hep neşe doluydu çünkü, yazdıkları her zaman içime enerji saçardı. Onu tanıdığım için, yolumun onunla bloglarımız sayesinde kesiştiği için kendimi çok şanslı hissediyorum. İyi ki seni tanımışım ESRA..
Şimdi Kevgir’de, onun dergisinde, onun yemeğini yaparak yer alıyorum. Her zaman birbirinden güzel tariflerini okudum, ondan ne çok şey öğrendim.
Umarım bu güzel tarifini hakkını vererek yapabilmişimdir Esra’cım. Biliyorum, bunların hepsini hissediyorsun.
SENİ HİÇ UNUTMAYACAĞIM GÜZEL YÜREKLİ KADIN…SENİ ÇOK SEVDİM BEN.....

Gelelim Esra’nın tarifine, bu güzel yemeğe…
Esra’nın tariflerinden Et Soteyi yaptım ben. Onunki kadar lezzetli olmuş mudur bilmiyorum ama bu çok güzel bir yemek ve tadan herkes tarafından çok beğenildi. Et Soteyi ben de Esra’cım gibi şehriyeli pilav ile servis yaptım, ikisi birbirine gerçekten çok yakıştı.

Tarif Esra’cığımın sayfasında yazıldığı şekliyle, onun sözcükleriyle işte böyle:

ET SOTE:

MALZEMELER:· 1 Kg Kuşbaşı et· 4 Adet Domates· 4 Adet Biber· 1 Kaşık Salça· 2 Kaşık Sıvı Yağ· Kekik,tozbiber,tuz· Pilav ))))YAPILIŞI:Eti düdüklüye koydum kendi suyunu salıp çekinceye kadar karıştırarak pişirdim. Sonra 2 kaşık yağı, salçayı,doğranmış biber ve domatesi, baharatları ilave ettim üstünü kaplayacak kadar sıcak su ekleyip düdüklünün kapağını kapattım. 5 dk düdük açıkken 20 dk kapalıyken pişirip kapattım. Mmmm güzel oldu. Pilavın tarifine gerek yok herkes muhteşem pilavlar yapıyordur eminimmmmmmmmm. AFİYET OLSUUUUUUUUN

KAKAOLU SÜTLÜ KEK

2007-11-28T16:53:00.000+02:00

Bu kekin tarifini yayınlayacakken yorumlar kısmında Sevgili Nurcan’ın davetini gördüm. Birkaç gündür arkadaşların sayfalarında görüyordum “Porselen Demlik Çay Etkinliği” başlığını, tam olarak keşfedememiştim. Tarif de tam denk gelince geçen gün annemin denediği bu kek tarifiyle etkinliğe katılabilirim diye düşündüm.

Öncelikle etkinlik başlığının bana hissettirdiklerinden söz edeyim birkaç kelime ile;

ÇAY bütün içecekler içinde bambaşka bir yere sahiptir benim için. Sabah kahvaltı öncesi, kahvaltıda, sonrasında, öğlen yemeğinden sonra, çalışırken ikindi vakitlerinde, akşam yemeğinden sonra hep sıcak bir bardak çayın hayali gelir gözümün önüne..Bizim evde çaydanlık her zaman fokurdar nitekim…Tamam, kabul, ben tam bir çay tiryakisiyim:). Porselen demlikte demlenen çayın ise keyfine doyulmaz..Öyleyse bu kez çayımızın yanına etkinlik tarifleri eşlik etsin..

Davet için teşekkürler Nurcan.

KAKAOLU SÜTLÜ KEK

Malzemeler:

4 adet yumurta
1 su bardağı toz şeker
yarım su bardağı sıvıyağ
1 su bardağı un (ben tam buğday unu kullandım)
1 su bardağı nişasta
3 yemek kaşığı kakao
1 su bardağı iri dövülmüş fındık
1 paket kabartma tozu

üzerine:
1 su bardağı süt

Yapılışı:

İlk olarak; yumurtalarla şekeri iyice çırpıyoruz. Daha sonra yağı, unu, nişastayı, kakaoyu, kabartma tozunu ve fındığı ekleyip iyice karıştırıyoruz. Yağlanmış bir borcam kaba ya da kek kalıbına karışımı döküp, 175 dereceye ısıtılmış fırında 40 dk kadar pişiriyoruz. Kek pişince sıcakken üzerine 1 bardak soğuk sütü döküp iyice içine çekmesini bekliyoruz.
Afiyet olsuuuuun:).

Not:

Bu kekin dokusu çok farklı, çok güzeldi, sanırım bu içindeki nişastayla ilgili

Ben evde olan malzemeleri düşünerek çikolatalarla servis yaptım. Ama eğer kaymaklı dondurma ile servis edilirse çok daha güzel olacağını düşünüyorum.

GÜLE GÜLE ESRA:(

2007-11-24T10:00:00.000+02:00

Bir gün böyle bir nedenle bir başlık açacağımı, kelimelerimi hüznümü anlatsın diye kullanacağımı tahmin edemezdim hiç....
Dün gece Zerrin'in sayfasında öğrendim acı haberi. İnanamadım...İnanmak istemedim.....
Bizi birbirimize bağlayan blog sayfalarımız tanıştırmıştı beni o güzel kadınla, neşeli, cıvıl cıvıl Esra ile...Yine blog sayfalarından öğrendim vedasını. Çok üzüldüm, çok...
Bana tatlı tatlı mesajlar bırakır, yorumlar yapardı..Kelimeleriyle yüreğime dokunurdu adeta...
Bu veda çok erken oldu be Esra'cım:(......
Rahat uyu güzel kadın, mekanın cennet olsun.
Seni çok sevdim ben.

(Esra için bir de taziye defteri oluşturulmuş. Burdan ulaşabilirsiniz.)

BALKABAĞINI BU SEFER DE BÖYLE DENEDİK:)

2007-11-24T02:14:00.000+02:00

Bahçemizdeki balkabaklarının bağ bozumu zamanı geldiğinden beri birkaç kez kabak tatlısı yaptık. Bizim ailede kabak tatlısını sevmeyen tek kişi abim. Aslında hiç yemek seçmeyen biridir. Hatta sevmediği, ağzına bile koymadığı tek şey kabak tatlısıdır diyebilirim. Ama sonunda ona nasıl balkabağı yedireceğimi buldum:)…

Siz de şimdiye kadar benim yaptığım gibi balkabağından sadece tatlı yapıp yiyenlerdenseniz, bir de balkabağını çorba şeklinde deneyin derim. Kulağa biraz değişik gelse de bu çorbadan bir kaşık aldıktan sonra tekrar tekrar tatmak isteyeceğiniz bir lezzet olduğunu söyleyebilirim:).

Tarifi de bir o kadar kolay. İşte şöyle:

BALKABAĞI ÇORBASI

Malzemeler:

Yarım kilo balkabağı
1 adet orta boy kuru soğan
1 yemek kaşığı un
2 yemek kaşığı sıvıyağ
süt
5-6 sap dereotu
tuz

Yapılışı:

Öncelikle balkabağını soyup ufak dilimler haline getiriyoruz. Diğer tarafta yemeklik doğradığımız kuru soğanı sıvıyağda sararıncaya kadar kavurup unu ekliyor ve unun kokusu çıkana kadar kavurmaya devam ediyoruz. Kabakları da kavrulmuş soğan ve una ilave edip, kabakların üzerine çıkacak kadar sıcak su ekleyip kısık ateşte, kabaklar iyice yumuşayıncaya kadar pişiriyoruz. Pişen kabaklara yeterince tuz ilavesi yaptıktan sonra ocağı kapatıp çorbayı soğumaya bırakıyoruz. Bu haliyle oldukça yoğun olan çorbaya soğukken gereken miktarda süt ekleyip kıvamını ayarlıyoruz. Servis yaparken dereotunu ince kıyıp bir kısmını çorbanın içine karıştırıyoruz, bir kısmıyla da çorbamızı süslüyoruz.

Kışın bu güzel sebzesiyle içimizi ısıtacak bir kase çorba hiç de fena olmaz değil mi:)?

Herkese güzel bir haftasonu diliyorum.

BİR KIŞ KLASİĞİ “TAHİN-PEKMEZ” VE BİR DENEME DAHA

2007-11-16T00:28:00.000+02:00

Daha önce çok defalar yapmayı ve yemeyi en çok sevdiğim hamur işinin kek olduğundan bahsetmiştim. Bizim evde en çok benim klasik kekim (tarçın-ceviz-üzümlü) sevildiği için benden hep bu çeşidi isterler. Bense oldukça uzun zamandır hep aynı çeşidi yapmaktan sıkıldığım için bir süredir acaba nasıl değişik bir kek yaparım diye düşünüp duruyordum. Geçenlerde evde birer koca kavanoz tahin ve pekmezin olduğunu görünce aklıma parlak bir fikir geldi. Bizim evde, kış aylarında canımız tatlı çektiği zaman lezzetli ve doğal bir seçenek olduğu için tercih ettiğimiz “tahin-pekmez” karışımını kekimde kullanmaya karar verdim. Herkesin evinde hazırlanan bu pratik tatlının kekime vereceği tadı hayal ettim önce, sonra da hemen harekete geçtim:).
Göz kararı bir kase kadar tahin pekmez karışımı yaptım. Bunda belirleyici faktör damak tadı. Ne kadar tatlı ve yoğun sevdiğinize bağlı olarak karışımınıza o derecede pekmez eklemeniz gerekecek. Ben keklerimi çok tatlı yapmadığım için tadı dengelemek açısından pekmezi bol bir karışım yaptım.
Sonuçta kafamda canlandıramadığım derecede güzel bir lezzet elde ettim. Öyle ki abim bu kekin benim yaptığım keklerin en güzeli olduğunu söyledi. Yengem de anneme “Aslı kekin tarifini internete koydu mu?” diye sormuş:). Artık tarifi buraya yazmamın zamanının geldiğini anladım:).
Tahin-pekmez karışımını bir de böyle denemelisiniz mutlaka. Her dilimde yumuşak, hafif akışkan bir tahin-pekmez tabakası olması, kekin dışında tahine ithafen yapışmış susam taneleri yiyenlerin ikinci dilimi istemelerinin en önemli sebebiydi sanırım:).

Buyrun tarifi:

TAHİN-PEKMEZLİ KEK

Malzemeleri:

4 adet yumurta

yarım su bardağından biraz fazla sıvıyağ

1 su bardağı toz şeker

1 su bardağı süt
2,5-3 su bardağı un (ben yine tam buğday unu kullandım)1 su bardağı iri dövülmüş ceviz

1 paket vanilya

1 paket kabartma tozu
1 büyük kase tahin-pekmez karışımı
üzeri için: bolca susam

Yapılışı:

Öncelikle yumurtalarla şekeri, şeker eriyene kadar iyice çırpıyoruz. Daha sonra yağı, sütü, unu, vanilyayı, kabartma tozunu ve cevizi ekleyip iyice karıştırıyoruz. Diğer tarafta kek kalıbımızı yağlayıp her tarafına susam serpiyoruz (fotoğrafta görüldüğü gibi) ve kek karışımımızı kalıba boşaltıyoruz. Tahin-pekmezi bir kaşık yardımıyla kekin üzerine parça parça bırakıyoruz. Önceden ısıtılmış fırında, 175Cº’de 40-45 dakika kadar pişiriyoruz.

Herkese afiyet olsun. Güzel bir haftasonu diliyorum:)).

CEVİZLİ-LORLU KURABİYE

2007-11-06T16:09:00.000+02:00

Geçenlerde evde lor yapma denemesinde bulundum. Sonuçtan özellikle annem ve ben çok memnunduk, kahvaltıda da bol bol yedik. Babam, lor peyniri tuzsuz olduğundan kahvaltıda yemeyi pek tercih etmedi. Ama ben ne yaptım ne ettim peynirimi ona bir şekilde yedirmeyi başardım, hem de “oo bu müthiş olmuş” yorumlarıyla:). Nasıl mı? Cevizli-Lorlu Kurabiye şeklinde:).

Daha önce lorun kurabiyeye çok yakıştığını duymuştum ama denemeyi hiç düşünmemiştim, demek ki bunun için loru benim yapmam lazımmış. Tarifinde benim genel yaptığım kurabiye hamuru malzemelerini kullandım, yalnız yağını daha az tuttum çünkü gerekli kıvamı lorun vereceğini düşündüm. Gerçekten de öyle oldu, puf puf kabaran yumuşacık kurabiyelerim oldu:).
Kurabiyede dışardan satın alabileceğiniz tatlı loru kullanabileceğiniz gibi siz de benim gibi kendi lorunuzu yapıp onu kullanabilirsiniz. Bana loru nasıl yapacağımı annem anlattı, o kadar basit ki; bunun için tek yapmanız gereken sütü limon suyu ile kestirmek. Annem bana tam bir ölçü vermedi ama ben 2 kilo süte yarım çay bardağından biraz az limon suyu kullandım. Sütü ocakta iyice ısıttım, kaynamadan hemen önce içine limon suyunu döktüm ve kaynattım. Zaten süt kesilip, lor olarak hemen alta çöküyor. Bütün çökelme bitince ocağın altını kapatıp o şekilde soğumaya bırakıyoruz. Sonra ben ince bir tel süzgeçte lorun suyunu iyice süzdürdüm ve lorum hazırdı. Bu peynir çok uzun süre dayanmadığından taze taze tüketmek gerekiyormuş.

İşte kurabiyemin tarifi de böyle:

CEVİZLİ-LORLU KURABİYE

Malzemeleri:

300-350 gr tatlı lor peyniri
2 yumurta
1 su bardağı toz şeker
1 tepeleme yemek kaşığı tereyağ
aldığı kadar un (ben tam buğday unu kullandım)
1 paket kabartma tozu
1 paket vanilya

üzeri için:
iri çekilmiş ceviz

Yapılışı:

Bir yoğurma kabında 1 yumurta ve diğer yumurtanın sarısını (beyazını üzerine sürmek için ayırıyoruz), toz şekeri, tereyağı ve lor peynirini iyice karıştırıyoruz. Bu karışımın üzerine kabartma tozunu, vanilyayı ve azar azar unu ilave ederek yoğuruyoruz, sonuçta ele hafif yapışan yumuşak bir hamur elde etmeliyiz. Bu sırada fırınımızı 175 dereceye ayarlayıp ısıtıyoruz. Hamurdan ceviz büyüklüğünde parçalar koparıp yuvarlayıp, üzerini yumurta akına ve cevize batırıp tepsiye diziyoruz. Kurabiyeler pembeleşinceye kadar pişiriyoruz.

Afiyet olsun:).

BİRİNCİ YAŞ:) NİCE SENELERE..

2007-10-31T00:12:00.000+02:00

Zaman ne kadar da çabuk geçiyor… 1 sene önce bugün gecenin geç saatlerinde kendi kendime “tamam işte vakit geldi” dememle başladı her şey..

O güne kadar ne çok blogu hayranlıkla takip etmiştim, ne de özenmiştim tüm yapılanlara. Sonra, bilir bilmez buluverdim ben de kendimi bloglar arasında; paylaşımların ne denli sıcak, ne kadar içten olduğuna çoğu zaman şaşırdığım bu renkli dünyada.

Şimdi neşeleriyle ve hüzünleriyle arkamda bıraktığım koca bir yılı düşündüğümde iyi ki o gece bir cesaret o ilk adımı atmışım diyorum:).

Bu bir yıl boyunca yorumlarıyla, tavsiyeleriyle, güzel dilekleriyle benimle beraber olan bütün arkadaşlarıma gönülden teşekkürler ediyorum.

Daha nice yıllara güzel paylaşımlarla, yepyeni tariflerle ulaşmak dileğiyle:)…

HAFİF ÖĞÜNLER, ZEYTİNYAĞLILAR

2007-10-27T01:51:00.000+03:00

Özenle hazırlanmış bir tabak salatayı harika bir öğün yerine koyacak denli sebze düşkünleri beni anlar.. Hele de zeytinyağlılar vazgeçilmez yemek seçeneklerindendir bizler için.

İşte buyrun, hafif zeytinyağlılara iki örnek daha..Üstelik birisi çok da pratik bir yemek. Brokoliyi genelde sarımsaklı yoğurtla salata şeklinde tüketiriz biz, üstelik bol bol da girer mutfağımıza. Gerçekten çok sağlıklı bir sebze (ve onca brokoli sevmeyen olmasına rağmen bana göre gerçekten lezzetli bir sebze:)). Bu sefer brokolinin hafif, zeytinyağlı bir yemeğinin tarifini veriyorum.

Diğer zeytinyağlımız; Yaprak Sarma, diğerine göre çok daha uğraştırsa da bu uğraşı sonucunda elde edeceğiniz lezzete her zaman değer:).
Buyrun tariflerini:

ZEYTİNYAĞLI BROKOLİ:

Malzemeler:

1 kutu brokoli
3 adet orta boy soğan
2 adet havuç
1 adet limon
2 yemek kaşığı zeytinyağı
1 adet kesme şeker
tuz

Yapılışı:

Öncelikle zeytinyağında piyazlık doğradığımız soğanları ve ince uzun doğradığımız havuçları iyice kavuruyoruz. Brokolileri küçük çiçeklere ayırıp soğan ve havuca ilave edip hepsini bir süre daha kavuruyoruz. Limon suyunu, şekeri ve tuzu ilave edip 1 su bardağı kadar da kaynar su ekleyip sebzeler yumuşayana kadar pişiriyoruz. Daha sonra servis tabağına alıp, soğuttuktan sonra servis ediyoruz.

Yaprak sarmasının içi daha önce tarifini verdiğim Zeytinyağlı Biber Dolmasıyla aynı, tek fark olarak içine kuş üzümü eklemiyoruz. Ben sarmalar için salamura yaprak kullandım. Öncelikle yaprakları ılık suda (arada suyunu değiştirerek) birkaç saat bekletiyoruz ki fazla tuzunu versin. Sonra yaprakların suyunu süzdürüp sarma işlemine geçiyoruz. Bütün sarmaları sarıp aralıksız olarak tencereye dizdikten sonra sarmalar pişerken dağılmasın diye üzerlerine bir tabak kapıyoruz. Üzerlerini azıcık geçene kadar sıcak su ve biraz da zeytinyağı ekleyip kısık ateşte pişiriyoruz. Ve yine iyice soğuttuktan sonra sarmalarımız servise hazır hale geliyor.

Afiyet olsun:).

KREM KARAMEL

2007-10-19T17:19:00.000+03:00

Yemek denemeleri yapıyor, fotoğraflarını da iyi kötü çekiyorum ama tariflerimi günü gününe bloguma taşımaya fırsat bulamıyorum bir türlü.
Yoğun iş temposundan sonra akşama eve ancak atabiliyorum kendimi. Oysa henüz, güzel kokularıyla anne yemekleri karşılıyor beni akşamları. İlerde evlenince iş dönüşü yemek hazırlamakla, ev işleriyle nasıl baş edeceğim bakalım:).

Arkadaşlarımın bloglarında gezerken yaptıkları birbirinden güzel yemekleri, tatlıları denemek istiyorum hep. Ama hepsini denemeye fırsat olmuyor elbet. Geçen haftalarda Serinmavi blogunun sahibi Oya’nın krem karamel tarifini denedim. Ona da yazmıştım yorumumda bu tatlıyı en çok abimin eşi sever diye. Biz onlarla beraber her haftasonu bizde toplanırız ve genelde tatlıları da ben yaparım. Oyacığımın bu güzel tarifiyle, o haftasonun tatlısını yengeme ithaf ettim ben:).

Tarife burdan ulaşabilirsiniz. Ben farklı olarak sadece krem karamel kaplarımın dibine dökeceğim şekeri susuz olarak erittim (böylesi benim daha kolayıma gidiyor).
Buradan tekrar Oya’ya bu güzel ve hafif (bknz. İkinci fotoğraf; krem karamelim kelebekli tabak içinde uçacakmış gibi duruyor:)) tatlı tarifi için teşekkür ediyorum.

Herkese iyi haftasonları diliyorum:).

YE#27 KARADENİZ YEMEKLERİ: KARALAHANA ÇORBASI

2007-10-14T16:52:00.000+03:00

Eveeet, işte yeni bir ay ve yeni bir YE etkinliği daha geldi. Bu ayın konusu Karadeniz’in doğası ve insanı kadar güzel olan yemekleri.
Etkinliğe güzel blogunda ev sahipliği yapacak olan Yeşim’e şimdiden misafirperverliği için çok teşekkürler ediyorum. Eminim bu etkinlik sayesinde çok zengin bir Karadeniz Yemekleri arşivimiz olacak.

Benim tarifim yıllar önce teyzemden öğrendiğimiz ve yıllardır severek yapıp yediğimiz Karalahana Çorbası.

KARALAHANA ÇORBASI

Malzemeler:

1 adet orta boy soğan
2 diş sarımsak
1 bağ kara lahana
2 yemek kaşığı sıvıyağ
2 yemek kaşığı mısır unu
2 yemek kaşığı domates salçası
yarım su bardağı haşlanmış barbunya
yarım su bardağı haşlanmış mısır (ben konserve mısır kullandım)
tuz

Yapılışı:

Öncelikle küçük doğradığımız sarımsakları ve yemeklik doğradığımız soğanları yağda kavuruyoruz. Kavrulan soğanlara mısır ununu da ekleyip pişirmeye devam ediyoruz. Sonra salçayı da ekleyip kokusu çıkana kadar kavuruyoruz. Diğer yanda karalahanaları yıkayıp ince ince kıyıyoruz ve tencereye ilave ediyoruz. Hepsini bir süre karıştırdıktan sonra üzerlerini geçecek kadar kaynar su ilave ediyor, çorba kaynadıktan sonra da tuz, haşlanmış barbunya ve mısırları ekliyoruz. Hepsini yumuşayana kadar pişirdikten sonra servis yapıyoruz.

Herkese afiyet olsun..

BİR FİLM ve ZEYTİNYAĞLI BİBER DOLMASI

2007-10-07T17:03:00.000+03:00

Dün sinemada bu filmi izledik; Ratatouille (Ratatuy)...Tüm ideali aşçı olmak olan sevimli bir farenin öyküsü..."Fare de sevimli mi olurmuş?" demeyin ve mutlaka izleyin:). Animasyon teknolojisi ne kadar gelişmiş, bu filmle daha iyi anladım.
Mutfakla ilgilenen, değişik tatların bir araya gelip nasıl da masalsı lezzetler oluşturabileceğini bilen herkes mutlaka bu filmi görmeli. Hoşça vakit geçireceğinizi garanti edebilirim:).
İşte filmin internet adresi de bu.

Gelelim bu yazımın tarifine...
Zeytinyağlı biber dolması klasik bir tarif ama her zeytinyağlı yemek gibi bizim evde çok sevilerek yenir.
Herkesin kendine göre bir zeytinyağlı dolma tarifi vardır ya işte bu da benimki:

ZEYTİNYAĞLI BİBER DOLMASI

Malzemeler:

Yarım kilo dolmalık biber
2-3 adet domates
2 adet orta boy soğan
1 su bardağı pirinç
1 küçük paket dolmalık fıstık
2 tatlı kaşığı kuş üzümü
1 tatlı kaşığı yenibahar
1 tatlı kaşığı tarçın
2 tatlı kaşığı kuru nane
2 adet kesme şeker
yarım çay bardağı zeytinyağı
tuz

Yapılışı:

Öncelikle kuşüzümlerini bir kasede ıslatıp yumuşatıyoruz. Soğanları irice rendeleyip, dolmalık fıstıklarla beraber zeytinyağında kavuruyoruz. Sonra yıkanmış pirinci ekleyip hepsini tekrar bir süre daha kavuruyoruz. Yenibaharı, tarçını, kuşüzümünü, şekeri ve tuzu ekleyip hepsini iyice karıştırıyoruz. Pirinçlerin üzerine çıkacak kadar kaynar su ekleyip kısık ateşte dolma içimizi pişiriyoruz. Ocağın altını kapatınca kuru naneyi de ekliyoruz ve üzerini kapatıp demlenmeye bırakıyoruz. Dolma içi soğuduktan sonra içlerini temizlediğimiz dolmalık biberlere dolduruyoruz ve üzerlerini birer parça domates ile kapatıyoruz. Bir tencereye dolmaları tek sıra halinde dik şekilde dizip, dolmaların yarısına gelecek kadar kaynar su ekledikten sonra dolmaları pişiriyoruz. Pişen dolmaları bir kaba alıp soğuttuktan sonra servis yapıyoruz.

Afiyet olsun:).

MUHALLEBİLİ GÜLLAÇ

2007-10-02T10:01:00.000+03:00

Ramazan denince akla ilk gelen tatlılardandır güllaç. Bizim evde de bol bol yapılır ve severek yenir. Hatta bana kalsa sadece Ramazan değil her ay güllaç ayı olmalıdır:) (tabi o zaman da bu kadar özel olmazdı).
Genelde klasik, cevizli şekilde yaptığım güllacı bu kez biraz değiştirmek istedim; içine ceviz dışında, koyuca pişirdiğim bir kat muhallebi döktüm. Sonuç güzeldi ama hayal ettiğim “değişik”likte bir güllaç da olmamıştı hani. Yine de severek yendi. Ama değişik güllaç denemelerim sürecek.. Heh heh hee (hain çizgi film gülüşlerinden):)).

MUHALLEBİLİ GÜLLAÇ

Malzemeleri:
(Ben orta boy dörtgen bir borcama yaptım güllacımı, malzemeler bu ölçüye göre.)

Muhallebi İçin:
3 su bardağı süt
yarım su bardağı şeker
1 tepeleme yemek kaşığı nişasta
2 tepeleme yemek kaşığı un

Ayrıca:
4 adet güllaç yaprağı
1 litre süt
1 su bardağı şeker
1 su bardağı iri dövülmüş ceviz
istenilen miktarda gülsuyu

Süslemek İçin:
Çekilmiş ceviz, antep fıstığı, fındık, file badem, nar taneleri (bende yoktu:( )

Yapılışı:

Öncelikle bütün muhallebi malzemelerini bir tencerede karıştırıp, kaynatarak oldukça yoğun kıvamlı bir muhallebi elde ediyoruz. Piştikten sonra iyice soğumasını bekliyoruz.
Muhallebi iyice soğuduktan sonra 1 litre süte, şekeri ve istediğimiz miktar gülsuyunu (ben 2-3 çorba kaşığı kadar koydum) ekliyoruz ve şeker eriyene kadar sütü ısıtıyoruz (sütün kaynamaması gerekli).
Uygun bir servis kabına güllaç yapraklarını kaba göre keserek (ben mutfak makasıyla kesiyorum, çok kolay oluyor ama elle kırarak da parçalayabiliriz) yerleştiriyoruz. Her katı yerleştirince bir miktar ılık süt döküp güllaç yapraklarını yumuşatıyoruz. Bu şekilde iki güllaç yaprağını kaba döşedikten sonra muhallebiyi seriyoruz, üzerine dövülmüş cevizi serpip kalan iki güllaç yaprağını da aynı şekilde kaba yerleştiriyoruz. Kalan sütlü karışımı da güllacın üzerine döküyoruz (benim karışımımdan 1 bardak kadar arttı ben de servis sırasında güllaç dilimlerinin üzerine bu karışımdan döktüm). Üzerini de arzu ettiğimiz şekilde süslüyoruz, güllacı dilimleyerek servis ediyoruz.

Ağzımızın tadı hep yerinde olsun. Afiyet olsun:)..

ANNE USULÜ: SÜTLÜ KIRMIZI MERCİMEK ÇORBASI

2007-09-30T10:31:00.000+03:00

Lezzetinden her zaman emin olduğunuz yemekler vardır ya..Hani yerken, daha ilk lokmasında beğeninizi belirten sözcükler dökülüverir ağzınızdan ister istemez, işte tarifini vereceğim çorba da böylesi güvendiğim bir yemek. Şimdilerde iftar sofralarında mideye dost güzel bir başlangıç önerisi, soğuk kış günlerinde içinizi sımsıcak ısıtacak bir kurtarıcı, bütün misafir sofralarınıza gönül rahatlığıyla (lezzeti konusunda garanti verebilirim:)) taşıyabileceğiniz bir çorba olduğunu düşündüğümden tarifini paylaşmak istedim. Tarif yine canım anneciğimden. Zaten o ne pişirse bana güzel geliyor ama bu çorba kesinlikle bambaşka..

SÜTLÜ KIRMIZI MERCİMEK ÇORBASI

Malzemeler:

2 yemek kaşığı sıvı yağ
1 adet orta boy kuru soğan
2 silme yemek kaşığı un
1 su bardağı kırmızı mercimek
1 su bardağı süt (aslında bu miktar tamamen çorbanın kıvamına bağlı)
tuz
tereyağ
kuru nane

Yapılışı:

Kuru soğanı yemeklik doğrayıp sıvıyağ ile birlikte sararana dek kavuruyoruz. Üzerine unu ekleyip, unun kokusu çıkana dek kavurmaya devam ediyoruz. Ardından iyice yıkadığımız mercimekleri ilave edip bir süre karıştırdıktan sonra üzerine 4 bardak kadar kaynar su ve arzu ettiğimiz kadar tuz ekliyoruz. Ocağın altını kısıp mercimekler iyice yumuşayıp çorba kıvam alana kadar kaynatıyoruz. Çorba kaynadıktan sonra ocağı kapatıp, bir el blendırıyla (yoksa süzgeçten de geçirebiliriz) pürüzsüz bir hal alana kadar karıştırıyoruz (çorba bu aşamada biraz koyu kıvamlı olmalı). Çorba iyice soğuduktan sonra istediğimiz kıvama gelene kadar soğuk süt ekleyip çorbayı seyreltiyoruz. Servis yapacağımız zaman ısıttığımız çorbanın üzerine dilersek eritilmiş tereyağ- kuru nane karışımı döküp süslüyoruz.

NOT: Servis önerisi olarak; eğer acı seviyorsanız bu çorbanın yanında acı biber turşusu servis etmenizi şiddetle öneririm:).
Umarım bu çorbayı sizler de dener ve beğenirsiniz. Herkese afiyet olsun:).

MANTARLI SALÇALI DANA BİFTEK

2007-09-23T01:42:00.000+03:00

Oldum olası et yemekleriyle aram olmadı, yıllar geçtikçe de daha çok uzaklaştım eti sevmekten. Ama tam beslenmenin gereği olarak (ve biraz da ailemin zoruyla:)) yenmesi gerektiği kadar yemeye çalışıyorum. Genelde daha çok beyaz etten yana kullansam da tercihimi, kırmızı et yediğim nadir zamanlarda en severek yediğim et yemeğinin tarifini burada paylaşmak istedim. Bana bile “zevkle” et yedirmeyi başarabilmiş bu güzel yemeğin tarifi işte böyle:

MANTARLI SALÇALI DANA BİFTEK

Malzemeler:

1 kilo yağsız dana biftek
1 adet orta boy kuru soğan
2 yemek kaşığı salça
2 yemek kaşığı sıvıyağ
1 paket mantar
tuz
kekik

Yapılışı:

Öncelikle etleri yağsız bir tavada, sularını bırakıp çekene kadar, bir ön pişirmeden geçiriyoruz. Diğer yanda, düdüklü bir tencerede (daha kısa sürede hamur gibi yumuşak bir et yemeği elde etmek için düdüklü tencere kullanmak şart) rendelediğimiz kuru soğanı sararıncaya kadar kavuruyoruz. Yıkayıp iri parçalar halinde doğradığımız mantarları soğanlara ekleyip suyunu çekene kadar pişiriyoruz. Daha sonra salçayı da ilave edip hepsini kavuruyoruz. Bunların üzerine ön pişirmeden geçirdiğimiz etleri diziyoruz, üzerlerine çıkacak kadar kaynar su ve yeterince tuz ekliyoruz. Düdüklü tencerede yaklaşık 25 dakika kadar pişiriyoruz. Et pişince sıcakken üzerine kekik serpip servis yapıyoruz.

Afiyet olsun:)).

YE#26 VE KÖZLENMİŞ PATLICAN SALATASI

2007-09-14T16:23:00.000+03:00

Tatil rehavetinden çıkar mıyım çıkmaz mıyım derken kendimi nasıl bir iş temposu içinde buldum anlatamam. O kadar yetiştirilecek iş arasında mümkün değil zaten rehavete kapılmak:). Ama bu yoğun tempo iyi oldu doğrusu, beni kendime getirdi.
Zaten çalışmak sıkıntıya da ilaç gibi geliyor, bir şeyler üretmek, faydalı olma duygusunu hissetmek çok güzel.

Bu yoğun temponun dezavantajı da oldu gerçi; o da mutfağa ve bloguma fazla zaman ayıramamamdı. Ama yaklaşan bir yemek etkinliğinin de bensiz geçip gitmesini istemedim doğrusu:). O yüzden bizim evin en çok sevilen mezelerinden biri olan annemin közlenmiş patlıcan salatasının tarifini vererek katılmak istedim ben de etkinliğe.

Bizim evde zeytinyağlı yemekler, salatalar çok sevildiği için sık sık yapılır. Bu yüzden, zamansızlığıma rağmen bu ayın konusunda çok zorluk çekmedim. Sadece hangi tarifi yayınlamak istediğime karar vermek biraz zor oldu ama sonuçta, hepimizin “hergün olsa yeriz” dediği, anneciğimin közlenmiş patlıcan salatasında karar kıldım. Patlıcan salatasını farklı farklı yerlerde değişik şekillerde yemiş olsam da her zaman için favorim bu tarif olmuştur.

Öncelikle bu ayın etkinliğine ev sahipliği yapan, güzel blogu, güzel cafesinde bizleri ağırlayacak olan sevgili Serpil’e gönülden teşekkür ediyorum. Eminim bu güzel cafede birbirinden leziz, yepyeni tariflerle karşılaşacağız.

İşte bu da benim tarifim:) :

KÖZLENMİŞ PATLICAN SALATASI

Malzemeler:

5 Adet Orta Boy Patlıcan
2 Adet Orta Boy Kuru Soğan
2 Adet Domates
3 Adet Sivri Biber (Acı Sevenler Mutlaka Acı Kullanmalı)
Maydanoz
Elma Sirkesi
Zeytinyağı
Tuz

Yapılışı:

Öncelikle patlıcanları ocakta iyice közleyip kabuklarını soyuyor ve küçük küçük doğruyoruz. Daha sonra soğanları yemeklik doğrayıp, domatesleri de küçük küpler halinde kesiyoruz. Tüm bu malzemelere ince doğradığımız sivri biberleri de ekleyip güzelce karıştırıyoruz. Hepsinin üzerini de bir tutam kıyılmış maydonozla süslüyoruz. Tuzu, elma sirkesini ve zeytinyağını damak tadımıza göre ayarlayıp (bol sirkeli olmasını şiddetle tavsiye ederim:)) ilave ediyoruz.

Herkese afiyet olsun:).

DÖNDÜM: EGE'YE VEDA..

2007-09-05T14:19:00.000+03:00

Döndüm..Güzel Ege’yi (zor da olsa) geride bırakıp güzel Ankara’m ile kucaklaştık, hasret giderdik. Sıcakların bizleri bırakmaya hiç heves etmediği şu günlerde biz tatilimize “veda” dedik..Sanırım hepimiz bir parçamızı da Ege’de bıraktık (geri almak üzere tabi:)).

Sabahları bisikletle bakkal amcaya uğrayıp sıcacık ekmeklerinden almak, kahvaltı öncesi çayla uzun uzun gazete keyfi yapmak, yine uzun, taze ve renkli bir kahvaltı sofrasında kuş sesleri eşliğinde sohbetin keyfini çıkarmak gerçekten çok güzeldi.

Dikili’nin Salı pazarını, pazarcı teyzelerimi, tezgahlarda arz-ı endam eden birbirinden taze sebze ve meyveleri de özleyeceğim bir dahaki görüşmemize kadar. Bu güzel pazardan zihnime kazınan, yeni tanışıp çok sevdiğim deniz börülcesine, pembe domatesler ve yassı şeftaliler de eklendi.

Tatilin kötüsü olmaz elbet, bizimki de çok güzeldi.. Ama her güzel şey gibi bitti:). Şimdi topladığımız enerjiyi işlerimize yansıtma vakti. Dinlendirdiğimiz ruhlarımız, zihinlerimiz şimdi yeni şeyler üretme hevesinde. Umarım ben de blogumdan aktarabilirim bu hevesimi. Sanırım daha önce üzerimdeki şu tatil rehavetinden kurtulmam gerekecek:).

Daha önce Dikili’den fotoğraflar aktarmıştım size. Bu sefer çektiklerimden de birkaçını paylaşmak istiyorum.

Bu fotoğraf Dikili Limanı'ndan..Balıkçı tekneleri günün yorgunluğunu atıyorlar, yanyana ve uyum içinde dalgayla dans ederek...

Gün batımı heryerde farklı güzel de o akşam; annem, babam ve teyzem yanımdayken çok daha güzel geldi bana..Karşıda Midilli adası, ordan da bu kıyıya bakan kimbilir kaç kişi var bilmeden, uzun uzun seyrettik bu güzelliği.

Dikili'de olduğumuz sürece sık sık gittiğimiz güzel Ayvalık'dan bir manzara. Eğer daha önce yapmadıysanız, bu güzelliğe karşı çay keyfi yapmanızı öneririm.

Bu fotoğrafı gören yakınlarım "akvaryum mu?" diye sordu. Gerçekten öyle gibi ama aslında gözlerinizi üst fotoğraftaki manzaradan denizin içine doğru kaydırdığınızda karşılaştığınız görüntü bu. Balıkcıklar işte böyle yüzeyden gidiyordu, çok ilginçti.

Çileğin mevsimi geçti sanıyorduk, ta ki pazarcı tezgahında bu güzellere rastlayana kadar. İlk gördüğüm zaman 2 paket vardı, ben başka bir tezgaha bakarken birisi satılmış, hemen diğerini de biz aldık. Mevsimindeki kadar hoş kokulu ve lezzetliydiler. Bu güzel pozlarını sizlerle de paylaşayım dedim:).

Kedileri görüntülemeyi çok seviyorum. Restoranda biz yemek yerken masanın etrafında gezinen kedilerden biri dikkatimi çekti, biz sohbet ederken kim konuşuyorsa onun yüzüne bakıyordu, sanki dediklerimizi anlıyor gibi:). (Resimde gözleri flaştan dolayı parlamış, o yüzden biraz korkunç duruyor:), aslında şirin şirin bakan bir çift gözdü)

Resimlerle bir tatil öyküsü daha böyleydi..

Artık evimizdeyiz. Üstümdeki şu rehaveti de atarsam (tabi tatil nedeniyle uzak kaldığım işlerimi de ihmal etmemem lazım:)) blogumda bol bol yeni yazılar yayınlamak istiyorum.

Yeniden burda olmak, birşeyler yazmak çok güzel:).

YE#25 KAHVALTI: MISIRLI KAHVALTI ÇÖREĞİ VE KISA BİR MOLA DAHA:)

2007-08-19T20:33:00.000+03:00

Kahvaltı etkinliği için tatlı bir kek tarifi vermiştim. Bu kez de içinde mısır unu olan tuzlu bir çörek tarifi veriyorum. Böylece kahvaltıda tatlı lezzetlerden hoşlananlar kadar tercihini tuzlulardan yana yapanlara da hitap edebilirim diye düşündüm:).
Bu yazıda bir de küçük “veda” yapacağım. Şimdi diyeceksiniz “kelebek de bu sene amma tatil yaptı” diye. Valla suç benim değil, ben şu an için hala bizimkilere (annem-babam) bağlı olduğum için (ki bu durumdan hiç mi hiç şikayetçi değilim aslında;)), onlar nereye ben oraya:).
Seçim için yarıda kestiğimiz tatili tamamlamaya gidiyoruz şimdi. Oradan sizlere bol bol deniz havası, dalga sesi ve güneş parıltısı getirmeyi planlıyorum:). Siz de benim yokluğumda beni özleyin:), geldiğimde kocamaaaan bir kucaklaşma yapalım…

Şimdi sıra tarifimize gelsin. Herkese afiyet, bal, şeker olsun:).

Mısır Unlu Çörek

Malzemeler:
4 adet yumurta
yarım su bardağı sıvıyağ
1 su bardağı süt
3 yemek kaşığı yoğurt
1,5 su bardağı mısır unu
1,5 su bardağı un
1 paket hellim peyniri (tavla zarı gibi doğranmış)
1 su bardağı konserve mısır
3 adet sosis (tavla zarı gibi doğranmış, bir kısmını da üzerini süslemek için yuvarlak doğrayabiliriz)
1 çay kaşığı tuz
1 paket kabartma tozu

Yapılışı:
Bir karıştırma kabında yumurtaları tuz ile iyice köpürtene kadar mikserle karıştırıyoruz. Daha sonra sırasıyla yağı, sütü, yoğurdu, unları ve kabartma tozunu ekliyoruz. Hepsini iyice karıştırdıktan sonra sosisin bir kısmını süsleme için ayırıp, geri kalan sosisleri, hellim peynirini ve mısırı ilave ediyoruz. Son olarak bu karışımı; yağlayıp, mısır unu serptiğimiz fırın kabına boşaltıyoruz. Ben bu malzemelerle fotoğrafta görünen iki borcam tepside pişirdim. Birini, ayırdığım sosislerle süslerken diğer tepsiyi sade bıraktım. Çöreğimizi 175 dereceye ısıtılmış fırında üzeri kızarana kadar pişiriyoruz, daha sonra dilimleyerek servis yapıyoruz.

Not: Ben tatildeyken yorumlara cevap yazamazsam kusura bakmayın arkadaşlarım. Ara ara fırsat bulup bağlanmaya çalışacağım yine de:).

YE#25 KAHVALTI: KAHVALTI KEKİ

2007-08-14T01:03:00.000+03:00

Yine bir etkinlik daha geldi çattı:). Bu sefer konumuz “kahvaltı”. Öncelikle etkinliğimize ev sahipliği yapan İrem ve Sahra’ya seçtikleri bu kapsamlı ve güzel konu için teşekkür ediyorum. Ve daha şimdiden etkinliğe gelecek birbirinden güzel tarifleri sabırsızlıkla bekliyorum.
Zaman su gibi akıp geçiyor sanki, haftasonu geçti yeni bir haftaya başladık derken yine ortalayıveriyoruz haftayı. Haftanın o yoğun koşuşturmacaları arasında çoğumuz kahvaltı etmeyi ihmal ediyoruz ya da sağlıksız şeylerle geçiştiriyoruz. Ama aslında en çok önem vermemiz gereken öğündür kahvaltı. Küçüklüğümüzden beri ailemin, bana ve abime kazandırdığı en güzel alışkanlıklardan biri kahvaltıyı sağlam yapmaktı. Bize göre güne iyi başlamanın, gün içinde güçlü ve zinde olmanın sırrı kahvaltıyı iyi yapmaktan geçiyor.
Bir de biz, kahvaltılarda hem farklı tat bulundurma açısından, hem de içine koyduğumuz malzemelerin besleyiciliği sayesinde başlı başına kahvaltı sayılabileceğinden, çoğunlukla kek ve kurabiyeler yaparız kahvaltılarımız için. Ben de bu sefer kahvaltılarımızın olmazsa olmazı haline gelen klasik kekimizi elma dilimleriyle süsleyip pişirdim.

Yanında bir bardak çayla bu kekten yenen bir dilim; gerçekten hem pratik hem de besleyici bir kahvaltı alternatifi.
Deneyecek olanlara şimdiden afiyet olsun.

ELMALI KAHVALTI KEKİ

Malzemeleri:

4 adet yumurta

1 su bardağı toz şeker
yarım su bardağından biraz fazla sıvıyağ

1 su bardağı süt

2,5 su bardağı un (ben tam buğday unu kullandım)

yarım su bardağı buğday nişastası

1 su bardağı iri dövülmüş ceviz

1 su bardağı kuru üzüm

1 yemek kaşığı tarçın (yoğun tarçın aroması sevmeyenler 1 tatlı kaşığı kullansa daha iyi olur)

1 paket vanilya

1 paket kabartma tozu

2 adet elma

Yapılışı:

Öncelikle yumurtalarla şekeri, şeker eriyene kadar güzelce çırpıyoruz. Daha sonra yağı, sütü, unu, nişastayı, vanilyayı, kabartma tozunu, tarçını, cevizi ve üzümü de ekleyip iyice karıştırıyoruz. Yağladığımız kek kalıbına karışımı döküp üzerine soyup ince ince doğradığımız elmaları diziyoruz (ben parlaklık vermesi açısından elma dilimlerinin üzerine biraz üzüm pekmezi sürdüm). 175Cº’de 40-45 dakika kadar pişiriyoruz.

BİR DOĞUMGÜNÜ VE KENDİNİ BULAN CHEESECAKE TARİFİM:)

2007-08-09T10:49:00.001+03:00

Dün benim için özel bir gündü; nişanlımın doğumgünü:). Doğumgünü için nasıl bir pasta yapmalıyım diye düşünürken sonuçta pasta yerine onun daha çok sevdiği cheesecake’i yapmaya karar verdim.
Bu sefer her zaman yaptığım cheesecake tarifimi biraz farklılaştırdım ve yapım aşamalarında ufak değişiklikler yaptım. En önemlisi de çoktandır farklı pek çok blogda rastladığım tepsiye su koyma yöntemini denedim; bu sayede gerçekten de cheesecake üzerinde çatlaklar oluşmadı. Ve bu yaptığım cheesecake bence şimdiye kadarkilerin en güzeli oldu.
Fotoğrafta görülen ufak kalp şeklindeki cheesecake doğumgünü çocuğuna aitti:). Buna ilaveten aynı malzemelerden diğer fotoğrafta görülen küçük kelepçeli kalıptaki cheesecake çıktı.

İşte artık benim favori cheesecake tarifim:

VİŞNELİ CHEESECAKE

Malzemeler:

2 paket Eti Burçak Bisküvi
2 çorba kaşığı erimiş tereyağ (kıvam için biraz da süt kullandım)
2 çorba kaşığı hindistancevizi
1 kutu labne peyniri
1,5 su bardağı süzme yoğurt (benim favorim Sütaş’ınki)
1 su bardağından 1 parmak eksik toz şeker
3 yumurta
1 yemek kaşığı un
1 limon kabuğu rendesi
Üzeri için:
1 kutu dondurulmuş vişne
3-4 kaşık toz şeker
1 çorba kaşığı buğday nişastası
nişastayı ezmek için biraz su

Yapılışı:

Bisküvileri blendırda ezip, hindistancevizi, erimiş tereyağ ve sütle karıştırıp biraz katı bir hamur elde ediyor ve bunu kelepçeli bir kalıbın dibine ve yanlarına yayıyoruz. Kalıba bastırdığımız taban hamurumuzu buzdolabına kaldırıyoruz.
Diğer yanda bir karıştırma kabına labne peynirini alıp pürüzsüz hal alana kadar mikserle iyice çırpıyoruz. Üzerine süzme yoğurdu ve tozşekeri ilave edip, şeker eriyene kadar karıştırıyoruz. Unu ve limon rendesini de ekleyip biraz çırptıktan sonra yumurtaları teker teker ilave edip fazla köpürtmeden karıştırıyoruz. Daha sonra buzdolabından kalıbımızı çıkarıp tabanın üzerine bu karışımı döküyoruz. Fırını 165 dereceye ısıttıktan sonra fırın tepsimize biraz su döküyoruz ve kalıbımızı bu suyun üzerine oturtuyoruz. Bunu yapmadan önce kelepçeli kalıbın dışını alüminyum folyoyla sarmalıyız ki kalıbın kenarlarından su girmesin. Bu şekilde cheesecake hafifçe kızarmaya başlayana dek, yaklaşık 40-45 dakika pişiriyoruz ve fırını kapatıp, kapağını açmadan cheesecake’i içinde soğutuyoruz.
Üzeri için vişneleri bir tencereye alıyoruz. Üzerine şekeri (şekerin miktarını damak tadınıza göre ayarlarsanız daha iyi olur) ve suda ezdiğimiz nişastayı ilave edip kısa bir süre kaynatıyoruz. Vişneli karışım iyice soğuduktan sonra cheesecake’imizin üzerine yayıyoruz ve cheesecake’i buzdolabına kaldırıyoruz. Bu şekilde 1 gece beklerse ertesi gün çok daha lezzetli olacaktır (aslında buzdolabında ne kadar dinlenirse o kadar güzel oluyor).

EKLEME: Ben genelde küçük kelepçeli kalıbımı kullanıyorum ve bu ölçü tam geliyor. Standart boy kelepçeli kalıplar için bu ölçünün iki katını yaparsanız cheesecake'inizin yüksekliği daha iyi olur.

Herkese afiyet, bal, şeker, lokum olsun:))).

AD BULMA GÜÇLÜĞÜ VE YAZ RÜYASI KURABİYELER

2007-08-02T10:16:00.000+03:00

Genelde kafada oluşturulup ortaya çıkarılan tariflerde yaşadığım en önemli zorluk o tarife bir ad bulmak oluyor.
Dün de annem çok güzel bir kurabiye yapmış, onu bloguma koymak istedim (bu arada belirtmeden geçmemeliyim ki benim yoğunluklarım arasında iyi ki annem yeni bir şeyler deniyor da blogum şenleniyor:)). Ve yine aynı sorun, yani ad koyamama.
Annemle düşündük ne desek diye; “kurabiye”, “cevizli-üzümlü kurabiye”, “limon kokulu cevizli üzümlü kurabiye”… Bulduğumuz isimler ya çok yavan kalıyor ya da gereğinden uzun oluyordu. O sırada yanımızda bilgisayarıyla uğraşan abime sormak geldi aklıma ve ağzından çıkan ilk adı yazdım ben de; “Yaz Rüyası Kurabiye”. Birden çıkan bu isim oldukça yakıştı kurabiyemize; limon ve hindistan cevizinin ferahlatıcılığı “yaz”, ağızda dağılan kıvamı, üzüm ve cevizin lezzeti ise “rüya” kelimeleriyle çok iyi ifade ediliyordu.

İşte isim babasının abim olduğu kurabiyeler:

YAZ RÜYASI KURABİYE

Malzemeler:

1 çay bardağı sıvıyağ
2 yemek kaşığı tereyağı (oda sıcaklığında)
1 yumurta (sarısı hamurun içine akı kurabiyelerin üzerine kullanılacak)
1 çay bardağı süt
1,5 çay bardağı toz şeker
1 paket kabartma tozu
1 limon kabuğu rendesi
1 avuç kuru üzüm
yarım su bardağı dövülmüş ceviz
aldığı kadar un
Üzerine: hindistancevizi

Yapılışı:

Öncelikle yağları, yumurta sarısını, sütü ve şekeri bir yoğurma kabında iyice karıştırıyoruz. Daha sonra bu karışıma cevizi, üzümü ve limon kabuğunu ekliyoruz. Unu ve kabartma tozunu eleyerek yavaş yavaş bu karışıma ilave ediyoruz ve fazla katı olmayan, ele yapışmayan bir hamur elde ediyoruz. Hamurdan ceviz büyüklüğünde parçalar koparıp yuvarlayarak tepsiye diziyoruz, üzerlerine yumurta akı sürüp Hindistan cevizi serpiyoruz. 180 dereceye ısıtılmış fırında üzerleri pembeleşinceye kadar pişiriyoruz.

Afiyet şeker olsun:).

EVE DÖNÜŞ VE EGE ESİNTİLERİ

2007-07-23T23:36:00.000+03:00

Döndüm...
Uzunca bir dinlenme, yenilenme arasından sonra evimdeyim, memleketteyim:). Birkaç haftalığına annem, babam ve benden oluşan çekirdek ailemizle Ege’deki yazlığımıza gittik. Sakin; gürültüden, karmaşadan uzak bir deniz kasabasında, şehirdeyken zaman ayıramadığım, özlemini duyduğum uğraşlarla vakit geçirdim.
Hemen hemen hiç televizyon seyretmeden (bazı zamanlar haberleri ve seçimle ilgili programları seyrettim), bilgisayarsız, internetsiz, e-mailsiz zaman geçirmenin keyfine vardım. Hayatımızı kolaylaştırdıkları şüphesiz olan bu araçlardan bir süreliğine ayrı zaman geçirmek bana iyi geldi aslında. Onun yerine günde birkaç gazeteyi sayfalarındaki mürekkep kokusunu içime çeke çeke, hışırdata hışırdata okudum, bahçemizle uğraştım – hatta ömrümde ilk kez çapa yapmaktan ellerim su bile topladı, ve bundan büyük keyif aldım-, minicik erik ağacımızın 4 tane tatlı meyvesini içim acıyarak koparttım (tabi önce fotoğrafladım:)).
Komşuluğun güzelliğini orada bir kez daha hissettim (komşularımız bakımından Ankara’da olduğu kadar şanslıyız yazlığımızda da); komşularımızdan gelen meyvelerden annemle reçeller yaptık, reçelin güneşte özleşmesinin ona ne kadar güzel bir lezzet kattığını öğrendik. Televizyon olmayınca ailemle zaman geçirmenin, oyunlar oynamanın ne kadar da keyifli olduğunu hissettim yeniden. Dalgaların sesi eşliğinde küçük şekerleme uykularının tadına, denizin yüzeyine vuran güneş ışınlarının insanı hayran bırakan oyunlarının muhteşemliğine, bahçe sularken hortumdan fışkıran su zerrelerinin oluşturdukları gök kuşağının büyüleyiciliğine ve bunun gibi günlük hayatın koşuşturmasından fırsat bulamayıp da fark edemediğimiz pek çok güzelliğin ayırdına vardım. Sonu bir külah dondurmayla biten sahil boyu yürüyüşleri; denize karşı içilen bir bardak çay; oynayan çocukların neşeli cıvıltıları, onlara kuşların da eşlik etmesi; insanı dövercesine esen rüzgarın dağıttığı kağıtların peşinden yapılan koşuşturmalar:) ; biberi, domatesi dalından kopartıp yemeler ise bir başka güzeldi.
Belki de bu tatilin benim için en önemli yanı kendime ve hayatıma daha yalın biçimde dönüp inceleme imkanı vermesiydi. Böyle bir ortamda daha çok düşünmeye, kendi hakkında planlar yapmaya fırsatı oluyor insanın, ben de bu fırsatı değerlendirdim bol bol.

Daha belki sayfalar dolusu yazarım Ege hakkında, bu dinlence hakkında, ama biraz da çektiğim fotoğraflar anlatsın istiyorum sizlere benim Ege hikayemi.

Üstte gördüğünüz fotoğraflar bizim gidiş yolunda mola verdiğimiz bir yere ait. Öyle şirin detaylar vardı ki görüntülemeden edemedim.

Evimizin bahçesi, bisikletimiz, rüzgar gülleri..

Evimizin verandasından ayrıntılar (süslü bir insan olduğumdan sanırım:) evin verandasını panayır yerine çevirdim:)), minik hayvanlı rüzgar gülleri ve kurbiş aydınlatma.

Erik ağacımızın kıymetli 4 eriğinden kalan sonuncusu (yenmeden hemen önce:)) ve ailecek çok sevdiğimiz bir çiçek olan, mis kokulu yaseminimiz (kendisini daha bu sene diktik ama yerini çok sevmişe benziyor:)).

Bu da uzaklardan bütün görkemiyle geçip beni büyüleyen bir yelkenlinin fotoğrafı. "Ah o gemide ben de olsaydım, açık denizlere yol alsaydım!" dedirtecek cinsten bir yelkenli değil mi?

Bizim sitenin sahilinde gün batımı...

Çiçeklerin arasında neşeyle dolaşan bir kelebek takıldı objektifime:).

Yeşil ve mavi mi? Kesinlikle mükemmel bir uyum:).

Ya bu haylaz sincapa ne demeli? Güzel manzaranın tadını

çıkarmayı o da iyi biliyordu kesinlikle. Ağacın denize bakan dalının ucuna koşuşturmadan hemen önce görüntüleyebildim. Çok şirindi:)..

Bu kedicikle bol bol haşır neşir olduk balık lokantasında. Ağzının tadını biliyor o da:).

Sitenin çay bahçesinde otururken güneşin denizle dansına işte böyle tanık olduk. İnsan bu görüntüye saatlerce bakmak istiyor...

Kahve falına bakmayı becerenlere hep imrenmişimdir, ben kahve granüllerinden şekilleri hiçbir şeye benzetemezken:). Ama o gün fincanımın tabağındaki bu bariz figürlere çok şaşırmıştım (belki de ben aklımdaki konulardan etkilendim yorumlarken). Ben yorumsuz bırakayım da siz neler görüyorsunuz paylaşır mısınız benimle? :).

Kelimelerle ve fotoğraflarla sizlere aktarmaya çalıştığım Ege günlerinde öğrendiğimiz bir salata tarifiyle yazımı tamamlamak istiyorum. Daha önce birkaç kez tatma imkanı bulmuş ve çok beğenmiştik “deniz börülce”sini. Ankara’ya dönmeden önceki gün pazara gidip bir demet deniz börülcesi alıp bu kez annemle beraber kendimiz denemek istedik.

Daha önceki yediklerimiz arasında en güzel olan şekliyle yapmaya çalıştık. Pazardaki teyzeden öğrendiğimiz kadarıyla sarımsaklı yoğurtla da çok lezzetli oluyormuş. İşte bizim deniz börülcesi salatamız:

Deniz Börülcesi Salatası

Malzemeler:

1 demet deniz börülcesi
2 diş sarımsak
2 domates
zeytinyağı
1 limonun suyu

Yapılışı:

Deniz börülcelerini öncelikle yıkayıp, bir tencerede 5 dakika kadar haşlıyoruz. Sonra o şekilde 10-15 dakika bekletip suyunu süzüyoruz. Daha sonra saplarından tutup aşağıya doğru sıyırarak börülcelerin ortasından geçen kılçıkları ayıklıyoruz. Diğer tarafta kabuklarını soyduğunuz domatesleri ve sarımsakları rendeleyip bir tabağa aldığımız börülcelerin üzerine döküyoruz. Üzerlerine limon suyu ve istediğimiz miktarda zeytinyağı gezdirip servis yapıyoruz.

Not: İlginç bir şekilde deniz börülceleri kendiliğinden tuzlu bir bitki bu yüzden biz hiç tuz eklemedik salatamıza. Yaparken tadına bakıp tuz ekleyip eklememeye siz karar verin.

Herkese afiyet bal şeker olsun..İçimiz her zaman Ege’nin güneşi gibi sımsıcak olsun. Sizleri ve buraya yazmayı gerçekten çok özlemişim:).

BİRAZ MOLA:)

2007-06-30T00:26:00.000+03:00

Eveeet, Kelebek tüm bir yıl uçtu şimdi biraz durup dinlenmesinin vakti geldi:).
Sizlerden ve blogumdan bir süre ayrı kalmak beni üzecek ama dönüşümde dinlenmiş, farklı tariflerle ve hikayelerle donanmış olacağım.
Bu süre zarfında beni arada ziyaret eder, unutmazsanız çok mutlu olurum:). Ben de fırsat bulup internete girebilirsem blogumu güncellemeye çalışacağım. O zamana dek; kendinize çok iyi bakın, yüzünüze kocaman bir gülümseme ve kalplerinize her zaman mutluluk yerleştirin.
Ben yine yeniden ve daima burda olacağım;)..

Sevgilerimle...aslı

ÇİLEKLERİMİZİN HOŞ DÖNÜŞÜMÜ:)

2007-06-27T11:06:00.000+03:00

Bir önceki yazımda bahsetmiştim; kendi mini çilek tarlamızda yetiştirdiğimiz çileklerin fotoğrafına yer vereceğimden ve çilekli başka bir tarif daha yayınlayacağımdan.
Evet, o çok bahsettiğim, dünyanın en lezzetli çilekleri dediğim (bu lezzeti belki de sadece emek verip kendimiz yetiştirdiğimizden geliyordur:)) çilekler annemin güzel ellerinden çıkmış reçel formunda arz-ı endam ediyorlar:).
Annecim öylesine bizlere düşkün, öylesine düşüncelidir ki reçeli bile herkesin zevkine göre farklı formlarda yapıyor. Mesela ben ve abimler

daha çok jölemsi, bol taneli severken; babam daha akışkan ve sulu seviyor.
Ve (mutfak genlerimi borçlu olduğum:)) canım annem de üşenmeyip iki şekilde de reçel yaptı. Ev yine meyve meyve koktu, yine reçelin şekerli, ılık kokusu esir aldı tüm odaları..Ben bayılıyorum evde reçel pişmesine. Konu komşuya, akrabalara verilmek üzere boy boy kavanozlar, pembe-kırmızı renklere bürünüp mutfak tezgahlarındaki yerlerini aldılar, yüzlerde gülümseme formuna dönüşmek üzere.
Ellerimizle topladığımız o minik, kırmızı, lezzet küreleri, maharetle birleşti, sevgiyle yoğruldu, kavanoz kavanoz mutluluğa dönüştü. Bu dönüşümden herkes çok memnun oldu…

İşte bizim mis kokulu çileklerimiz.

Ve işte onların reçel formu (resimlerde iki farklı kıvamda reçel de görünüyor).

Buyrun bu da bizim reçel tarifimiz.

Malzemeler:

1 kg çilek
4 su bardağı toz şeker
yarım limonun suyu

Yapılışı:

Yıkayıp yapraklarını ayıkladığımız çilekleri bir tencereye; bir kat çilek, bir kat toz şeker olacak şeklide kat kat döşüyoruz. Çilekler bu şekilde yaklaşık bir gün durmalı. Ertesi gün iyice sularını salan çilekleri iyice kaynatıyoruz ve istediğimiz kıvamda koyulaşmasını sağlıyoruz. Reçeli ocaktan almadan biraz önce limon suyunu ilave edip bir taşım daha kaynatıyoruz ve pişen reçeli kavanozlara pay edip soğumasını sağlıyoruz.

Afiyet olsun..Ağzımız hep tatlı, içimiz hep huzurlu olsun:).

ÇİLEKLİ CHEESECAKE

2007-06-20T00:49:00.000+03:00

Bu mevsimin belki de en çok sevdiğim meyvesi “çilek” (gerçi sevmediğim meyve var mı ki:)). Çilek başlı başına oldukça lezzetli bir meyve olmasının yanında, içine katıldığı her tatlıya da o kendine has aromasıyla, eşsiz bir güzellik katıyor bence.

Yakında işyerimizin bahçesinde (mini çilek tarlamız:)) yetiştirdiğimiz çileklerin fotoğrafını ve onlarla ilgili başka bir tarifi yayınlayacağım. Ama ondan önce, benim birkaç hafta öncesinde abimlere giderken yaptığım cheesecake’in tarifini vermek istiyorum. Burada kullanılan çilekler bizim yetiştirdiklerimiz değildi henüz, fakat onlar da oldukça taze ve lezzetliydi. Daha önce pek çok çeşidini denediğim cheesecake’in ilk kez çileklisini denemiş oldum ve bu seferki en çok sevileni oldu.

Buyrun tarifini:

ÇİLEKLİ CHEESECAKE

Malzemeler:

2 paket Kakaolu Bisküvi (ben kakaolu başak bisküvi kullandım)
2 kaşık erimiş tereyağ (kıvam için biraz da süt kullanılabilir)
1 su bardağı tozşeker
3 yumurta
1 yemek kaşığı un
1 paket vanilya
1 su bardağı süzme yoğurt
1 kutu labne peyniri

Üzeri için:

1 kg kadar çilek
3-4 yemek kaşığı toz şeker
tart jölesi (ya da nişasta, su ve şekerle bir pelte yapılabilir)

Yapılışı:

Bisküvileri robotta ezip erimiş tereyağı ve sütle karıştırıp biraz katı bir hamur elde edip bunu kelepçeli bir kalıbın dibine (biraz yanlarına doğru yükselterek) yayıyoruz. Kalıba bastırdığımız taban hamurumuzu buzdolabına kaldırıyoruz. Yumurtaların sarılarını ve aklarını ayırıp akları kar haline gelene kadar mikserde çırpıyoruz. Diğer yanda 1 bardak şekeri, yumurta sarılarını, unu ve vanilyayı iyice çırpıp üzerine yoğurdu ve peyniri ekliyoruz tekrar iyice karıştırıyoruz. Sonra yumurta aklarını tahta bir kaşık yardımıyla (akları fazla söndürmeden) diğer malzemeye ekliyoruz. Bu karışımı kalıptaki bisküvilerin üzerine döküp 160 derece fırında üzeri pembeleşinceye kadar pişiriyoruz. Sonra fırında soğumaya bırakıyoruz (kapağını açmadan).
Diğer tarafta cheesecake’in üzeri için çileklerin yarısını robotta çekip damak zevkimize göre 3-4 kaşık toz şeker ekleyip ocakta kısa bir süre kaynatıyoruz. Daha sonra bu çilek püresiyle cheesecake’in üzerini kaplıyoruz. Kalan çileklerle cheesecake’i süslüyoruz ve tart jölesini (veya kendi hazırlayacağımız nişastalı bir pelteyi) hazırlayıp çileklerin üzerine sürüyoruz. Cheesecake’imizi bir gece buzdolabında bekletirsek çok daha lezzetli olur.

Herkese afiyet bal şeker olsun:)...

YE#23 DİYABETİK TARİFLER

2007-06-14T17:13:00.000+03:00

Öncelikle güzel blogunda bu ayın etkinliğine ev sahipliği yapan sevgili Defne’ye çok teşekkür ediyorum. Gerçekten çok farklı ve faydalı bir konu seçtiğini de belirtmek istiyorum. Kim bilir ne çeşitli diyet yemek tarifleri öğreneceğiz bu etkinlik sayesinde.
Bu ayın etkinlik konusu “Diyabetik Tarifler”i ilk gördüğümde biraz kararsız kalmıştım çünkü Diyabetik lafı geçince sanki tatlandırıcılarla bir tarif vermem gerektiği izlenimine kapıldım (nedense:)). Biz evde tatlandırıcıları kullanmayı çok sevmediğimizden bu etkinliğe katılamayacağımı düşünüp çok üzülmüştüm. Sonra ev sahibimiz sevgili Defne’nin bloguna baktığımda aslında bu başlığın çok daha kapsamlı olduğunu ve kalorisi azaltılmış bütün yemek tariflerini kapsadığını anladım. Böyle olunca aslında işimin çok da kolay olacağını anladım. Nedenine gelince; bizim evde uzun yıllardır hemen hemen her yemekte sıvıyağlar kullanılır ve yağ miktarlarımız hep çok azdır. Hamur işlerinde çoğunlukla tam buğday unu kullanmayı severim; yine onlarda da mümkün olduğunca katı yağdan ve bol şekerden kaçarım.

Ben de bu etkinliğe uygun olacağını düşündüğüm iki tane sebze yemeğiyle katılıyorum. Birisi soya kıyması ve domateslerin suyuyla pişen hafif ve bol vitaminli “Patlıcan Silkmesi”, diğeri; enginarın en sevdiğim yeri olan kalbi ile yapılan “Zeytinyağlı Enginar Kalbi” yemeği.
Umarım tariflerimi beğenirsiniz:). Herkese ağız tadı ve sağlık diliyor, “afiyet olsun” diyorum:)..

Patlıcan Silkmesi

Malzemeleri:

1 adet kuru soğan
2 diş sarımsak
2 adet patlıcan (bostan patlıcanı)
4-5 adet sivri biber
6-7 adet domates (yemek sadece domatesin suyuyla pişeceği için domateslerin sululuk miktarına ve boyutuna göre bu adetler değişebilir)
1 yemek kaşığı zeytinyağı
1 çay bardağı soya kıyması (kutunun üzerindeki tarife göre hazırlanacak)

Yapılışı:

Öncelikle, yemeklik doğradığımız soğanı, sarımsakları, biberleri ve tarifine göre hazırlanmış soya kıymasını sıvıyağ ile kavuruyoruz. Patlıcanları kuşbaşı doğrayıp tuzluyoruz ve bir süre bekletiyoruz ki acı suyu çıksın. Daha sonra patlıcanların suyunu sıkıyoruz ve diğer malzemelere ekliyoruz. Hepsini bir süre daha kavurup kabukları soyulup küp küp doğranmış domatesleri üzerine ekleyip kısık ateşte, arada silkeleyerek, karıştırmadan pişiriyoruz (yaklaşık 20 dk).

Zeytinyağlı Enginar Kalbi

Malzemeleri:

1 kavanoz enginar kalbi konservesi
1 adet kurusoğan
1 adet patates
1 adet havuç
1 küçük bezelye konservesi
1 yemek kaşığı zeytinyağı
2 adet kesmeşeker
tuz
üzeri için dereotu

Yapılışı:

Öncelikle yemeklik doğranmış soğanlarla küçük küp şeklinde doğradığımız havucu zeytinyağıyla kavuruyoruz. Bunların üzerine yine küçük küp şeklinde doğradığımız patatesleri ve konserve enginar kalbini ekleyip şekeri, tuzu ve üzerine gelecek kadar sıcak suyu ekleyip kaynatıyoruz. Yemek bir süre kaynadıktan sonra bezelyeleri de ekleyip hepsi pişene kadar kısık ateşte kaynatmaya devam ediyoruz.
Yemek pişince servis tabağına alıp iyice soğuttuktan sonra üzerini dereotuyla süsleyip servise hazır hale getiriyoruz.

ANI KOKAN BİR KAVANOZ REÇEL VE SAKIZLI KURABİYELER

2007-06-08T10:53:00.000+03:00

Siz hiç ocakta pişmekte olan reçelin kokusuyla uyandınız mı? Anneannemlerin Eskişehir’deki evlerine okul tatillerinde gittiğimiz o çocukluk yıllarımda bu pek çok kez başıma gelmişti benim. Türlü taze meyvenin o kendine has kokusu, çocuk ruhları gıdıklayan şeker kokusuyla birleşip uyanmaya direnen kuzenlerimin ve benim gözlerimizi güne açmamızın nedeni olurdu o tatillerde.
Şimdi, sadece o günlerdeki kahvaltı soframızı bile anlatmaya kalkışsam sayfalar ve hüzünler harcarım biliyorum. Ama o zamanlardan aklımda kalan en parlak karelerden biri şöyleydi; dedem sobanın üzerine yerleştirdiği bir maşa üzerinde bize koca ev ekmeği dilimleri kızartır, biz de kuzenlerle ellerimiz yana yana bu dilimleri kapışır ve güzelim anneanne reçelleriyle buluştururduk. Eskişehir’deki o evde yapılmış çilek, vişne, incir, portakal reçelleri; kızılcık ve erik marmelatları zihnime en çok yer etmiş lezzetlerdendi.
Bugün ise benim için evde yapılmış bir tatlı olmaktan öte, içinde pek çok anlam ve anı barındıran ev reçeli geleneğini anneciğim ve ben sürdürüyoruz. Kim bilir belki bundan yıllar sonra bir başka genç kız anneannesinin (ki bu ben olacağım:)) ev reçellerinin öyküsünü anlatıyor olacak başkalarına. Kim bilir belki de anılar hep bir kase ev reçeli kılığına bürünüp nesilden nesile geçecek tüm lezzetiyle..

Burada tarifini vereceğim gül reçelini anneciğim yaptı geçen haftalarda. Hem de bizim bahçemizdeki Isparta güllerinden:)..(Böylesi narin bir çiçeğin her biri bir tül parçası zarafetindeki yapraklarının bu denli lezzet dolu olabileceğini acaba ilk kim keşfetmişti de gül reçeli çıkmıştı ortaya?)
Kimi zaman söylenemeyen aşk sözlerinin elçisi, kimi zaman neşenin ifadesi, bazen bir “geçmiş olsun”, bazen “gözün aydın” kelimelerinin karşılığı oluveren bu güzel çiçek bizim evimizde tatlı konuşmanın bahanesine dönüşüverdi bir dilim ekmeğin üzerinde.
Bu haftanın bizim ev için bir “ilk” i vardı. Hepimiz ilk kez “sakızlı kurabiye” lezzetiyle tanıştık. Geçenlerde annemle babamın aktardan aldığı iki paket damla sakızı, “hangi sütlü tatlıda kullansak” sorularına tarafımca getirilen alternatif sonucu kurabiye malzemesi oldular:). Çok duymuştum sakızlı kurabiyenin adını ama lezzeti benim için hep bir muallaktı, demek ki denemek, damla sakızının bizim eve geleceği güne nasipmiş. Sonuçta hepimiz sakız kokan ve ağızda dağılan bu kurabiyeleri çok sevdik. Öyle ki ofiste abime ikram ettiğimde ağzından “offf, bu ne yaaaa…” sözcükleri çıktı:). Bu kurabiye, bizim favorilerimiz arasında kendine sağlam bir yer edindi bile.

İşte buyurun size mis gibi sakız kokan kurabiyelerin ve buram buram anı kokan bir reçelin tarifleri. İkisinin buluştuğu bir kahvaltı ise sevdiklerinize verebileceğiniz güzel bir haftasonu hediyesi olabilir belki. Herkese şeker tadında bir haftasonu diliyorum….

GÜL REÇELİ

Küçük Bir Not:
Annem, babamın bahçeden kopardığı güllerimizle aslında onun tabiriyle “karardan” ölçülerle yapmış bu reçeli ama benim ısrarlarım ve “şu yaklaşık ne kadardı?”, “bunu ne kadar koymuşsundur?” gibi sorularım sonucu yaklaşık ölçüleri çıkardım ve o şekilde veriyorum tarifi. Yine de reçel yapan hanımlar, reçeldeki damak tatlarına göre şekerin miktarını ayarlamalı.

Malzemeler:

Kokulu gül yaprakları (yaklaşık 100-150 gr kadar)
4 bardak şeker
2 bardak su
1 limonun suyu

Yapılışı:

Gül yapraklarını yıkayıp kurutuyoruz ve uçlarındaki sarı-beyaz kısımları kesip ayıklıyoruz. Bir kaba gül yapraklarını ve şekerin 1 bardak kadarını bir kat gül bir kat şeker olacak şekilde diziyoruz ve üzerine limon suyunu döküyoruz. Kabın kapağını kapatıp buzdolabında 1-2 gün bekletiyoruz (bu şekilde durunca güller sulanıyor). Daha sonra tencerede, kalan şeker ve suyu kaynatıp koyulaşmasını bekliyoruz, bu şerbete, gülleri suyuyla beraber ilave edip uzun süre kaynatıp koyulaştırıyoruz. Kavanozlara pay edip reçelimiz soğuduktan sonra kapaklarını kapıyoruz.

DAMLASAKIZLI KURABİYE
Malzemeler:

Yarım su bardağı toz şeker
Yarım su bardağı sıvı yağ
1 yemek kaşığı tereyağı veya margarin
1 yumurta
2 su bardağı un (tam buğday unu kullandık)
1 paket kabartma tozu
2 paket damla sakızı

Yapılışı:

Un, kabartma tozu ve damla sakızı dışındaki bütün malzemeleri bir kapta karıştırıyoruz. Damla sakızlarını havanda dövüp inceltiyoruz ve sakızı, unu, kabartma tozunu da ekleyip, yoğurup çok sert olmayan bir hamur elde ediyoruz.
Yağlı kağıt serilmiş fırın tepsisine ceviz büyüklüğünde parçalar halinde yuvarladığımız kurabiyelerimizi dizip 175 dereceye ısınmış fırında, kurabiyeler hafif pembeleşinceye kadar pişiriyoruz (Kurabiyeler pişerken biraz yayılıyor).
Herkese afiyet, bal, şeker, lokum olsun:)..

KAKAO KREMALI KEK

2007-06-04T22:49:00.000+03:00

Buzdolabında daha önceden küçük yeğenim için aldığımız koca bir kavanoz kakaolu krema (Nutella) duruyordu. Bizim evde kahvaltıda çok yenmeyince ben de onu değerlendirmek için bir tarif düşünüyordum çoktandır. Sonra, en çok yaptığım ve en çok sevdiğim hamur işi türü olan kekte kullanmaya karar verdim. İyi ki de bu tarifi uydurmuşum; yer yer içinden çikolata akan, cevizli güzel bir kek oldu.
Bazen böyle, değerlendirme uydurmalarımdan sık sık yapmak isteyeceğim güzel tarifler çıkıyor, ben de çok mutlu oluyorum tabi:).

Buyrun tarifi:

KAKAO KREMALI KEK

Malzemeleri:

4 adet yumurta
yarım su bardağından biraz fazla sıvıyağ
1 su bardağı toz şeker
1 su bardağı süt-yoğurt karışımı (bunun yerine 1 su bardağı süt de kullanılabilir)
2,5-3 su bardağı un (ben yine tam buğday unu kullandım)
1 su bardağı iri dövülmüş ceviz
istenilen miktarda kakaolu krema (ben küçük bir su bardağı kadar Nutella kullandım)
1 paket vanilya
1 paket kabartma tozu

Yapılışı:

Öncelikle yumurtalarla şekeri, şeker eriyene kadar güzelce çırpıyoruz. Daha sonra yağı, sütü, yoğurdu, unu, vanilyayı, kabartma tozunu ve cevizi ekleyip iyice karıştırıyoruz. Bu karışıma buzdolabında iyice sertleşmiş kakaolu kremadan kaşıkla parçalar koparıp ekliyoruz çok fazla karıştırmıyoruz (kakaolu krema hamurun içinde parçalar halinde görülmeli). Yağladığımız kek kalıbına karışımı döküp üzerine birkaç kaşık daha kakaolu krema koyuyoruz ve 175Cº’de 40-45 dakika kadar pişiriyoruz.

Herkese afiyet bal şeker olsun:).

TON BALIKLI BULGUR SALATASI

2007-05-25T17:27:00.000+03:00

Daha bahar aylarını bitirmeden yaz sıcaklarıyla karşılaşmanın bocalaması var bende. Hem ne sıcak..Metabolizma belli bir zamanlamaya alışmış, şimdi kafası karışıyor. Bu bazen enerji kaybına, isteksizliğe, bazen de tam tersine canlanmama neden oluyor. Sanırım ben mevsimlerdeki bu değişikliklere alışana kadar bir süre daha devam edecek bu durum.

Bu girizgahı mutfakla nasıl birleştireceğime gelirsek, şöyle; eğer çok sıcaklarda sizin de canınız bazen soğuk, hafif ve tek başına yetecek denli besleyici bir öğün isterse tarifini vereceğim bu salatayı deneyin derim. İçinde taze yeşillikler, bulgur ve ton balığı var. Bu malzeme birleşiminin verdiği lezzeti anlatmam çok kolay değil, sadece “kesinlikle denemelisiniz” demekle yetineceğim, pişman olmayacağınıza garanti veririm:). Tarifini annem bir televizyon programından almış ve defterine yazmıştı.

TON BALIKLI BULGUR SALATASI

Malzemeler:

1 su bardağı köftelik bulgur
3 adet limon (suyu kullanılacak)
1 adet havuç
1 adet turp
yarım demet taze nane
4-5 dal taze soğan
2 küçük kutu ton balığı (bu bizim kullandığımız miktar ama miktarı isteğe göre değişebilir)
tuz, pulbiber, karabiber (miktarları isteğe bağlı)

Yapılışı:

Öncelikle bulgurla limon suyunu iyice karıştırıp bulgurların şişmesini sağlıyoruz. Diğer tarafta havuç ve turbu rendeleyip, nane ve soğanları küçük küçük doğruyoruz. Ton balığı konservelerinin fazla yağını süzdürüp, bütün malzemeleri kabaran bulgurla birleştirip, tuz ve biberlerle tatlandırıyoruz.

Herkese afiyet, bal, şeker olsun:).

YE#22 KURABİYE

2007-05-18T13:43:00.000+03:00

Yine bir YE etkinliği dönemi geldi çattı..Bu yemek etkinliklerini o kadar çok seviyorum ve heyecanla bekliyorum ki anlatamam. Etkinlik tarihleri benim için o ayın takvimde işaretlenmesi gereken günlerinden kesinlikle:).

Beni tanıyanlar bilir; en çok hamurişleri yaparken mutlu olurum; hatta bazen kendimce tarifler uydurur, türlü malzemelerle denemeler yaparım. Kurabiyeler ise gerek malzeme gerekse şekil açısından benim bu deneme isteğimi fazlasıyla tatmin eder. Yani bu ayın etkinlik konusu tam benlikmiş:), büyük keyifle yaptım kurabiyelerimi.

En çok sevindiğim ise; şimdi hepsi birbirinden güzel, değişik kurabiye tarifleri ile karşılaşacak olmam. Etkinliğe katılan hamarat ellerden kim bilir ne leziz kurabiyeler çıkacak:).

Bu ayın etkinliğine ev sahipliği yapan Sevgili Hülya’ya çok teşekkür ediyorum. Sitesinin ismi gibi bu etkinlik de tam şenlik havasında olacak bence.

Gelelim benim kurabiyelerime:)

Susamlı Kurabiyeler:

Malzemesi:

1 adet yumurta
1 su bardağından 1 parmak eksik toz şeker (3/4 bardak)
yarım su bardağı sıvıyağ
3 yemek kaşığı tahin
1 paket kabartma tozu
1 paket vanilya
Aldığı kadar un

Üzerine:
Yumurta beyazı
Bol susam

Yapılışı:

Öncelikle yumurtayı toz şeker ile iyice çırpıyoruz. Üzerine vanilyayı, sıvıyağı, tahini, kabartma tozunu ekleyip, aldığı kadar un ilave ederek, ele yapışmayan ama çok da sert olmayan bir hamur elde ediyoruz. Hamuru 0,5 cm kalınlığında açıp, yuvarlak bir kalıpla ya da su bardağının ağzıyla kesiyoruz. Daha sonra hazırladığımız bu yuvarlakları önce tamamen yumurta akına batırıp sonra her tarafını bolca susama buluyoruz (kurabiyelerin lezzeti susamın bolluğuyla doğru orantılı). 180 dereceye ısıtılmış fırında 15-20 dakika pişiriyoruz.

Tuzlu Kurabiyeler

Malzemeleri:

2 yumurta (birinin sarısı üzerine sürmek için ayrılacak)
2 yemek kaşığı tereyağı (oda sıcaklığında)
1 çay bardağı sıvıyağ
2 yemek kaşığı sirke
1 paket kabartma tozu (ben Dr Oetker’in Mahlep ve Susam aromalı kabartma tozunu kullandım, çok güzel bir aroması var)
2 çay kaşığı tuz
1 tatlı kaşığı toz şeker
alabildiği kadar un

Üzerine: Susam, haşhaş vs..

Yapılışı:

Yağları, tuzu, şekeri ve yumurtayı bir yoğurma kabında elimizle iyice karıştırıyoruz. Bu karışımın üzerine kabartma tozunu döküp üzerine sirkeyi ilave ederek köpürmesini sağlıyoruz. Daha sonra hamur kulak memesi kıvamına gelecek kadar un ekleyip yoğuruyoruz. Sonra hamuru merdaneyle yarım cm. kalınlığında açıp şekilli kalıplarla kesiyoruz. Yağlı kağıt serilmiş tepsiye dizdikten sonra, üzerine yumurta sarısı sürüp, susam ve haşhaş serpip 180 dereceye ısıtılmış fırında üzerleri kızarana dek pişiriyoruz.

Elmalı Rulo Kurabiyeler:

Malzemeleri:

İç Malzemesi:

4 adet elma
3 kaşık pudra şekeri
1 yemek kaşığı tarçın
1 çay bardağı kuru üzüm
1 su bardağı iri çekilmiş ceviz

Hamur Malzemesi:

2 yumurta
1 çay bardağı sıvıyağ
1 yemek kaşığı tereyağı ya da margarin
1 çay bardağı pudra şekeri
1 paket kabartma tozu
1 paket vanilya
1 yemek kaşığı sirke
alabildiği kadar un (ben tam buğday unu kullandım)

Yapılışı:

Öncelikle elmaları rendeleyip pudra şekeri ve tarçınla elmalar suyunu salıp çekene kadar pişiriyoruz. Ocağın altını kapatmadan hemen önce kuru üzümleri ve cevizi de ekleyip karıştırıyoruz ve içi soğumaya bırakıyoruz. Diğer tarafta yumurtayı, yağları, pudra şekerini, vanilyayı bir karıştırma kabında pürüzsüz bir hal alana kadar karıştırıyoruz. Bu karışımın üzerine kabartma tozunu ve sirkeyi ekleyip köpürmesini sağladıktan sonra kulak memesinden biraz daha sert bir hamur elde edene kadar un ekleyip yoğuruyoruz. Daha sonra hamuru yarım cm. kalınlığında dikdörtgen şeklinde açıp içine soğumuş elmalı karışımı sürüp rulo şeklinde sarıyoruz. Bu şekilde 1 saat kadar buzdolabında bekletip çıkarttıktan sonra 1 cm. kalınlığında dilimleyip yağlı kağıt serilmiş tepsiye diziyoruz ve 175 dereceye ısıtılmış fırında üzerleri kızarana dek pişiriyoruz.

Yulaflı Üzümlü Kurabiyeler

Malzemeler:
2 yumurta
Yarım su bardağı sıvıyağ
Yarım su bardağı tozşeker
1 paket kabartma tozu
1 paket vanilya
1 çorba kaşığı tarçın
1 su bardağı iri çekilmiş ceviz içi
1 su bardağı kuru üzüm
yarım su bardağı yulaf ezmesi
alabildiği kadar un (ben tam buğday unu kullandım)

Yapılışı:

Öncelikle yumurta, yağ, tarçın ve toz şekeri yoğurma kabına alıp iyice karıştırıyoruz. Un, yulaf ezmesi, kabartma tozu, vanilya, ceviz ve üzümü ekleyip sertçe bir hamur elde ediyoruz. Hamurdan gelişigüzel şekilde ceviz büyüklüğünde parçalar koparıp yağlı kağıt serili tepsiye diziyoruz. Önceden 175 dereceye ısıtılmış fırında üzerleri pembeleşene kadar pişiriyoruz.

Umarım tariflerimi beğenmişsinizdir. Herkese afiyet, bal olsun:).

Ben de diğer tarifleri sabırsızlıkla bekliyorum:))..

BUGÜN BENİM DOĞUM GÜNÜÜÜÜM:)

2007-05-15T01:38:00.000+03:00

Bugün benim doğum günüm..Hızla akan, gelen her yeni günde içinde binbir güzellik barındıran, bazen de şaşırtan; acısıyla tatlısıyla, doyasıya yaşanası bu hayattan bir yaş daha aldım:)...
Evin iki boğasından biri ben, 15 Mayıs doğumluyum, diğeri olan babam ise 17 Mayıs.. Eh durum böyle olunca bizim doğum günü kutlamaları hep çifte coşkulu oluyor:). Bu senenin kutlamasını ise biraz daha erken yaptık biz. Haftasonu halamlar, kuzenlerim, abimler, babaannem topluca bizdelerdi. Uzun zamandır bu takımı böyle bir araya toplayamıyorduk, iyi ki özel günler var da sevdiklerimizle biraraya gelip güzel vakitler geçiriyoruz. Kutlama
Pazar gününe denk gelince çifte doğum günü coşkusuna bir de anneler günü heyecanı eklendi. Sohbet ve neşe içinde yenen akşam yemeğinin ardından benim yaptığım kutlama pastamızı kestik. Pasta herkesten beğeni alınca, hemen de tükenince ne kadar mutlu oldum anlatamam. Bu sefer pastanın neli olacağı konusunu babacığıma bıraktım, o da benden kestaneli bir pasta istedi. Sonuçta bol kestaneli resimdeki pasta çıktı ortaya.

Dilerim daha nice seneler, bu seneki gibi, sevdiklerimizle beraber huzur ve sağlık içinde kutlarız doğum günlerimizi.

Pastanın tarifine gelirsek;

KESTANELİ DOĞUM GÜNÜ PASTASI

Pandispanyası:

4 yumurta
3 kahve fincanı un
1 kahve fincanı nişasta
3 kahve fincanı toz şeker
4 kaşık ılık su
1 paket vanilya
1 paket kabartma tozu
2 yemek kaşığı kakao

Kreması:

1 yumurta sarısı
4 tepeleme çorba kaşığı un
1 su bardağı toz şeker
1 litre süt
yarım küçük kutu krema
1 yemek kaşığı kakao
1 paket vanilya

Ayrıca: Kestane şekeri (ben Kafkas’ın 1 kavanoz kestane şekeri ve 1 paket kestane çerezini (kestano) kullandım)

Yapılışı:
Pandispanya için şeker,su ve yumurtaları mikserle iyice karıştırıp şekerin erimesini sağlıyoruz (bu aşama uzun sürmeli). Sonra unu, nişastayı, kakaoyu, vanilyayı ve kabartma tozunu eleyerek karışıma ekledikten sonra bu karışımı, yağlanmış kelepçeli kek kalıbına döküp 170 dereceye ısıtılmış fırında pişiriyoruz.
Krema için un, yumurta sarısı, kakao ve şekeri tencereye koyup azar azar süt ilave edip karıştırarak topaklanmasına izin vermeden pişiriyoruz. Bir süre kaynayan kremayı ocaktan alıp içine vanilyayı ekliyoruz. Bir kaba alıp çırparak iyice soğutuyoruz ve içine kremayı da ekleyip iyice karıştırıyoruz.
Hem pandispanya hem de krema iyice soğuduktan sonra ben pandispanyayı ortadan ikiye böldüm ve çok az sütle ıslattım. Kremamın yarısına kavanozdaki kestane şekerinden ezerek ilave ettim (şerbet içinde olan şekerleri önce iyice süzdüm, bu şekerlerden birkaçını üst süslemesi için de ayırdım). Bu, kestaneli kremayı pandispanyanın bir yarısına sürüp diğer yarıyı üzerine kapadım ve kremanın kestanesiz diğer yarısını pastanın her tarafına sürdüm. Pastanın üzerine kestane çerezini ufaladım, ortasını da ayırdığım kestanelerle süsledim.
Buzdolabında bir gece dinlenen pastamız ertesi gün kutlamamızın baş kahramanı oldu:).

Buradan, o güzel gün için canım aileme tekrar teşekkür etmek istiyorum; sizler gibi bir ailem olduğu için çok şanslıyım, iyi ki varsınız:)…

ISPANAKLI PASTIRMALI KREP VE LAPTOPUMUN BAŞINA GELENLER:)

2007-05-13T00:42:00.000+03:00

İnsan fark etmeden teknoloji eli ayağı oluyor gerçekten. Neden böyle söylediğime gelince; geçen hafta laptopumda bir arıza oldu ve servise gönderdik. Servistekilerin bize arızanın giderilmesi için öne sürdükleri fiyata az daha ekleyince yeni bir laptop alınabiliyordu (eh ben de öyle yaptım zaten:). Ama bütün bu bilgisayarımın arızalı olduğu süre, servisten cevap beklediğimiz süre, yeni bilgisayar alımı süreleri birbirine eklenince arada oldukça fazla bir zamanı bilgisayarsız geçirdim. Daha doğrusu işlerimi halledebilme adına başka bilgisayarlarla idare ettim ama alıştığım kendi bilgisayarım gibi olmadı hiç. Şimdi de yeni bilgisayarımda yazıyorum bu yazımı ama hala bu bilgisayara alışmış değilim (burç özelliklerimde okumuştum da Boğa’lar alıştığı bir nesneden, bir durumdan kolay kolay vazgeçemezlermiş; ben bunu sık sık yaşıyorum:)). Tüm bu nedenler bloguma yeni bir yazı eklememi de engelledi. Neyse, bundan sonra yazılarımı ve tariflerimi eski sıklığında yayınlamaya devam edeceğim.
Bunca zamanın kısa bir özetini yaptıktan sonra yazıyı bir tarifle noktalayalım. Resimdeki bu leziz krepler aslında çok önce yapılıp fotoğraflanmıştı ama tarifini vermek bu güne nasip oldu. Yine ben lafı daha fazla uzatmadan buyrun tarifi:)

ISPANAKLI PASTIRMALI KREP

Krep malzemesi:

2 adet yumurta
1 çay bardağı un
2 çay bardağı süt
1 çorba kaşığı sıvıyağ
tuz

İç Malzemesi:

Ispanak
Pastırma
Biraz sıvıyağ
Tuz

Beşamel Sos:

1 çorba kaşığı tereyağı
1 çorba kaşığı un
1 su bardağı süt
tuz

1 çay bardağı kaşar rendesi

Öncelikle krep malzemelerini iyice karıştırıyoruz ve kızdırılmış, biraz yağ sürülmüş tavada arkalı önlü pişirip bir kenara alıyoruz. Diğer tarafta istediğimiz miktarda ıspanağı doğrayıp biraz sıvıyağla kavuruyoruz, dilimlenmiş pastırmaları (gerekirse biraz da tuzu) ekleyip iç malzemesini hazırlıyoruz. Beşamel sos için unu yağla kavurup sütü azar azar ekleyerek kaynatıyoruz ve biraz tuzla tatlandırıyoruz. Daha sonra her krebin içine biraz iç koyup sarıyoruz ve bu şekilde tüm krepleri bir tepsiye diziyoruz. Kreplerin üzerini beşamel sos ve rendelenmiş kaşar peyniri ile kaplayıp, kaşarlar kızarana kadar fırında pişiriyoruz.

Afiyet, şeker olsun:)..

BU ARADA BÜTÜN ANNELERİN VE CANIM ANNECİĞİMİN ANNELER GÜNÜNÜ KUTLUYORUM.....

KADAYIFLI MUHALLEBİ

2007-04-30T15:58:00.000+03:00

Çok zamandır çeşitli yemek sitelerinde ve bazı bloglarda bu tatlıya rastlıyordum. Orijinal tarif kime ait tam bilemeyeceğim fakat sanırım Oktay Usta, benzer bir tarifi daha önce vermiş. Bende bu tatlının farklı çeşitlemelerini inceledim ve sonunda kendi damak tadımıza göre yaptım. Haftasonu misafirlerimiz için ilk defa denediğim bu tatlıya herkesin bayıldığını söylemeliyim:). Hem hafif hem de çok lezzetli bir tatlı çünkü sütlü tatlı oluşunun hafifliğini kadayıf katmanlarının lezzetiyle birleştiriyorsunuz. Bu tatlı bizim favorilerimiz arasına çoktan girdi bile.

Buyrun tarifi:

KADAYIFLI MUHALLEBİ

Malzemeleri:

Kadayıf katmanı için:
250 gr çiğ kadayıf
2-3 kaşık tereyağ
1,5 su bardağı kadar iri dövülmüş ceviz
4 kaşık toz şeker

Muhallebisi İçin:
1 litre süt
1 su bardağı toz şeker
5 tepeleme çorba kaşığı un
1 paket vanilya

Yapılışı:

Önce bir tencereye muhallebinin ununu ve şekerini koyup yavaş yavaş sütü ekleyip karıştırarak pişiriyoruz. Muhallebi kaynayıp koyulaşınca ocağı söndürüp vanilyayı ekliyoruz ve ara ara karıştırarak iyice soğumasını sağlıyoruz. Diğer tarafta kadayıfları didikleyip küçük parçalara bölüyoruz, tereyağıyla birlikte iyice kavuruyoruz. Kavrulunca cevizi ve şekeri ilave edip bir süre daha karıştırıyoruz. Kadayıflar da iyice soğuduktan sonra bir tepsiye önce kadayıfın yarısını döküp yayıyoruz, üzerine muhallebiyi döküyoruz, en üste kalan kadayıfları yayıyoruz. Buzdolabında beklettikten sonra dilimleyerek servis yapıyoruz.

Not:
1) Muhallebi ile kadayıfları birleştirmeden önce hem muhallebi hem de kadayıflar iyice soğumalı ki muhallebi kadayıfları yumuşatmasın.
2) Mümkünse buzdolabında 1 gece dinlenirse tatlımız çok daha güzel oluyor.
3) Ben yanında bir top kaymaklı dondurmayla servis ettim, ikisi birbirine çok yakıştı.

Herkese afiyet, şeker, lokum olsun:)..

Ayrıca yeni bir bloglar arası oyuna daha davet edildim. Canım arkadaşım Semra’nın bu nazik davetini seve seve kabul ediyor ve cevaplarımı yayınlıyorum:

Dogum yerin? Ankara
Takma adın? Cadı, Leblebi, Sarı Papatya
Oturdugun yer? Ankara
Meslek? Makine Mühendisi
Kaç kardeşsiniz? 2
Sevdigin sayı? 4
Nasıl bir kisiligin var? Tezcanlı, neşeli, biraz da inatçı (tamam biraz fazla inatçı:)).
Hobileriniz? Yağlı boya resim yapmak, Müzik dinlemek, Şiir (yazmak, okumak, biriktirmek..), Latin Dansları
Canın sıkkın oldu mu ne yaparsın? Müziğin sesini açar, canımı sıkan şeyi çözmeye çalışırım, işin içinden çıkamazsam anneme koşarım:).
Müzik tarzın? Klasik Batı Müziği, Türk Sanat Müziği, Kelt Müziği, New Age, Rock, Latin Müziği..
En sevdigin yemek? Zeytinyağlı Pırasa (Cidden:))
Sevdigin tatlı çesidi? Sütlü Tatlılar
Sevdigin içecek? Su
Sevdigin meyve? Elma
Sevdigin sebze? Domates
Sevdigin renk? Kırmızı
Alısverisi sever misin? Alışveriş için uzun uzun gezmeyi ve sonucunda pişman olmayacağım alımlar yapmayı severim (bazen mümkün olamasa da:))
Severek giydigin giysi? Kot pantalonlarım ve eteklerim
En sevdigin hayvan? Kelebekler ve köpekler
Hiç ölmek istedin mi? Hayır
Her seyi acele mi yaparsın? Gereken dikkati gösterebileceğime inandığım hızda acele edebilirim ancak
Tv de hangi maçları seyrediyorsun? Maç mı?? 5 dakikadan fazla seyredemem:). Sadece milli maçları seyretmek güzel oluyor.
Tv de hangi dizileri kaçırmıyorsun? Avrupa Yakası, Hatırla Sevgili (Kaçırmıyor değilim, yani o akşam için dışarda daha güzel bir aktivite varsa dizi kaçırmak umrumda olmaz:))
En son okudugun kitap? Şu Çılgın Türkler
En sevdigin ay? Mayıs
Haftada en sevdigin gün? Cumartesi
En çok kalbini kıran sey nedir? İkiyüzlülük
İncik boncuk seviyor musun? Sevmeyen var mı ki:).
Eglenceli yerlere gitmeyi sever misin? Benim eğlenebileceğim bir yerse tabi ki.
En sevdigin çiçek? Papatya

Ben de bu oyuna katılmak isteyen bütün arkadaşlarımı sobelemiş olayım:).

Herkese güzel ve verimli bir hafta diliyorum..

BİR ANNEANNE YEMEĞİ: İÇ BAKLALI ZEYTİNYAĞLI ENGİNAR

2007-04-28T00:56:00.000+03:00

Bazı yemekler vardır; tarifi o ailenin bayanları arasında nesilden nesile aktarılır. İşte, annemin de rahmetli anneannemden öğrendiği ve her yaptığında anneannemi ve eski günleri andığımız bazı tariflerimiz var bizim de. Zaten anneannemin aşçılığını, yaptığı yemeklere ne denli özendiğini, kalabalık sofraları bir sanat eserini meydana getirircesine süsleyip bezediğini unutmam mümkün değil. O eski günlerde bütün akrabalar Eskişehir’de anneannemlerin evinde toplanır, o özene bezene hazırlanmış birbirinden lezzetli yemekleri yerdik. Yemeklerin lezzetine bir de yapılan sohbetlerin lezzeti eklenir, keyfimize keyif katılırdı..
Ah, ahh, gerçekten eski günlere bir dalarsam sayfalarca yazabilirim ama şimdi asıl konumuz yemek:).
Geçenlerde annem yine bir anneanne yemeği yaptı; tam da mevsiminde olduğumuz enginarla; İç Baklalı Zeytinyağlı Enginar yemeğini. Ben, tabi her sebze yemeğini, özellikle de zeytinyağlıları çok sevdiğim için bu yemeğe en çok sevinen oldum. İç bakla ve enginarın bu derece uyumlu olabileceğini ilk kim ve nasıl keşfetmiş acaba, merak ettim şimdi:).
Gerçi anneannem eskiden baklaları bütün enginar çanaklarının içine doldurarak pişirirmiş, annemse enginarları iri dilimleyerek yapıyor. Bir de hiç üşenmeyip pişirmeden önce iç baklaların kabuklarını soyup o şekilde pişiriyor, böylece hem daha kolay pişiyor hem de baklalar yemeğin suyuyla özleşip enginarlarla iyice birleşmiş oluyor.

Gelelim tarifine:

İÇ BAKLALI ZEYTİNYAĞLI ENGİNAR

Malzemeler :

4 adet enginar
300-400 gr iç bakla (markette kutu içinde satılıyordu)
1 adet orta boy soğan
1 adet havuç
2 yemek kaşığı zeytinyağı
2 adet kesme şeker
tuz
dereotu

Yapılışı:

Öncelikle yemeklik doğranmış soğan ve halka halka kesilmiş havuçları zeytinyağıyla iyice kavuruyoruz. Bunun üzerine kabuklarını soyduğumuz iç baklaları, irice doğranmış enginarı, şekeri ve tuzu ilave edip, üzerine gelecek kadar kaynar su ekleyip pişiriyoruz. Pişip iyice soğuduktan sonra, üzerini doğranmış dereotuyla süsleyip servis yapıyoruz.

Afiyet olsun:). Herkese güzel bir haftasonu diliyorum..

ETKİNLİK #21 TAVUK YE

2007-04-18T23:39:00.000+03:00

Yorucu (yine de zevkli) geçen uzun bir hazırlanma devresinin ardından geçen haftasonu nişanım oldu. Artık ben de nişanlı bir kızım:). Neyse ki hiçbir aksilik olmadan, çok güzel bir organizasyonla, sevdiğim insanlarla beraber bol eğlenceli bir nişan töreni gerçekleştirdik. Darısı bütün bekarların başına diyelim:)..

Bu süreçte heyecanımı benimle paylaşan, güzel dilekleriyle içimi ısıtan, yüreklendirici sözleriyle destek olan siz blog arkadaşlarıma binlerce teşekkür ediyorum. İyi ki varsınız, iyi ki bu blogu yapıp sizleri tanımışım, hepinizi çok seviyorum:)..

Nişan yoğunluklarına rağmen hiçbir yemek etkinliği kaçırmak istemediğimden bu etkinliğe bir tarifle de olsa katılmak istedim.

Güzel blogunda bu ayın etkinliğine ev sahipliği yapan sevgili Emel'e teşekkürler ediyorum.

Umarım yemeğimi seversiniz.

TAVUKLU TERBİYELİ KEREVİZ

Malzemeler:

2 adet tavuk göğsü

1 adet orta boy kuru soğan
3 adet kereviz

1 yemek kaşığı salça

2 yemek kaşığı sıvıyağ

1 yumurtanın sarısı

1 limonun suyu

Yapılışı:

Tavukları kuşbaşı doğrayıp tencerede sularını salıp çekene kadar kavuruyoruz. Sularını çekince sıvıyağı, yemeklik doğranmış kuru soğanı ve salçayı ekleyip birkaç dakika daha kavuruyoruz. Diğer yanda kerevizleri soyup yine kuşbaşı şeklinde doğrayarak kavurduğumuz tavuklu karışıma ilave ediyoruz ve üzerini biraz geçene kadar kaynar su ilave edip kerevizler yumuşayıncaya kadar pişiriyoruz. Kerevizler pişince ocağı söndürüyoruz. Bir kapta yumurta sarısını, limon suyunu ve yemeğin sıcak suyundan birkaç kaşığını karıştırıp yemeğe ilave ediyoruz. İsteğe göre bu aşamada kereviz yapraklarını yemeğin üzerine doğrayıp daha yoğun bir aroma elde edebiliriz.

Herkese afiyet olsun:).

3X3 İÇİN SOBELENDİM:)

2007-04-10T01:09:00.000+03:00

Bugün internete girip de blogumdaki yorumlara göz attığımda çok hoş bir sürprizle karşılaştım; canım arkadaşlarım Betül, Serinmavi ve Aslı beni yepyeni bir oyun için sobelemişler:).
Oyunumuzun kuralları şu şekilde:
3 tane yemek tarifi verip, her birini 3 yemek bloguna ithaf edip, alttaki 3x3 soruyu soruyorsunuz:
Soruları cevaplamak içinse 3 günümüz oluyor.
Bu; 3 sayısı üzerine kurulmuş oyunda benim cevaplarım ve yemek tariflerimi ithaf ettiğim arkadaşlarım ise şöyle:

1.1. Daha once yasadiginiz 3 sehir?
Ankara

1.2. Tatil icin gittiginiz, gördüğünüz ve önermek istediginiz 3 yer?
Girne, Fethiye(Ölüdeniz), Gökova-Akyaka

1.3. Yasamak istediginiz (görmediginiz de olur) 3 şehir?
İstanbul (zor ama büyülü bir şehir bence), Chicago, Ankara (vazgeçemem ki:))

2.1. Şu anda ki mesleginiz nedir?
Makine mühendisiyim

2.2. Dünyaya yeniden gelseydiniz, hangi mesleği yapmak isterdiniz?
Tıbbi dedektif olmak isterdim (“ne alaka” dediğinizi duyar gibiyim:))

2.3. "Kesinlikle ben yapamazdim" dediginiz meslek nedir?
Cerrah olamazdım sanırım.

3.1. Yaşam felsefenizi oluşturan sözlerden biri?
Ben birkaç tane yazdım:
“Gülümse:)”
“Eğer bir dış etken seni üzerse, duyduğun acı o şeyin kendisinden değil, senin ona verdiğin değerden geliyordur, onu da her an ortadan kaldırma gücün vardır.
(Marcus Aunelius)”
''Her işte bir hayır vardır''

3.2. Bir kitapdan alınma, çok sevdiginiz bir cümle veya paragraf veya bölüm?

Çocukluğumun bahçesiydin sen, Bütün bilinen mutluluklardan uzakta, O sarışın akşamüstlerinde Iztırabın eşiğinde... Nefesim sıkıştığında seni sevmekten, Ömrümü okurdun o acı neşede, Ağzımdan kanlı bir nefes boşalırdı... Sonra,her bahar dönerdim oraya ben, Hiç gitmediğim uzaklardan, O sarışın akşamüstlerinde Ve bilinen bütün mutluluklardan sonra, Kalırdım orada, Çocukluğumun bahçesinde, Aşktan nefes alamadığım o yerde...

Cezmi Ersöz (Yine Seninle Geldi Hayat)

3.3. Cok sevdiginiz bir siirin bir parcası?

Dudak Payi

Çay bardaginda
Birakilan dudak payi
Kadar bile
Uzak kalamam
Gözlerine

Yakin olsun isterim
Ellerime ellerin
Yanindaki beton binaya
Yaslanmasi gibi
Köhne bir evin

Seni bir çivi
Gibi çaktim
Çünkü beynime
Ve toplayip
Bütün kerpetenleri
Attim denize

Sunay Akin

Gelelim ithaf ettiğim tariflere:

Kesinlikle favorilerimden olan Havuçlu Topkeklerimi Ayşe, Kübra ve Bocuruk’uma gönderiyorum.

Artık aile arasında benim klasiğim haline gelen ve her defasında çok beğenilen Koko Toplarımı Pınar, Lavantin ve Lezize’nin Sahra’sına yolluyorum.

Bir yiyenin ikinciyi de mutlaka istediği Sucuklu Tombik Poğaçalarımı ise Hesna, Perihan ve Seda’ya gönderiyorum.

Ben bu oyundan çok zevk aldım, umarım sobelediğim arkadaşlarım da benim gibi düşünürler.

BİR NOT:
Canım arkadaşlarım, bu arada ben bir hafta kadar bir süre bloguma daha az girebileceğim. Kısmetse bu haftasonundan sonra ben artık “nişanlı” bir kız olacağım:). Son hazırlıklar ve heyecanlarım nedeniyle bu süre zarfında yorumlarınıza kısa sürede cevap yazamazsam kusuruma bakmayın lütfen.
Nişandan sonra eski tempoda tariflere, yorumlara devam:)..
Herkese sevgiler, selamlar, öpücükler:)...
aslı

DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN ANNEM:)

2007-04-02T21:27:00.000+03:00

Bugün benim için çok önemli bir gün; bugün anneciğimin doğum günü. Ona olan sevgimi ve minnetimi burda sayfalarca yazsam bile tam olarak ifade edemeyeceğimi biliyorum. Ama o, onu ne denli sevdiğimi biliyor. Çünkü her fırsatta sevdiklerime ne kadar değerli olduklarını hissettirmek isterim, sevgi sözlerimi hakeden insanlara sonsuzca sarfederim. Çünkü bilirim ki bunu yapmak için en doğru zaman bugündür.
Siz de sevdiklerinize onları ne kadar çok sevdiğinizi, onların sizler için ne kadar kıymetli olduklarını şimdi söyleyin, bunu asla ertelemeyin...

Canım annem, seni çok seviyorum. İyi ki doğdun.....

Dün ailecek mini bir kutlama yaptık. Sevdiklerimizle paylaştığımız bir sofra ve tatlı sohbetler gibisi yok..

Bu da benim annem için yaptığım doğum günü pastası..Meyveli olduğu için oldukça hafif. Pastanın tasarımı, bloglarda çoktandır görüp de denemek istediğim bir tarz oldu. Etrafı kedidili bisküvileriyle sarılı ve kurdelayla bağlı bu pasta, başlı başına bir hediye gibiydi. Görüntüsü ve boyutu ilgi çekici olmuştu (elimin ayarı kaçmış, fazlaca büyük bir pasta yapmışım:)).
Buyrun tarifi:

ANNEMİN DOĞUM GÜNÜ PASTASI

Pandispanyası:

3 yumurta
3 kahve fincanı şeker
3 kahve fincanı un
1 paket kabartma tozu
1 paket vanilya

Kreması:

4 yemek kaşığı un
1 yemek kaşığı nişasta
1 yumurta sarısı
1 litre süt
1 su bardağı toz şeker
1 limon kabuğu rendesi
1 paket vanilya
yarım kutu çırpılmış krema (yemeklerde kullanılan küçük kutu kremanın yarısı mikserle çırpılıp katı hale getirilecek)

Ayrıca:
Muz, ananas, kivi, antep fıstığı, kedidili bisküvi, muzlu süt, tart jölesi

Ben pandispanyamı bir gün önceden yapıp buzdolabına kaldırdım. Pandispanya için şeker ve yumurtaları mikserle iyice karıştırıp şekerin erimesini sağlıyoruz (bu aşama uzun sürmeli). Sonra unu, vanilyayı ve kabartma tozunu ekleyip karıştırdıktan sonra karışımı, yağlanmış kelepçeli kek kalıbına döküp 170 dereceye ısıtılmış fırında pişiriyoruz.
Krema için un, nişasta, yumurta sarısı, limon kabuğu ve şekeri tencereye koyup azar azar süt ilave edip karıştırarak topaklanmasına izin vermeden pişiriyoruz. Bir süre kaynayan kremayı ocaktan alıp içine vanilyayı ekliyoruz. Bir kaba alıp çırparak iyice soğutuyoruz ve içine kremayı da ekleyip iyice karıştırıyoruz.
Bundan sonraki aşama tamamen tercihlere ve yaratıcılığa bağlı şekilleniyor. Ben şu şekilde yaptım; kekimi ikiye bölüp konserve ananasın suyuyla her iki katını hafifçe ıslattım. Bir katı tabağa aldıktan sonra üzerine krema sürdüm; dilimlenmiş muz ve ananasla kremanın üzerini kapladım. Onların üzerine ince bir tabaka halinde yine krema sıvayıp üzerini soyulmuş antep fıstıklarıyla kapladım. Diğer kek katımı üzerine örttükten sonra kalan kremayı pastanın üstüne ve çevresine sıvadım. Sonra kedidili bisküvilerimin düz kısımlarını muzlu sütle ıslatıp pastanın çevresine yapıştırdım (benim pastama fazla uzun geldikleri için bisküvilerin uçlarından biraz kestim). Pastanın üzerini ise doğradığım muz, kivi ve ananaslarla süsledim; hazır tart jölesini meyvelerin üzerine sürüp parlak bir görüntü yaratmış oldum.
Biz pastanın görüntüsüne ama daha çok da tadına ve hafifliğine bayıldık.
Pasta yapmayı çok seviyorum, hele de doğumgünlerinde sevdiklerimi onlara özel pastalarla mutlu etmek benim için ayrı bir zevk...

Tarifi deneyecek olanlara şimdiden afiyet olsun diyorum:).

ALMAN PASTASI VE GERİ SAYIM:)

2007-03-31T01:56:00.000+03:00

Bu aralar klasörümde o kadar çok yemek fotoğrafı birikti ki anlatamam sizlere..İçimde hep yeni tarifler ekleme isteği var ama daha önce yazdığım gibi oldukça yoğun zamanlar geçiriyorum. İş temposuna bir de tatlı telaşlar eklenince herşeye yetebilmem için kendimden birkaç tane klonlatmam gerektiğini düşünmeye başladım:). Zaman da hızla akıp geçiyor bir yandan..Yaklaşık 15 gün sonra ben artık nişanlı bir insan olacağım...Ne diyeyim; heyecan dorukta işte, geri sayım başladı:).

Tarifinin pratikliği açısından bu sefer sizlere bizim ailecek favori tatlılarımızdan birinin yapılışını vereceğim; Alman Pastası.
Ben ilkokuldayken çok iyi hatırlıyorum da bizim mahallenin pastanesinden alırdık Alman Pastasını. Onca süslü püslü, kremalı, çikolatalı, meyvalı pastalar arasından nedense bu mütevazi:) ve hafif pastayı seçer alırdık. O zaman satın aldığımız Alman Pastalarının üzerini, bizden farklı olarak, incir şekerlemeleriyle süslediklerini hatırlıyorum.

İşte bizim Alman Pastamız:

Malzemeleri:

Keki:
2 yumurta
1 çay bardağı sıvıyağ
1 çay bardağı yoğurt
1 çay bardağı toz şeker
1 paket kabartma tozu
3,5 çay bardağı un

Kreması:
Yarım litre süt
1 adet yumurta sarısı
1 çay bardağı toz şeker
1,5 çorba kaşığı un
1 paket vanilya

üstüne: pudra şekeri

Yapılışı:
Önce yumurta ve şekerleri iyice mikserle çırpıp üzerine diğer kek malzemelerini ekleyip karıştırarak kek hamurunu oluşturuyoruz. Hamuru yuvarlak bir kalıba döküp, önceden 170 dereceye ısıtılmış fırında üzeri pembeleşene kadar pişiriyoruz. Diğer yanda vanilya hariç bütün krema malzemelerini karıştırıp kısık ateşte kaynatıp krema kıvamında pişiriyoruz. Ocağı kapatınca vanilyayı ekleyip iyice karıştırarak soğumaya bırakıyoruz. Pişen kek ve krema iyice soğuduğunda kekimizi ikiye bölüp arasına tüm kremayı sürüyoruz. Pastanın üzerine pudra şekeri eleyip dilimleyerek servis ediyoruz.
İşte bu kadar pratik bir tarif. Lezzeti de oldukça tatmin edici.

Herkese afiyet bal şeker olsun:).

HAVUÇLU TOPKEKLER

2007-03-24T01:14:00.000+02:00

Bu hafta bu topkekleri iki kez yaptım. Öyle çok beğeni topladılar ki..

Tarif benim uydurmam; biraz ondan biraz bundan usulü (zaten sık sık kek yapınca ister istemez malzemelerin oranları hakkında bir fikriniz oluyor). Bu kekler çok güzel kabardılar, sünger gibi de yumuşak oldular. Tek porsiyonluk olmaları çok pratik, hem de böyle pofidik kekler bence çok sevimli oluyor:). Kapalı bir kapta tazeliklerini günlerce koruyacak gibiler (işte burda bir belirsizlik vurgusu yaptım çünkü bizde günlerce kalmadan iki günde bitiveriyorlar:)). İçindeki malzemelerin çeşitliliği sayesinde hem çok besleyici hem de çok doyurucu bir kek bu.

İşte tarifi:

HAVUÇLU TOPKEKLER

Malzemeleri:
4 havuç
1 su bardağı toz şeker
1 tatlı kaşığı tarçın
3 yumurta
yarım su bardağı sıvıyağ
1 çay bardağı süt
1 paket kabartma tozu
1 paket vanilya
2,5-3 bardak un (ben tam buğday unu kullandım)
1 çay bardağı kuru üzüm
1 su bardağı dövülmüş ceviz

Yapılışı:
Havuçları robotta kıyıp keki karıştıracağımız kaba alıyoruz, üzerine şekeri ve tarçını ekleyip kaşıkla karıştırarak yarım saat kadar havuçların sulanmasını bekliyoruz. Havuçlar sulandıktan sonra yumurtaları ekleyip iyice köpürene kadar mikserle çırpıyoruz. Daha sonra yağı ve sütü ekleyip karıştırmaya devam ediyoruz. Unu, kabartma tozunu ve vanilyayı da karışıma eleyip mikserle iyice çırpıyoruz. Son olarak ceviz ve kuru üzümü de ekleyip karıştırıyoruz ve karışımı kağıt kek kaplarına paylaştırıyoruz (kalıpların yarısını dolduruyoruz). 175 dereceye ısıtılmış fırında yaklaşık 20 dakika (kürdan testi tam sonuç verecektir:)) pişiriyoruz.

Herkese afiyet bal, şeker, kaymak, lokum,...olsun:)

BALLI KURABİYE YA DA TARÇINLI BİSKÜVİLER

2007-03-21T00:58:00.000+02:00

Bu aralar, hafta içi işyerim ve evim arası koşuşturmalarından; kalan zamanlarımı ve aklımı dolduran nişan hazırlıklarımdan fırsat bulup da yeni tarifler denemek pek mümkün olmuyor. Neyse ki canım annem bu açığı fazlasıyla kapıyor. Geçen hafta da işten gelince koca bir tabak dolusu kurabiyeyi mutfak tezgahı üzerinde görünce hem kurabiye yiyeceğimiz için (ama daha çok da) bloguma yeni bir tarif ekleyebileceğim için sevindim:).

Annem bu tarifi Dr. Oetker’in vanilya paketinin arkasından almış. Adı “Ballı Kurabiye” ama kıtır kıtır oluşu ve aroma olarak baldan çok içindeki tarçını hissediyor oluşunuzdan ben bu kurabiyelere “Tarçınlı Bisküvi” demeyi daha uygun buldum (kimbilir belki sizler de bu tarifi dener ve bana hak verirsiniz). Bu tarifle oldukça fazla sayıda bisküviniz oluyor ve hepsini tüketinceye kadar da kıtır kıvamından hiçbirşey kaybetmiyor. Ben zaten en çok bu yanını sevdim.

Buyrun tarifi:

1 adet yumurtayı ½ su bardağı toz şeker ile 3 dakika çırpın. Üzerine 1 çay kaşığı tarçın, 1 poşet vanilya, 2 yemek kaşığı bal, ½ su bardağı sıvıyağ, ½ su bardağı dövülmüş ceviz, 2,5 su bardağı elenmiş un, 1 poşet kabartma tozu ekleyip yoğurun. Hamuru 0,5 cm kalınlığında açıp kalıplarla kesin. 180 dereceye ısıtılmış fırında 15-20 dakika pişirin.

Bisküvilerinizi hazırlayıp bir bardak çay ya da süt ile kitap keyfi yapın. Pişman olmayacaksınız:).
Herkese afiyet olsuuun...

YE#20: "YURDUMUZUN YENİLEBİLİR OTLARI" ve FESLEĞEN SOSLU MAKARNA

2007-03-18T22:41:00.000+02:00

Yine yeni bir ay ve yeni bir etkinlik daha...Bu sefer etkinliğe ev sahipliğini Sevgili Asya yapıyor ve bu ayın konusu olarak “Yurdumuzun Yenilebilir Otları”nı seçmiş. Birbirinden leziz yemek tariflerini yayınladığı o güzel blogunda etkinlik için bloglardan gelen pekçok lezzetli yemeği bizlerle paylaşacak. Hepsini sabırsızlıkla bekliyorum doğrusu:).

Konu otlar olunca benim bilgim biraz sınırlı kalıyordu. Aslında market raflarında özellikle son zamanlarda o kadar çok çeşitli otların satılmaya başladığını görmüştüm ki her seferinde bu farklı otların paketlerini elime alıyor, özelliklerini ve yeniş şekillerini okuyordum. Derken, bu konu karşıma çıkınca birden aklımda otların isimleri dönmeye başladı. Sonuç olarak fazlaca iddialı olmadığım farklı otları denemek yerine sıkça kullandığım ve lezzet katıcı olarak hep özel bir yerde tuttuğum taze fesleğenler geldi aklıma. Daha önce saksıda yetiştiriyordum fesleğeni ve zaman zaman tazecik yapraklarından koparıp yemeklerimi tatlandırmalarını sağlıyordum. Şimdi güzelce paketlenmiş olarak satılıyor marketlerde. Bu sayede mutfakta her mevsim taze fesleğeni kullanabiliyorum.

Fesleğeni en yakıştırdığım yer ise makarna sosu. Bu yüzden etkinlik için; lezzetine güvendiğim, ailecek severek yediğimiz fesleğenli soslu makarna tarifini yayınlamayı uygun buldum. Buyrun tarifi:) :

FESLEĞEN SOSLU MAKARNA

Malzemeler:

1 paket spagetti makarna (ben kepekli makarna kullandım)
2 su bardağı süt
2 kaşık un
2 kaşık sıvıyağ
8-10 yaprak taze fesleğen
1 çay kaşığı hindistan cevizi
1 su bardağı hellim peyniri rendesi
tuz

Yapılışı:

Önce makarnamızı haşlayıp süzüyoruz. Diğer tarafta sıvıyağ ile unu kavurup üzerine azar azar sütü ekleyerek çırpma teliyle karıştıra karıştıra koyu kıvama gelinceye kadar sosu pişiriyoruz. Sosun içine hindistan cevizini ve tuzu ekleyip karıştırdıktan sonra ocağın altını kapatıyoruz. Aynı zamanda sosa rendelenmiş hellimi ve ince doğranmış fesleğeni de ekledikten sonra makarnayı sıcak sosa döküp, makarnanın tümü sosa bulanacak şekilde karıştırıyoruz. Makarnamız sosun içinde bir süre dinlendikten sonra servis yapıyoruz.

Not: Servis önerisi olarak; makarna tabağa alındıktan sonra üzerine çekilmiş ceviz dökülürse yoğun ve güzel bir lezzet elde edilecektir.

Herkese afiyet olsuuuun:).

Etkinliğe ev sahipliği yapan Asya’ya teşekkürler ediyorum..

YENİ BİR OYUN: ALDIM-KULLANDIM-SEVDİM

2007-03-14T12:16:00.000+02:00

Bloglararası oyunları ilk gördüğümde daha benim bir blogum yoktu. O zamanlar özenerek ve yüzümde gülücüklerle takip ederdim sobelemeceleri:). Şimdi arkadaşlarım beni sobeledikçe oyunlara katılıyor ve çok da zevk alıyorum oynamaktan.

Sanırım halihazırda devam etmekte olan iki tane oyun var ve beni Defne’cim sobelemiş. Ben de onun bu nazik davetini seve seve kabul ediyor ve “alıp, kullanıp, sevdiklerimiz oyunu”na dahil oluyorum:).

Bu oyunu adı anlatıyor aslında..Yapmamız gereken; satın alıp da severek kullandığımız birkaç ürünü tanıtmak. Ben de böylece severek kullandığım birkaç ürünü sıraladım..

Fotoğraf makinem... Aslında bu tür şeylerde markadan pek anlamam pek de önem vermem; işimi görsün, sonuç içime sinsin yeter. Bu fotoğraf makinasındaki en çok hoşuma giden şeyse fotoğraflardaki renklerin canlılığı ve doğallığı oldu. Bunun farkını ise fotoğraf makinamın pilinin bittiği bir gün babamın makinasını kullanmak zorunda kalmamla anladım. Aslında babamın makinasının çözünürlüğü daha fazla olmasına rağmen fotoğraflardaki aynı doğallığı o makinayla elde edemedim. Bu fotoğraf makinasını önceden de kullanıyordum ama ne zaman ki bir blogum oldu ve yemeklerin fotoğraflarını çekmem gerekti, işte o zaman makinamın kullanmadığım pek çok özelliği olduğunu keşfettim:).

Arçelik Semaverimiz..Eğer sizler de bizim aile gibi çay koliklerdenseniz mutlaka bu semaverden bir tane edinin derim. Bu üründe teknoloji ve eskinin o semaver keyfi bir araya gelmiş. Oldukça fazla su alabilen haznesiyle saatlerce taze çay içebiliyorsunuz. Bu nasıl oluyor tam bilemiyorum ama çay gerçekten de daha uzun süre taze kalıyor. O bir köşede sessiz sessiz fokurdamaya devam ederken siz bardak bardak çayın keyfine varıyorsunuz. Hele de kalabalık bir misafir topluluğu gelince kapasitesiyle sizi oldukça rahatlatıyor. Ama sanırım bu semaveri edinmek için hayatınızda çayın önemli bir yeri olmasında fayda var çünkü ilk maliyeti bir çaydanlığa göre hayli yüksek.

Kek kalıplarım….Aslında kek yapımıyla ilgili her tür alet edevat ve malzeme benim sevdiğim mutfak gereçlerindendir. Mutfağımızı kendi ıvır zıvırlarımla fazlaca kalabalık ettiğim için ve maaşımın tamamını kek kalıplarına yatırmayı pek mantıklı bulmadığım için kendimi bu konuda biraz frenlesem de nerde değişik bir kek kalıbı görsem almak istiyorum:). Markaları değişik olan bu kalıplar, farklı zaman dilimlerinde farklı mağazalardan alınmıştı. Kek yapmayı ve kalıplarımı çok seviyoruuuum:).

Tabiki kelebek aksesuarlarım…Kelebekleri ne çok sevdiğimi blogumu ziyaret eden herkes az çok anlamıştır zaten. Üzerinde kelebek motifi bulunması bir mağazada gezerken o ürüne dikkat etmem için yeterli tek sebep belki de:)..Kelebekli tokalarım, kelebekli küpelerim, kelebek süslerim, kelebek stickerlarım, kelebek tabağım, kelebek kurabiye kalıbım…Ve daha unuttuğum benzer birçok ürün de sırf bu yüzden severek kullandıklarım arasında.

Kolye askılığım…Bu askılığı almadan önce kolyelerim bir kutu içinde dururdu ve ben her seferinde birbirine dolaşmış kolyeleri çözmeye çalışırdım. Eh, belli bir tempo içinde hayat sürdürmeye çalışan biri olunca da sadece bu işe harcanan zaman bile büyük kayıp oluyordu. Bu askılık büyük yardımcım oldu.

Gelelim kimleri sobeleyeceğime:)…Umarım arkadaşlarım Gülenay, Lavantin ve Pınar davetimi kabul eder ve Alıp, Kullanıp, Sevdiklerini bizlerle paylaşırlar.

Herkese sevgiler:)….

PATATESLİ MUSKA BÖREĞİ VE ŞEHRİYELİ SEBZE ÇORBASI

2007-03-11T00:59:00.000+02:00

Daha yeni bir çorba tarifi paylaşmışken vakit geçirmeden bir çorba tarifi daha ekleyim istedim. Ben çorba içmeyi çok seviyorum; hem besleyici hem de mideyi rahatlatıcı geliyor bana. Üstelik çorba çeşitlemelerinin sonu olmayışı değişik lezzetler yaratma hevesimizi fazlasıyla tatmin ediyor. Bu sefer sebzeli ve şehriyeli bir çorba tarifini paylaşıyorum sizlerle.

Çorbanın yanında böreğe de kimsenin hayır diyeceğini sanmıyorum. Biz de ailecek her daim böreğe “evet” diyenlerdeniz:). Bu muska böreği annecimden. Babam geçenlerde iş için şehir dışına çıkmıştı ve oralarda evin de özlemiyle annemden börek istemişti. Annem de çarçabuk bu börekleri hazırladı ve babam eve börek kokularının eşliğinde girdi (mutluluğunu tahmin edersiniz:)). Ben en çok bu böreklerin tarifinin pratikliğine ve puf puf görünüşlerine bayıldım.
Tarifler aşağıda, herkese afiyet olsun:)..

Şehriyeli Sebze Çorbası:

Malzemeleri:

1 orta boy soğan
1 havuç
1 orta boy kereviz
1 patates
1 bardak kırmızı mercimek
2 yemek kaşığı sıvı yağ
2 yemek kaşığı salça
kaynar su
1 avuç arpa şehriye
tuz
karabiber
toz kırmızı biber

Yapılışı:

Soğanı, havucu, kerevizi ve patatesi rendenin ince tarafıyla rendeleyip sıvıyağla bir miktar kavuruyoruz. Sebzeler iyice ölünce salçayı da ekleyip bir miktar daha kavuruyoruz. Bunların üzerine yıkanmış kırmızı mercimeği ve kaynar suyu ekleyip kaynamasını sağlıyoruz. Burda suyun miktarının ayarını çorba kıvamı sağlayana kadar yavaş yavaş ekleyerek yapıyoruz. Bu karışımı yaklaşık 10 dakika kaynattıktan sonra bir avuç kadar şehriye, tuz, karabiber ve kırmızıbiber ekleyip, şehriyeler yumuşayıncaya kadar pişiriyoruz.

Patatesli Muska Böreği

Malzemeleri:

3 yufka
1 çay bardağı yoğurt
1 yumurta
1 çay bardağı sıvıyağ

İçi için:

3 patates
6-7 sap taze soğan
yarım demet maydanoz
150 gr beyaz peynir
tuz
karabiber
toz kırmızı biber

üzerine: yumurta sarısı ve çörekotu

Yapılışı:

Öncelikle yoğurt, yumurta ve sıvıyağı karıştırıyoruz ve bu hazırladığımız karışımın üçte birini serdiğimiz ilk yufkamıza sürüyoruz. Karışım sürdüğümüz yufkayı 4’er parmak eninde şeritler halinde kesiyoruz. Diğer tarafta patatesleri haşlayıp, soyup, eziyoruz. Ezilmiş patatese doğranmış taze soğanı, kıyılmış maydanozu, ezilmiş beyaz peyniri ve baharatları ekleyip içimizi hazırlıyoruz. Birer yemek kaşığı içi kestiğimiz yufka şeritlerinin ucuna koyup muska şeklinde katlıyoruz ve yağlanmış tepsiye diziyoruz. Tüm yufkalara aynı işlemleri uyguladıktan sonra böreklerin üzerine yumurta sarısı sürüp çörek otu serpiyoruz. 180 derece fırında üzerleri kızarana dek pişiriyoruz.

BARBUNYALI TARHANA ÇORBASI

2007-03-09T11:41:00.000+02:00

Kış günlerini geride bırakıp bahar aylarına adım attık bile çoktan. Şöyle sıcacık bir kase çorbanın tadına varabileceğimiz belkide son soğuk akşamları yaşıyoruz. Ben de bu yazıda tarhana çorbasına yer vermek istedim.
Bu, geleneksel çorbamızı hemen hemen herkes bilip yapıyor zaten ama benim burda paylaşmak istediğim tarhana çorbasının biraz farklı bir sunumu. Çorbanın besleyiciliğini ve lezzetini artırmak adına eklenebilecek farklı malzemeler sizin hayal gücünüze kalıyor aslında. Bizim sunumun tarifi hemen aşağıda.Tarhanayı bu yapışımızda barbunya kullanmıştık ama aynı şekilde haşlanmış nohut, kuru fasulye gibi farklı baklagiller de kullanıyoruz zaman zaman. Bazen de 1-2 diş sarımsağı dövüp çorbaya eklediğimizde tarhanayla çok farklı bir lezzet daha yakalamış oluyoruz. O şekilde de denemenizi öneririm.

Not: Şu anda bu yazıyı yazarken dışardan cıvıl cıvıl kuş sesleri geliyor. Pencereden süzülen güneş ışınları ise içimi ısıtıyor adeta..Hoşgeldin bahar, iyi ki geldin:)….

Barbunyalı Tarhana Çorbası:

Malzemeleri:

4 yemek kaşığı tarhana
5 bardak soğuk su
1 kaşık domates salçası
2 kaşık sıvıyağ
1 bardak haşlanmış barbunya
nane ve tuz

Yapılışı:

Bir tencereye tarhana, salça, sıvıyağ, arzu ettiğiniz kadar nane ve soğuk su eklenip kaynayana kadar sürekli karıştırılır. Su miktarı isteğe göre artırılıp azaltılabilir; en iyisi önce daha az ekleyip, çorba koyu olursa biraz kaynar suyla çorbayı seyreltmek olacaktır. Çorba iyice kaynayınca haşlanmış barbunya ve tuz eklenerek birkaç dakika daha pişmeye bırakılır.

Herkese afiyet olsun:).

KIŞIN NİMETİ PORTAKAL, PORTAKALLI CHEESECAKE VE TATLI TELAŞLAR:)

2007-02-27T09:25:00.000+02:00

Günlerdir blogumu yenileyemedim. Bir yandan hep aklımda yeni birşeyler yapmak, yeni tarifler eklemek var ama öte yandan bu aralar bunun için yeterli zamanı yaratamıyorum kendime. Neyse ki haklı mazeretlerim var (böylece içim biraz olsun rahatlıyor:)).

Şu aralar tatlı telaşlar içindeyim; birkaç aya kadar nişanım var ve sanki zaman su gibi akıp gidiyormuş gibi geliyor bana. Sanki birşeyleri yetiştiremeyecekmişim, birşeyleri eksik yapacakmışım gibi geliyor. Biliyorum, abartıyorum ama napiym çok, çoook heyecanlıyım:). Bu aralar birkaç günlük gecikmelerim olursa herkesin hoşgörüsüne sığınmak istiyorum. Fırsatım oldukça fazlasıyla telafi edeceğim açıklarımı:).

Gelelim bu seferki tarifimizeee..Kış geçmeden onun nimetlerinden sonuna kadar faydalanma taraftarıyım. Bunların bellki de en önemlisi şu aralar bolca bulduğumuz ve bolca da tüketmemiz gereken “portakal”. Portakal başlı başına bile bir tatlı sayılabilir benim için (ben tam bir meyve canavarıyım:)) ama bunun yanında içinde portakal kullandığımız türlü tatlı, kek, pasta tariflerimiz vardır hepimizin. Ben de bu sefer cheesecakeimin üzerinde portakaldan bir kat olsun istedim. Cheesecakein her türünü severek yediğimiz için sık sık yaparım evde; ama genelde hep ananaslı ya da vişneli yaptığım cheesecakeimi bu sefer portakalla denedim. Bu lezzeti daha önce keşfetmediğime de pişman oldum:). Umarım siz de tarifi dener ve memnun kalırsınız.

İşte tarifi:

Malzemeler:

2 paket Eti Burçak Bisküvi

2 kaşık erimiş tereyağ (kıvam için biraz da süt kullandım)

1 su bardağı süzme yoğurt

1 su bardağı tozşeker

3 yumurta

1 yemek kaşığı un

1 limon kabuğu rendesi

1 paket vanilya

1 kutu labne peyniri

Üzeri için:
1-2 portakal
1 bardak portakal suyu

1 çorba kaşığı nişasta

1-2 çorba kaşığı şeker (isteğe göre artırılıp azaltılabilir)

Yapılışı:

Bisküvileri blendırda ezip erimiş tereyağ ve sütle karıştırıp biraz katı bir hamur elde edip bunu kelepçeli bir kalıbın dibine yayıyoruz. Kalıba bastırdığımız taban hamurumuzu buzdolabına kaldırıyoruz. Yumurtaların sarılarını ve aklarını ayırıp akları kar haline gelene kadar mikserde çırpıyoruz. Diğer yanda 1 bardak şekeri, yumurta sarılarını, unu, vanilyayı ve limon kabuğu rendesini iyice çırpıp üzerine yoğurdu ve peyniri ekliyoruz tekrar iyice çırpıyoruz. Sonra yumurta aklarını tahta bir kaşık yardımıyla (akları fazla söndürmeden) diğer malzemeye ekliyoruz. Bu karışımı kalıptaki bisküvilerin üzerine döküp 160 derece fırında üzeri pembeleşinceye kadar pişiriyoruz. Sonra fırında soğumaya bırakıyoruz, kapağını açmadan. Daha sonra portakal suyunu bir tencerede nişasta ve ağız tadınıza göre biraz şekerle (şeker eklenmeyebilir de) kaynatıp katılaşana kadar pişiriyoruz. Diğer taraftan portakalları soyup; ince, yuvarlak dilimleyip bunlarla cheesecakeimizin üzerini süslüyoruz. Biraz karıştırıp ılıttığımız portakal suyu peltesini de en üst kat olarak portakal dilimlerinin üzerine döküyoruz. Oda sıcaklığına geldikten sonra bir gece buzdolabında bekletiyoruz. Ertesi gün servis ediyoruz.Herkese afiyet olsun:)...

YE#19 KEK ETKİNLİĞİ

2007-02-19T00:14:00.000+02:00

Öncelikle bu ayın etkinliğine ev sahipli yapan kekevi sitesinin webmasteri Ayşenur’a çok teşekkür ediyorum. Güzel sayfasında onlarca kek tarifini bizlere ulaştırıyor olması büyük incelik.
Her ay yemek etkinliklerini büyük bir heyecanla bekliyorum. Bakalım bu ay hangi konuda neler deneyeceğiz, hangi tarifleri defterlerimize ekleyeceğiz diye merak edip duruyorum. Bu ay ise seçilen konu beni ayrıca heyecanladırdı çünkü “kekler” benim hem yapmasını hem de yemesini çok sevdiğim yiyecekler listesinin belki de en başında gelir. Nedeni tam olarak ne bilemiyorum ama sanırım bu yapmayı denediğim ilk yiyecek olmasından kaynaklanıyor. Ortaokulun başlarında hemen hemen her gün kek denemeleri yapardım. Bu denemeler sırasında kek kabarırken fırın kapağının açılmaması gerektiğini, açılırsa tüm çabanın boşa gidip kekin dümdüz olacağını ve benzeri pek çok bilgiyi acı tecrübelerle de olsa bizzat öğrenmiş oldum:). Bunca yıl sonra belki de sonuçlarına en çok güvendiğim tarifler yine kek tariflerimdir. Evdeki malzemelerle, hayal gücümü de kullanarak, göz kararı ölçülerimle çok çeşitli kekler yapmaya bayılırım.

Eh bunca zaman keklerle bu denli haşır neşir olunca, bu etkinlik için birden çok tarif vermeyi kendime bir borç bildim. Umarım tariflerimi dener ve sonuçlarından memnun kalırsınız.

YOK YOK KEKİ:)

Malzemeleri:

4 yumurta
2 adet iri havuç
10-15 adet kuru kayısı
1 su bardağı ceviz
4 tepeleme yemek kaşığı hindistan cevizi
1,5 su bardağı şeker
1 su bardağı süt
1 su bardağı sıvıyağ
1 paket kabartma tozu
1 paket vanilya
3 su bardağı un (ben tam buğday unu kullandım)

Yapılışı:

Öncelikle yumurtalarla şekeri, şeker eriyene kadar güzelce çırpıyoruz. Diğer yanda havuçları rendeleyip bir tavada havuçlar yumuşayıncaya dek soteliyoruz ve ılınmaya bırakıyoruz. Kuru kayısıları ve cevizleri ayrı ayrı robotta iyice kıyıyoruz. Daha sonra şeker yumurta karışımına sütü, yağı, havuçları, kayısıları, cevizleri ve hindistan cevizini ekleyip iyice çırpıyoruz. Unu, kabartma tozunu ve vanilyayı da eleyerek karışıma ekleyip karıştırıyoruz. Yağlanmış kek kalıbına karışımı döküp 175 dereceye ısınmış fırında 40-45 dakika pişiriyoruz.

SÜRPRIZ KEK

Bu kekin tarifini Tarif Defterindeki Lodos adlı üyenin yazısında çoktandır görüp denemek istiyordum, nasip kek etkinliğimizeymiş. Ben bu tarifteki malzemeleri artırarak biri küçük biri büyük iki baton kalıpta yaptım keklerimi. Tarifin orjinali burada. Benim değiştirerek uyguladığım şeklinin malzemeleri ise aşağıda.

hamur için:
4 yumurta sarısı
2 su bardağı şeker
yarım bardak sıvıyağ
1,5 su bardağı süt
1 su bardağı fındık kırığı
2 tepeleme yemek kaşığı kakao
4 su bardağı un (tam buğday unu kullandım)
1 paket kabartma tozu
1 paket vanilya

Arası için:
4 yumurta akı
4 yemek kaşığı şeker
2 çay bardağı hindistan cevizi
(tarifin aslında vişne tanesi var ama ben koymadım)

KAHVELI KAYISILI KEK

Bu tarifi gazetenin verdiği Oktay Usta ile Lezzet Yolculuğu dergisinden annem etkinliğimiz için denedi. Yalnız malzemelerde kendi damak tadımıza göre ufak değişiklikler yaptı. Aşağıda bizim yaptığımız şekliyle tarifi var.

Malzemeler:

8 adet kuru kayısı
3 adet oda ısısında yumurta
1 su bardağı toz şeker
yarım su bardağı sıvıyağ
1 su bardağı süt
3 çorba kaşığı granür kahve
1 paket kabartma tozu
alabildiği kadar un (tam buğday unu kullandık)
üzerine serpmek için fındık kırığı

Şeker ve yumurtaları mikserle iyice çırpıp şekerin erimesini sağlıyoruz. İçerisine sıvıyağ, süt ve kahveyi ekleyip karıştırıyoruz. Daha sonra kabartma tozunu ve alabildiği kadar unu (karışım boza kıvamına gelene kadar) ekliyoruz. En son küp küp doğradığımız kuru kayısıları ilave edip karıştırdıktan sonra yağlanmış kalıba döküp, üzerine fındık kırığı serpip, 170 dereceye ısıtılmış fırında pişiriyoruz.

DEREOTLU PEYNIRLI KEK

Bu da kayısılı kek gibi aynı dergiden annemin denediği tuzlu bir kekin tarifi. Tarif Oktay Ustadan ama tabiki biz yine değişiklikler yaptık. Tarifin alttaki hali bizim yaptığımız şekli.

Malzemeler:

3 adet yumurta
1 su bardağı rendelenmiş kaşar peyniri (biz dil peyniri kullandık)
1 çorba kasesi beyaz peynir (biz hellim peyniri rendesi kullandık)
1 tutam dereotu
1 büyük çay bardağı sıvıyağ
1 çay bardağı süt
1 tatlı kaşığı tuz
1 paket kabartma tozu
aldığı kadar un

Yapılışı:

Öncelikle yumurtayı, sütü, yağı mikserle iyice çırpıyoruz. Daha sonra karıştırmaya tahta kaşıkla devam ediyoruz. Dereotu ve peynirleri de ilave edip karıştırıyoruz. Bu karışıma kabartma tozunu, tuzu ve aldığı kadar unu ilave edip biraz katı kıvamlı bir hamur oluşturuyoruz. Yağladığımız kalıbın içini çekilmiş cevizle kaplayıp kek karışımımızı boşaltıyoruz. Üzerini kaşıkla düzeltip 170 dereceye ısınmış fırında pişiriyoruz.

KARAMELLI KALP KEK

Ben burdaki ölçülerle biri büyük biri daha küçük iki kalp kek kalıbıyla yaptım keklerimi (sevgililer günü için yapmıştım da:)). Bu ölçü orta büyüklükte borcam bir tepsi için uygun bir ölçü olacaktır. Kekin tarifi daha önce verdiğim Klasik Kek tarfimle aynı, yalnızca kekin içine üzüm koymadım çünkü kekteki baskın tadın karamel tadı olmasını istedim.

Bu kekte farklı olarak 2 kaşık tereyağını tavada eritip içine yarım bardak kadar toz şeker ilave ettim ve beraber erittim. Daha sonra yağlı kağıt serdiğim kalıba karameli döküp üzerine ceviz ve fındık kırıkları serpiştirdim. Karamel donunca üzerine kek karışımımı döküp 175Cº’de 40-45 dakika kadar pişirdim.

Ben kek yapmayı çok seviyorum ve bu konuda hayal gücüm sınırsız:). Bu gidişle gelecek aylarda daha nice farklı kek tariflerini bu sayfalarda göreceksiniz sanırım:).

Herkese afiyet olsuunnn:)…

LAHANA SARMASI

2007-02-13T00:44:00.000+02:00

Babamın favori yemeklerindendir lahana sarması. Hani herkesin bir “her gün olsa yerim” dediği yemek vardır ya, babamınki de lahana sarmasıdır:).
Geçen hafta annem yaptı bu güzel yemeği. Babamın mutluluğunu tahmin edersiniz:). Ben de hemen annemden yapılışını öğrendim. Gözümde büyüttüğüm gibi zor değilmiş aslında.

İşte tarifi.. Siz de sevdiklerinize bu dolmalarla lezzetli bir sürpriz yapabilirsiniz:)..

Malzemeleri:

1 adet ortaboy lahana
1 adet ortaboy soğan (rendelenecek)
yarım kilo orta yağlı dana kıyma
2 kahve fincanı pirinç
yarım demet maydanoz
2 tatlı kaşığı kuru nane
1 tepeleme yemek kaşığı salça
2 yemek kaşığı sıvıyağ
tuz
karabiber
toz kırmızı biber

Yapılışı:

Lahana yapraklarını tek tek ayırıp, yıkadıktan sonra tuzlu suda haşlıyıp, süzüyoruz. Lahana dışındaki tüm malzemeleri çiğden karıştırıp iç harcımızı hazırlıyoruz. Tencerenin dibine lahananın damarlı, sert bölümlerini diziyoruz ki sarmalar dibe yapışıp dağılmasın. Daha sonra lahana yapraklarının içine harcı koyup istersek muska böreği sarar gibi, ya da yaprak sarmasını sardığımız şekilde sararak tencereye diziyoruz. En üste yine lahananın sert kısımlarını koyup üzerine bir tabak kapıyoruz (bunda amaç; sarmaların suyla birlikte dağılmalarını engellemek). Lahanaların üzerine gelecek kadar sıcak su koyup kaynamasını sağlıyoruz, kaynadıktan sonra kısık ateşte sarmaları pişiriyoruz. Servis yaparken üzerine limon suyu dökünce gerçekten çok güzel oluyor. (Benim gibi acı severlerdenseniz yerken üzerine bol pul biber serpmenizi tavsiye ederim).

Herkese afiyet olsun..